2002 Daniel Friederich nr 780 CD/IN
| Rok | 2002 |
| Płyta wierzchnia | Cedar |
| Tył i boki | Indian Rosewood |
| Menzura | 650 mm |
| Szerokość siodełka | 52 mm |
| Wykończenie | French Polish |
| Kraj | France |
| Luthier | Daniel Friederich |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Videos
Opis
Gitara klasyczna Daniel Friederich No. 780 z 2002 roku, wykonana z cedru i palisandru indyjskiego, pochodząca z Paryża, w idealnym stanie, jeśli chodzi o gitarę GSI – jest to jedna z dwóch gitar Friederich na płycie Scotta Morrisa „Phonology” z udziałem Satiego.
W powyższym filmie Scott Morris gra na tej gitarze utwór Satiego „Nocturne No. 1”.
Nr 780: Friederich w stanie idealnym
Chociaż był to instrument „z drugiej ręki”, mający dziesięć lat, gdy do nas trafił, był w idealnym stanie – dokładnie tak, jak w momencie zakupu. Niezwykła okazja posiadania instrumentu, który można dosłownie określić jako Friederich w stanie absolutnie nowym. Na etykiecie widnieje napis „Rok 2002, nr 780”.
Dźwięk
Ta gitara, należąca do jednego z najważniejszych konstruktorów XX wieku, reprezentuje Daniela Friedricha w jego absolutnej doskonałości. Brzmienie jest miękkie, delikatne jak jedwab, z kontrolowanymi i zrównoważonymi warstwami alikwotów, ułożonymi na krystalicznie czystej podstawie – „kremowej” lub „czekoladowej”, jak wielu ją określało – a jej niemal katedralna prezencja dodaje jej mocy większej niż typowy Friederich: to prawdziwy „koncertowy fortepian” wśród gitar.
„Fonologia” Scotta Morrisa
Na potrzeby swojej książki i płyty CD Phonology: the Music of Erik Satie for Guitar Scott Morris nagrał Satiego na sześciu francuskich gitarach dostarczonych przez GSI – wśród nich znalazła się Friederich z 2002 r., a także jej starsza siostra Friederich No. 299 z 1971 r ., a także Bouchet z 1956 r. i gitary Fielda, Rohé i Ligiera.
Tło
Daniel Friederich: paryski mistrz szkoły francuskiej
Daniel Friederich (1932–2020) był jednym z najbardziej szanowanych i wpływowych lutników gitar klasycznych XX wieku. Urodzony w Paryżu, swoją pierwszą gitarę zbudował w 1955 roku – prostą kopię gitary Francisco Simplicio . Został pełnoetatowym lutnikiem w swoim paryskim warsztacie w 1960 roku, po tym jak zaprezentował swoje praceRobertowi Bouchetowi . W 1967 roku zdobył główne nagrody na legendarnym konkursie w Liège : złoty medal za kunszt wykonania i srebrny za brzmienie, przyznane anonimowo przez jury, w którego skład weszli Bouchet i Ignacio Fleta .
Elegancki kształt korpusu i charakterystyczna główka z podniesioną centralną konstrukcją sprawiają, że gitary tego gitarzysty są łatwe do rozpoznania. Znane są one z niezrównanej estetyki oraz pięknego i majestatycznego brzmienia. Grało na nich wielu najlepszych gitarzystów na świecie, w tym Romero, Manuel Barrueco , Julian Bream , Scott Tennant , Roberto Aussel, Eduardo Fernández, Álvaro Pierri i David Tanenbaum.
Modele koncertowe, recitalowe i arpège
W latach 60. Friederich stworzył dwie główne linie: model „Concert” – swoją najnowocześniejszą gitarę, z rzeźbioną główką, specjalnie zaprojektowanymi kluczami, najwyższej jakości drewnem i numerem seryjnym na etykiecie – oraz tańsze modele „Recital” i „Arpège”, które nie miały numeru seryjnego. Od 1970 roku produkował wyłącznie gitary „Concert”, a każda etykieta podawała numer i rok produkcji. Według jego własnych słów, jego wcześniejsze gitary były „stosunkowo proste, przyjemne w grze” i miały „dość wybuchowe” brzmienie; od około 1973 roku zwiększył ich wagę, aby uzyskać dłuższy sustain i bogatsze, słodsze brzmienie.
Daniel Friederich i GSI
Firma GSI z dumą pełniła funkcję wyłącznego światowego dystrybutora nowych gitar Friedericha, aż do jego przejścia na emeryturę w 2014 roku. Przez ponad 20 lat otrzymywaliśmy od niego jedną gitarę rocznie. Zmarł w Paryżu 4 listopada 2020 roku w wieku 88 lat – przeczytaj nasz hołd . Możesz również przeczytać wywiad Andrei Tacchiego z Danielem Friederichem .
Książki o Danielu Friederichu
Dwujęzyczna książka „Luthier d'Art” stanowi najpełniejszy zapis jego życia i twórczości; poświęcony jest mu numer 2 magazynu Orfeo Magazine ( zobacz nasz wpis lubprzeczytaj numer online ), a gitara Friederich z 2008 r. znajduje się wśród gitar prezentowanych w albumie Orfeo „34 Classical Guitars in Life Size”:





