2022 Dominik Wurth "Torres" w/tornavoz SP/IN

Gitara klasyczna Dominika Wurtha „Torres” z 2022 r. z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru indyjskiego. Została zbudowana w Niemczech na wzór mniejszych gitar Torresa z pierwszej epoki.

Model Torresa Dominika Wurtha z Tornavozem

To jeden z najlepszych modeli „Torres” Dominika, wyposażony w tornavoza – model, który zbudował już wiele razy; pierwszą gitarą, którą nam pokazał, był jeden z jego klonowych modeli Torresa, oparty na FE 17. Dominik wymienia Antonia de Torresa jako swojego największego inspiratora (i rzeczywiście jego standardowe gitary bazują na podstawowym projekcie Torresa), dlatego od czasu do czasu lubimy mieć model Torresa od niego. Wymiary konstrukcyjne i detale wewnętrzne nawiązują do gitar Torresa średniej i nieco mniejszych, głównie z jego pierwszej epoki, a tornavoz to element, który Dominik uważa za najlepszy w tych gitarach o mniejszym pudle rezonansowym.

Suchy, drzewny, staroświecki dźwięk

Mimo pełnej menzury 650, pudło rezonansowe jest nieco bardziej zwarte, co czyni tę gitarę bardzo lekką. Nadaje to jej również charakterystykę brzmieniową, typową dla starszych, vintage'owych gitar – suche, drewniane, o wyrazistej fakturze brzmienie każdej nuty, z tym przejmującym, staroświeckim efektem „pulsacji”, odczuwanym przez gitarzystę przede wszystkim poprzez ruch płyty rezonansowej, gdy gitara wibruje w każdym rejestrze. Dominik zauważył przed wysyłką do nas, że jeśli gitara jest nastrojona do 415 Hz (około pół tonu niżej niż standardowo), ukazuje, jak to ujął, „cały urok „starego świata”, który naprawdę przenosi w inne czasy. Basy są pełne i głębokie, soprany ciepłe i śpiewne. To dusza starego brzmienia. Każdy kolor jest możliwy, szczególnie powyżej podstrunnicy – brzmi niesamowicie okrągło i ciepło. Ta gitara definiuje dla mnie stare hiszpańskie brzmienie”.

Ogólnie rzecz biorąc, jest to niezwykle urocza gitara o dużej głośności, która sprawdzi się na każdym koncercie, a jednocześnie posiada nieopisalnie intymną jakość brzmienia, jaką można znaleźć w starych gitarach - niezwykle udany hołd dla Antonio de Torresa.

Dominik Wurth: Z Schwarzwaldu do Granady

Dominik Wurth urodził się w 1982 roku w Ettenheim, niedaleko Fryburga w Niemczech, i spędził dzieciństwo w małej, wiejskiej wiosce u podnóża Schwarzwaldu. Odkrył gitarę, mając niewiele ponad dwadzieścia lat, i wkrótce zapragnął lepszego instrumentu niż ten dla początkujących – postanowił więc sam go zbudować. W tych wczesnych latach uczył się z pomocą książek i od Sachy Nowaka z Fryburga, który nauczył go tradycyjnych technik wytwarzania gitar. W 2007 roku rozpoczął studia na Uniwersytecie w Zwickau (Wydział Sztuk Stosowanych, Schneeberg), jedynym na świecie uniwersytecie oferującym naukę budowy instrumentów strunowych, które ukończył w 2012 roku; po drodze uzyskał również niemiecki tytuł mistrza w zakresie budowy instrumentów szarpanych.

Gitarrenbaumeister w Bad Krozingen

Dominik spędził następnie kilka lat na południu Hiszpanii, w małej wiosce w Alpujarras niedaleko Granady, gdzie odbył staż u Andrésa D. Marviego, a następnie otworzył własny sklep. Później wrócił do Niemiec, gdzie zajmuje się budową gitar na pełen etat – obecnie w Bad Krozingen, na południe od Fryburga. Jego amerykańskim dealerem jest GSI.