2018 Dominik Wurth "Torres" w/tornavoz SP/AR

Gitara klasyczna Dominika Wurtha „Torres” z 2018 r. z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz bokami i tyłem z palisandru afrykańskiego. Zbudowana w Niemczech, to jego drugi model Torres dla GSI i pierwszy z gitarą Tornavoz.

Model Torresa z Tornavozem

Chociaż zbudował wiele modeli Torresa (pierwszą gitarą, którą nam pokazał, była jedna z jego klonowych gitar Torresa, oparta na FE 17 ), to jest to dopiero druga gitara Dominika i pierwsza z tornavozem. Dominik wymienia Antonio de Torresa jako swojego największego inspiratora – jego standardowe gitary bazują na podstawowym projekcie Torresa – dlatego zawsze lubimy od czasu do czasu mieć model Torresa od niego. Wymiary konstrukcyjne i detale wewnętrzne nawiązują do gitar Torresa średniej i nieco mniejszych, głównie z jego pierwszej epoki. Dominik eksperymentował z włączeniem tornavoza do tego modelu i uważa, że lepiej pasuje on do gitar o mniejszym pudle rezonansowym, więc umieścił go tutaj.

Dostrojony do 415 Hz: stare hiszpańskie brzmienie

Mimo pełnej menzury 650, korpus jest nieco bardziej zwarty, co czyni tę gitarę bardzo lekką. Pomaga to również uzyskać jej charakterystykę brzmieniową, typową dla starszych, vintage'owych gitar – suchy, drzewny, teksturowany charakter każdej nuty, z przejmującym, staroświeckim efektem „pulsacji”, odczuwanym przez gitarzystę głównie poprzez ruch płyty tylnej, gdy gitara wibruje w każdym rejestrze. Dominik zauważył przed sprzedażą, że po obniżeniu do 415 Hz ukazuje, jak to ujął, „cały urok „starego świata”, który naprawdę przenosi w inne czasy. Basy są pełne i głębokie, soprany ciepłe i śpiewne. To dusza starego brzmienia. Każdy kolor jest możliwy, szczególnie powyżej podstrunnicy – brzmi niesamowicie okrągło i ciepło. Ta gitara definiuje dla mnie stare hiszpańskie brzmienie”. Posłuchaliśmy więc jego rady i nagraliśmy Alexa Tsiboulskiego grającego na 415 Hz – możecie go usłyszeć na filmach na tej stronie.

Ogólnie rzecz biorąc, jest to niezwykle urocza gitara o dużej głośności, która sprawdzi się na każdym koncercie, a jednocześnie z nieopisalnie intymną jakością dźwięku, jaką można znaleźć w starych gitarach - niezwykle udany hołd dla Antonio de Torresa.

Dominik Wurth: Z Schwarzwaldu do Granady

Dominik Wurth urodził się w 1982 roku w Ettenheim, niedaleko Fryburga w Niemczech, i spędził dzieciństwo w małej, wiejskiej wiosce u podnóża Schwarzwaldu. Odkrył gitarę, mając niewiele ponad dwadzieścia lat, i wkrótce zapragnął lepszego instrumentu niż ten dla początkujących – postanowił więc sam go zbudować. W tych wczesnych latach uczył się z pomocą książek i od Sachy Nowaka z Fryburga, który nauczył go tradycyjnych technik wytwarzania gitar. W 2007 roku rozpoczął studia na Uniwersytecie w Zwickau (Wydział Sztuk Stosowanych, Schneeberg), jedynym na świecie uniwersytecie oferującym naukę budowy instrumentów strunowych, które ukończył w 2012 roku; po drodze uzyskał również niemiecki tytuł mistrza w zakresie budowy instrumentów szarpanych.

Gitarrenbaumeister w Bad Krozingen

Dominik spędził następnie kilka lat na południu Hiszpanii, w małej wiosce w Alpujarras niedaleko Granady, gdzie odbył staż u Andrésa D. Marviego, a następnie otworzył własny sklep. Później wrócił do Niemiec, gdzie zajmuje się budową gitar na pełen etat – obecnie w Bad Krozingen, na południe od Fryburga. Jego amerykańskim dealerem jest GSI.