2017 Thomas Norwood „Torres SE 69” SP/MP

Ta gitara klasyczna Thomas Norwood „Torres SE 69” z 2017 roku, wykonana ze świerku i klonu, ma kołki – to klonowa wersja jego repliki gitary Antonio de Torres SE 69 z 1884 roku.

Torres w wykonaniu Norwooda

Przez lata proszono Toma o skopiowanie gitary Torresa, ale zrobił to dopiero wtedy, gdy zagrał na SE 69 – „Pokochałem Torresa SE 69 z 1884 roku od chwili, gdy go dotknąłem” – powiedział w rozmowie z Orfeo – i mógł ją długo badać, ponieważ należała do zaprzyjaźnionej z nim osoby, która kolekcjonowała instrumenty. Był to pierwszy „Torres” Norwooda, jaki widzieliśmy – wcześniej poznaliśmy jego modele Manuel Ramírez, Esteso i Santos. Etykieta głosi „Thomas Norwood, Luthier à Paris, Année 2017”.

Brzmienie i kołki

Lekka w konstrukcji, jest niesamowicie energiczna i przyjazna dla dłoni: brzmienie jest natychmiastowe, przy minimalnym wysiłku wyrywa się z pudła i oddaje dawny urok wielkich gitar Torresa. Ma tradycyjne drewniane kołki, a wykończona olejem główka dobrze je trzyma, dzięki czemu posługiwanie się nimi jest bardzo łatwe.

Więcej informacji: Orfeo Magazine No. 7 – An American in Paris: Thomas Norwood – także w wersji drukowanej, w zbiorczym wydaniu Orfeo Magazine 6–10:

Orfeo Magazine 6-10 (wydanie drukowane)

Thomas Norwood: Amerykanin w Paryżu

Thomas Norwood (zm. 2021) urodził się w Pasadenie w Kalifornii, a budowy gitar nauczył się sam z książki Irvinga Sloane’a „Classic Guitar Construction”. W Paryżu zakochał się podczas rowerowej podróży po Europie i osiadł tam w połowie lat 70., odwiedzając warsztaty, które prowadzili Daniel Friederich i Daniel Lesueur; Friederich został jego bliskim przyjacielem i polecił gitary Toma firmie GSI. Przez ponad 40 lat budował instrumenty w swoim atelier w samym sercu Paryża.

Repliki hiszpańskiego złotego wieku

Oprócz lutni, gitar barokowych i lir korbowych – uważano go za jednego z najlepszych budowniczych bałałajek poza Rosją – Norwood stworzył własny model oraz cztery repliki gitar hiszpańskiego złotego wieku, których oryginały zbudowali: Antonio de Torres, Manuel Ramírez, Domingo Esteso i Santos Hernández. Każda z nich powstała jako dokładna kopia jednego konkretnego oryginału, zbudowana tak, by brzmiała jak on w czasach, gdy był nowy; dopiero później Norwood wprowadzał niewielkie zmiany w użebrowaniu, by poprawić pojedyncze słabsze dźwięki.