Ta gitara klasyczna została zbudowana przez niezwykle utalentowanego lutnika Bertranda Ligiera , który buduje gitary w regionie Langwedocji w południowej Francji. Jak każda nowa gitara, którą od niego otrzymujemy, ten instrument charakteryzuje się jego najnowszym projektem korpusu, opartym na nagromadzeniu wielu lat ciągłych badań. W niekończącym się dążeniu do ulepszenia swojej pracy, Bertrand po raz kolejny wprowadził drobne modyfikacje, aby nadać jej większą równowagę estetyczną. Proporcje projektu główki i purflingów zostały również odpowiednio dostosowane. Projekt bloku krawatowego przy mostku jest inspirowany Simplicio - bardzo uroczym, a zarazem subtelnym hołdem dla jednego z jego wpływów, ale wykonanym na jego własny, unikalny sposób, z centralną częścią w reliefie, niemal jak rzeźbiony klejnot. Chociaż „nowy” pod wieloma względami, to nadal jest wyraźnie w stylu szkoły francuskiej - surowym i złożonym, a jednak niedopowiedzianym.
Pod względem brzmienia, dążeniem Bertranda jest maksymalne zwiększenie możliwości akustycznych swoich instrumentów przy jednoczesnym zachowaniu pięknej jakości brzmienia. Ta gitara jest szóstą (dla nas), w której Bertrand porzucił francuską technikę montażu na rzecz hiszpańskiej, aby poprawić relację między gryfem a pudłem rezonansowym – zwłaszcza pudłem rezonansowym. Była to dla niego trudna decyzja techniczna, ponieważ wymagała zmiany kilku szczegółów procesu budowy, w tym stworzenia nowych form. Te najnowsze gitary są bardziej zrównoważone, z mocnymi i lirycznymi basami oraz szczególnie ulepszoną pierwszą struną. Brzmienie pozostaje równie klasyczne jak poprzednio, ale z odrobiną staroświeckiego uroku. Ożebrowanie płyty wierzchniej ma (podobnie jak Fleta) dwie górne i dwie dolne harmoniczne – druga skierowana pod kątem do strony wiolinowej, pełniąc funkcję usztywnienia wiolinowego. Gitara posiada pięć pełnowymiarowych wsporników wachlarzowych, symetrycznie rozmieszczonych, z dwoma dodatkowymi krótszymi wachlarzami po obu stronach centralnego wspornika, rozchodzącymi się wachlarzowo od otworu rezonansowego i kończącymi się przy mostku. Znajdują się tam również dwa podłużne wsporniki w stylu Boucheta – jeden pod przednią krawędzią mostka, a drugi tuż za nim, co zapewnia mostkowi bardzo elastyczną przestrzeń do sprawnego poruszania się, zachowując jednocześnie stabilność strukturalną. Podobnie jak w poprzednich instrumentach, ten również ma podwójne boki – zazwyczaj Bertrand używa świerka do wewnętrznej warstwy, jednak w tej gitarze użył mahoniu jako „ukłonu” w stronę Daniela Friedericha. Podwójne boki sprawiają, że korpus jest sztywniejszy, a jednocześnie lekki, co z kolei pomaga kierować więcej drgań na płytę rezonansową. Poprawia to projekcję dźwięku (szczególnie podczas koncertów) oraz zwiększa głębię i solidność basów, a także zaokrąglenie i skupienie wysokich tonów.
Ligier zyskał uznanie nie tylko za doskonałą jakość brzmienia, ale także za niezwykłe umiejętności stolarskie. Niesamowita dbałość o szczegóły, widoczna w jego intarsjach, jest niezrównana, dorównując najlepszym, najbardziej utalentowanym stolarzom w branży. Jego misterne i perfekcyjnie wykonane wzory rozet stały się znakiem rozpoznawczym jego twórczości – ta gitara nosi jego najnowszy projekt. Ta w szczególności ma piękną, unikalną i misterną mozaikę centralną z drobnymi detalami w zewnętrznych warstwach purflingu – wykonaną z perfekcyjną precyzją. Wypełnienie porów i polerowanie francuskie nadają instrumentowi lustrzany, idealnie jednolity połysk. To twórca o doskonałym wyczuciu stylu połączonym z wirtuozerią wykonania. Materiały są również najwyższej jakości – ten egzemplarz ma piękny, 40-letni szwajcarski świerkowy top oraz wykwintny zestaw kolorowego afrykańskiego palisandru na płycie tylnej i bokach. Klucze to Alessi H1 z czarnymi klawiszami rogowymi. Brzmi równie dobrze, jak wygląda – charakteryzuje się precyzyjnym balansem i doskonałą klarownością brzmienia, a także wyrafinowanym brzmieniem – bardzo wyraźnymi podstawowymi i wysoce kontrolowanymi alikwotami. Jest też niezwykle mocna – porównywaliśmy ją z wieloma nowoczesnymi gitarami typu double-top i te z łatwością dorównują im pod każdym względem. Ogólnie rzecz biorąc, to niezwykle satysfakcjonujący instrument pod każdym względem i polecamy jego gitary muzykom na każdym poziomie zaawansowania, od zaawansowanych uczniów po doświadczonych profesjonalistów.
