2019 Mijail Kharash "Blanca" w/pegs SP/CY
| Rok | 2019 |
| Płyta wierzchnia | Spruce |
| Tył i boki | Cypress |
| Menzura | 660 mm |
| Szerokość siodełka | 52 mm |
| Wykończenie | French Polish |
| Kraj | Spain |
| Luthier | Mijail Kharash |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Videos
Opis
Gitara flamenco blanca z 2019 r. wykonana przez lutnika z Granady,Mijaila Kharasha , z płytą wierzchnią z 12-letniego świerku niemieckiego i drewnem cyprysowym szlifowanym w Sewilli w 1986 r. – niemal identyczna z gitarą, która zapewniła mu drugą nagrodę za flamenco w Granadzie w tym samym roku.
Na powyższym filmie Luis Mariano gra swój „Puentecito Verde” (bulerías) w Granadzie na nagrodzonej gitarze Mijaila.
Jak najbliżej gitary nagrodowej
Gitara flamenco Mijaila zdobyła drugą nagrodę w III Konkursie im. Antonia Marína Montero w Granadzie w sierpniu 2019 roku, ale przed konkursem została obiecana komuś innemu. Ta gitara jest niemal identyczna – różni się jedynie nieznacznie wzorem rozety, a gryf nie ma wzmocnienia z klonu, co nadaje mu luźniejszy, bardziej flamenco charakter. Powyższy film pozwala usłyszeć tę nagrodzoną gitarę.
Lekkie i suche
Pięć wentylatorów w środku i lekka konstrukcja nawiązująca do tradycji flamenco zapewniają ultraszybką reakcję i ciepłe, drzewne, suche brzmienie ze śpiewającymi wysokimi tonami. Niska akcja strun i łatwość gry sprawiają, że jest to gitara dla każdego, a dwa klonowe paski w główce otaczają kołki, nadając jej wyrazisty wygląd.
Tło
Mijail Kharash: Od Leningradu do Granady
Mijail Kharash urodził się w Leningradzie w 1981 roku i zaczął grać na skrzypcach, zanim zakochał się w gitarze klasycznej. Po upadku ZSRR jego rodzina przeniosła się do Izraela, gdzie odbył służbę wojskową i pracował jako budowniczy, kucharz, stolarz i rybak. W 2007 roku przyjechał do Hiszpanii i uczył się u Carmelo Gonzáleza w Rondzie; od 2009 roku budował gitary w Granadzie, mieszkając przez sześć lat w jaskini naprzeciwko opactwa Sacromonte. Od tego czasu jest na emeryturze i nadal mieszka w Granadzie.
Tradycyjny producent Granady
Za radą Félixa Moyi Ibarry, Johna Raya i Jose Vigila , pracował wyłącznie w tradycyjny sposób, używając narzędzi ręcznych, własnych rozet i francuskiej politury nakładanej muñequilla, a swoje etykiety grawerował na drewnianych tabliczkach z wizerunkiem Alhambry. W sierpniu 2019 roku zdobył drugą nagrodę w kategorii flamenco w III Konkursie Gitarowym im. Antonio Marína Montero w Granadzie.

