2018 Andy Culpepper SP/CY

Andy Culpepper z 2018 roku to gitara klasyczna z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tyłem i bokami z cyprysu, wykonana ręcznie w Ithace w stanie Nowy Jork – to setna gitara Andy'ego.

Setna gitara Andy'ego Culpeppera

Numer 100 to kamień milowy dla każdego twórcy, a Andy zaznaczył go gitarą, która łączy różne style: świerkowy wierzch oraz tył i boki z cyprysu to połączenie typowe dla gitar flamenco, jednak w głębi duszy jest to gitara klasyczna – taka, która, jeśli się w nią wsłuchasz, nadal będzie emanować flamenco. Jak wszystkie jego dzieła, jest ona zakorzeniona w tradycyjnej hiszpańskiej estetyce i dostosowana do współczesnych gitarzystów koncertowych.

Dźwięk

Duży, czysty i otwarty, z dobrą separacją i projekcją wystarczającą na salę koncertową, ale też słodyczą, która pozwala grać. Nigdy nie popada w dudnienie, pięknie się wybrzmiewa, a jego alikwoty pozostają bogate, ale zdyscyplinowane. Lekki, szybko się wybrzmiewa, z mocnym atakiem, który otwiera się pełnym, śpiewnym brzmieniem. Doskonały instrument koncertowy pod każdym względem.

Andy Culpepper: Muzyk, który został gitarzystą

Andy Culpepper dorastał w muzycznej rodzinie i zaczął grać na gitarze klasycznej jako nastolatek, a później zainteresował się flamenco – studiował flamenco nawet w Hiszpanii i od tamtej pory sporo koncertuje: solo, akompaniując i tańcząc. Jak w przypadku wielu lutników, pierwszą gitarą Andy'ego był instrument, na którym grał sam, ale po tym, jak pokazał ją wszystkim, zaczął otrzymywać zamówienia i ostatecznie postanowił zostać lutnikiem na pełen etat. Jego gitary to prawdziwy instrument „dla muzyków”, bardzo łatwy w grze i reagujący zarówno na lewą, jak i prawą rękę.

Szkolenie z Richardem Coggerem w Ithace w stanie Nowy Jork

Andy studiował pod okiem Richarda Coggera, lutnika specjalizującego się w gitarach klasycznych i flamenco, w Ithace w stanie Nowy Jork. Andy dzielił z nim przestrzeń roboczą przez kilka lat, zanim założył własny warsztat w Ithace, w którym pracuje do dziś. Buduje gitary zarówno klasyczne, jak i flamenco, a GSI jest jedynym dealerem w USA, który oferuje jego instrumenty. Przeczytaj nasz wywiad z Andym .

Torres i system usztywnień „Open Bar”

Andy uważa, że najlepsze gitary wciąż wzorowane są na projektach i pomysłach Antonia de Torresa (1817–1892) i podziwia Torresa za ciągłe eksperymentowanie z różnymi pomysłami. System usztywnienia „open bar”, w którym zewnętrzne wsporniki wachlarzowe przechodzą przez otwory w harmonicznych, jest kluczowym elementem konstrukcyjnym klasycznych gitar Andy'ego. Tworzy on niezwykle responsywne, czyste, równomierne i piękne brzmienie, które może otoczyć słuchacza swoistym „dźwiękiem przestrzennym” – to niezapomniane przeżycie, idealne do każdej sali koncertowej.

Wykonane ręcznie i wyłożone „na biało”

Andy preferuje tradycyjną metodę pracy – używa bardzo niewielu elektronarzędzi i w miarę możliwości pracuje ręcznie, aby uzyskać maksymalną kontrolę nad jakością pracy. Jego gitary są montowane poprzez połączenie gryfu z wierzchem, aby precyzyjnie określić linię środkową gitary. Ten element jest umieszczany wierzchem do dołu na solerze, czyli stole roboczym, boki są wsuwane w blok pięty i przyklejane do wierzchu za pomocą pojedynczych bloków kleju zwanych tentalonami, a na koniec montowany jest tył i zamykana skrzynka. Mostek jest przyklejany przed wykończeniem, ponieważ Andy lubi grać na wszystkich swoich gitarach „na biało” i dopracowywać brzmienie, szlifując wierzch, jeśli to konieczne. Cała gitara jest następnie polerowana szelakiem, nakładanym ręcznie tradycyjną muñecą, czyli podkładką z tkaniny.