2018 Jean Rompré SP/ME

Jean Rompré z 2018 roku to gitara klasyczna z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz bokami i tyłem z hebanu makasarskiego, zbudowana w Quebecu w Kanadzie. To bardzo głośna gitara koncertowa, która łączy w sobie pomysły Daniela Friedericha i Simona Marty'ego.

Friederich spotyka Simona Marty'ego

Kanadyjski lutnik Jean Rompré postrzega swój obecny styl budowy jako połączenie prac Daniela Friedericha i Simona Marty'ego. Gitara ta posiada system usztywnienia „double-fan”, przypominający ten stosowany przez Marty'ego, z rozpórkami po obu stronach cienkiej, rzeźbionej podpórki mostka, rozchodzącej się wachlarzowo od mostka. Dodatkowo, na niektórych podpórkach, a także przed mostkiem, znajdują się wewnętrzne wzmocnienia z włókna węglowego, które zwiększają (i zmniejszają wagę) wytrzymałość.

Kopulasty tył z hebanu makasarskiego i tornado cedrowe

Do charakterystycznych cech stylu Rompré należą: wypukły tył – tutaj wyrzeźbiony z pięknego, egzotycznego hebanu makasarskiego – który jego zdaniem dodaje dodatkowej mocy (to naprawdę głośna gitara!), podwyższona podstrunnica i rzeźbiona główka: estetyczny „ukłon” w stronę Daniela Friedericha. Klucze zostały zaprojektowane na zamówienie przez firmę Rodgers. Otwór rezonansowy wyposażono również w cedrowy „tornavoz”, który pozwala Rompré obniżyć rezonans pudła rezonansowego według własnego uznania w końcowych fazach konstrukcji.

Dźwięk i stan

Ta gitara ma gęste, bogate brzmienie alikwotowe, energiczną reakcję i imponującą głośność. Stan jest doskonały, jedynie wykończenie ma niewielkie ślady użytkowania. Ogólnie rzecz biorąc, to bardzo mocny instrument, który z łatwością wypełni każdą salę koncertową.

Artykuł Orfeo na temat gitary klasycznej w Quebecu

Jean Rompré: twórca gitar klasycznych w Quebecu

Jean Rompré to kanadyjski producent gitar klasycznych z siedzibą w Saint-Majorique-de-Grantham w prowincji Quebec. Swój obecny styl budowy postrzega głównie jako połączenie prac Daniela Friedericha i australijskiego twórcy Simona Marty'ego: system usztywnień w stylu Marty'ego połączony z detalami inspirowanymi twórczością Friedericha, takimi jak podwyższona podstrunnica i rzeźbiona główka.

Do godnych uwagi cech gitar Jeana należą: wypukły tył, który jego zdaniem dodaje mocy, lekkie wzmocnienie z włókna węglowego w niektórych wspornikach oraz „tornavoz” w otworze rezonansowym, który pozwala mu dostosować rezonans pudła rezonansowego do własnych upodobań w końcowych etapach konstrukcji. Jego prace zostały zaprezentowane w magazynie „Orfeo” nr 18 , poświęconym gitarze klasycznej w Quebecu.