2026 Bertrand Ligier SP/AR
| Rok | 2026 |
| Płyta wierzchnia | Świerk |
| Tył i boki | Afrykańskie drzewo różane |
| Menzura | 650 mm |
| Szerokość siodełka | 52 mm |
| Wykończenie | French Polish |
| Kraj | Francja |
| Stan | Nowy |
| Exchange | ExchangePlus |
| Luthier | Bertrand Ligier |
Opis
Ta gitara klasyczna została zbudowana przez niezwykle utalentowanego lutnika Bertranda Ligiera , który buduje gitary w regionie Langwedocji w południowej Francji. Jak każda nowa gitara, którą od niego otrzymujemy, ten instrument charakteryzuje się jego najnowszym projektem korpusu, opartym na nagromadzeniu wielu lat ciągłych badań. W niekończącym się dążeniu do ulepszenia swojej pracy, Bertrand po raz kolejny wprowadził drobne modyfikacje, aby nadać jej większą równowagę estetyczną. Proporcje projektu główki i purflingów zostały również odpowiednio dostosowane. Projekt bloku krawatowego przy mostku jest inspirowany Simplicio - bardzo uroczym, a zarazem subtelnym hołdem dla jednego z jego wpływów, ale wykonanym na jego własny, unikalny sposób, z centralną częścią w reliefie, niemal jak rzeźbiony klejnot. Chociaż „nowy” pod wieloma względami, to nadal jest wyraźnie w stylu szkoły francuskiej - surowym i złożonym, a jednak niedopowiedzianym.
Pod względem brzmienia, dążeniem Bertranda jest maksymalne zwiększenie możliwości akustycznych swoich instrumentów przy jednoczesnym zachowaniu pięknej jakości brzmienia. Ta gitara jest szóstą (dla nas), w której Bertrand porzucił francuską technikę montażu na rzecz hiszpańskiej, aby poprawić relację między gryfem a pudłem rezonansowym – zwłaszcza pudłem rezonansowym. Była to dla niego trudna decyzja techniczna, ponieważ wymagała zmiany kilku szczegółów procesu budowy, w tym stworzenia nowych form. Te najnowsze gitary są bardziej zrównoważone, z mocnymi i lirycznymi basami oraz szczególnie ulepszoną pierwszą struną. Brzmienie pozostaje równie klasyczne jak poprzednio, ale z odrobiną staroświeckiego uroku. Ożebrowanie płyty wierzchniej ma (podobnie jak Fleta) dwie górne i dwie dolne harmoniczne – druga skierowana pod kątem do strony wiolinowej, pełniąc funkcję usztywnienia wiolinowego. Gitara posiada pięć pełnowymiarowych wsporników wachlarzowych, symetrycznie rozmieszczonych, z dwoma dodatkowymi krótszymi wachlarzami po obu stronach centralnego wspornika, rozchodzącymi się wachlarzowo od otworu rezonansowego i kończącymi się przy mostku. Znajdują się tam również dwa podłużne wsporniki w stylu Boucheta – jeden pod przednią krawędzią mostka, a drugi tuż za nim, co zapewnia mostkowi bardzo elastyczną przestrzeń do sprawnego poruszania się, zachowując jednocześnie stabilność strukturalną. Podobnie jak w poprzednich instrumentach, ten również ma podwójne boki – zazwyczaj Bertrand używa świerka do wewnętrznej warstwy, jednak w tej gitarze użył mahoniu jako „ukłonu” w stronę Daniela Friedericha. Podwójne boki sprawiają, że korpus jest sztywniejszy, a jednocześnie lekki, co z kolei pomaga kierować więcej drgań na płytę rezonansową. Poprawia to projekcję dźwięku (szczególnie podczas koncertów) oraz zwiększa głębię i solidność basów, a także zaokrąglenie i skupienie wysokich tonów.
Ligier zyskał uznanie nie tylko za doskonałą jakość brzmienia, ale także za niezwykłe umiejętności stolarskie. Niesamowita dbałość o szczegóły, widoczna w jego intarsjach, jest niezrównana, dorównując najlepszym, najbardziej utalentowanym stolarzom w branży. Jego misterne i perfekcyjnie wykonane wzory rozet stały się znakiem rozpoznawczym jego twórczości – ta gitara nosi jego najnowszy projekt. Ta w szczególności ma piękną, unikalną i misterną mozaikę centralną z drobnymi detalami w zewnętrznych warstwach purflingu – wykonaną z perfekcyjną precyzją. Wypełnienie porów i polerowanie francuskie nadają instrumentowi lustrzany, idealnie jednolity połysk. To twórca o doskonałym wyczuciu stylu połączonym z wirtuozerią wykonania. Materiały są również najwyższej jakości – ten egzemplarz ma piękny, 40-letni szwajcarski świerkowy top oraz wykwintny zestaw kolorowego afrykańskiego palisandru na płycie tylnej i bokach. Klucze to Alessi H1 z czarnymi klawiszami rogowymi. Brzmi równie dobrze, jak wygląda – charakteryzuje się precyzyjnym balansem i doskonałą klarownością brzmienia, a także wyrafinowanym brzmieniem – bardzo wyraźnymi podstawowymi i wysoce kontrolowanymi alikwotami. Jest też niezwykle mocna – porównywaliśmy ją z wieloma nowoczesnymi gitarami typu double-top i te z łatwością dorównują im pod każdym względem. Ogólnie rzecz biorąc, to niezwykle satysfakcjonujący instrument pod każdym względem i polecamy jego gitary muzykom na każdym poziomie zaawansowania, od zaawansowanych uczniów po doświadczonych profesjonalistów.
