2026 So Kimishima “Sol” CD/AR

So Kimishima „Sol” z 2026 r. to nowa gitara klasyczna z płytą wierzchnią z cedru oraz tyłem i bokami z palisandru afrykańskiego, wyprodukowana w Tokio w Japonii, w warsztacie Sakurai-Kohno – jest to flagowy model wnuka Masaru Kohno.

Więc Kimishima, wnuk Masaru Kohno

Kimishima jest wnukiem najwybitniejszego japońskiego lutnika gitar klasycznych , Masaru Kohno, i od 2007 roku jest członkiem warsztatu Sakurai-Kohno, gdzie pracował i szkolił się u wybitnego Masakiego Sakuraia. Choć wyraźnie inspirowany projektami zarówno Sakuraia, jak i Kohno, Kimishima nadaje swoim gitarom również własną osobowość. To jego najnowszy, bardzo osobisty model, który nazywa „Sol”, i reprezentuje on nowy etap w jego twórczości, wprowadzając szereg modyfikacji i ulepszeń konstrukcyjnych.

Podwójne strony z „Peones”

Obejmuje to zastosowanie podwójnych boków z osadzonymi „peonami”, które są indywidualnie wpasowywane w wycięcia w bokach, łączących się z blatem. Tworzy to silniejsze połączenie między pudłem rezonansowym a bokami, co nie tylko zapewnia lepsze wsparcie konstrukcyjne, ale także bogatszy i głośniejszy dźwięk dzięki izolacji drgań od pudła rezonansowego, a nie ich przenoszeniu na boki.

Wzmocniona szyjka z hebanu i wykończenie z orzechów nerkowca

Wprowadził również system hebanowych paneli w gryfie (w tym materiał użyty do wykonania podwyższonej części podstrunnicy, która łączy się z wierzchem), aby poprawić wzmocnienie i stabilność, zastępując poprzedni system „podwójnego wzmocnienia w kształcie litery T” (widocznego z gryfu) stosowany we wcześniejszych generacjach gitar Kimishima, Sakurai i Kohno. Wykończenie obejmuje teraz politurę francuską na wierzchu i pojedynczą warstwę drewna nerkowca na korpusie, która nie jest już nakładana na warstwę lakieru, jak dotychczas – poprawi to żywotność, wygląd i trwałość wykończenia. Tył główki również posiada teraz fornir z palisandru i zmieniony kształt, aby zapewnić lepszą stabilność.

Progi, klucze i podłokietnik

Nowe, wyższe progi z zaokrąglonymi krawędziami poprawiają komfort gry lewą ręką – szczególnie zauważalny podczas gry barringiem lub technikami vibrato i glissando. Po bliższym przyjrzeniu się okaże się, że progi od 1. do 19. są wykonane ze srebra i niklu, natomiast 20. to złoto EVO, które, jak uważa Kimishima, zapewni czystsze, bardziej lśniące naturalne C dzięki twardszemu złotu. Gitara została wyposażona w nowe klucze Gotoh, dostosowane do specyfikacji Kimishimy, oraz podłokietnik z palisandru dla większego komfortu.

W tradycji gitar Kohno z lat 50. i 60. XX wieku

Bazując w dużej mierze na brzmieniu gitar Masaru Kohno z lat 50. i 60. XX wieku, Kimishima dodaje pomysły projektowe i techniki zaczerpnięte od swojego mistrza, Masakiego Sakurai. Najbardziej unikalną i wyróżniającą cechą w porównaniu z innymi modelami Kohno/Sakurai jest to, że Kimishima stosuje różne wzory usztywnień w zależności od użytego drewna rezonansowego, ponieważ wierzy, że różne charakterystyki brzmieniowe wierzchniej warstwy każdej gitary mogą zyskać na niuansowaniu jej naturalnych atutów. Jak wszystkie instrumenty pochodzące z tego warsztatu, jego instrumenty ukazują piękny, klasyczny design – perfekcyjnie wykonany. Model „Sol” jest obecnie jego topowym, flagowym modelem i wykorzystuje jego najcenniejsze i najbardziej postarzane materiały, wraz z dodatkowymi intarsjami nie tylko w jego osobistym projekcie rozety, ale także w centralnym szwie z tyłu i boków oraz w fornirze przedniej główki.

Dźwięk

Cedrowy top ma ciepłe i tłuste brzmienie, zachowując jednocześnie klarowność i równowagę swojego świerkowego odpowiednika. Gitara oferuje mnóstwo mocy (dorównującej wielu gitarom z podwójnym topem) na każdą okazję koncertową, w tym na występy zespołowe. Podsumowując, jest to bardzo urocza i mocna gitara koncertowa, którą możemy polecić każdemu poszukującemu profesjonalnego instrumentu najwyższej jakości.

Orfeo nr 15: Gitara w Japonii

Masaru Kohno: Wielki japoński twórca gitar

Masaru Kohno (1926–1998) to nie tylko najważniejszy lutnik, jaki pojawił się w Japonii. Jest również jednym z najlepszych na świecie. Urodził się w 1926 roku w japońskim mieście Mito, a w 1948 roku ukończył tokijską szkołę artystyczno-rzemieślniczą, uzyskując dyplom z obróbki drewna. To właśnie w tym czasie zainteresował się budową gitar i w 1960 roku wyjechał do Hiszpanii, aby uczyć się tego rzemiosła. Kohno odbywał sześciomiesięczny staż w warsztacie Arcángela Fernándeza w Madrycie i chociaż żaden z nich nie mówił ani słowa w swoim języku, udało im się porozumieć – praktyka Kohno polegała głównie na siedzeniu z tyłu warsztatu i cichym, lecz uważnym obserwowaniu mistrza przy pracy. Po powrocie do Tokio założył własny warsztat i szybko zyskał uznanie wśród japońskich gitarzystów. Jego międzynarodowy debiut miał miejsce w 1967 roku, kiedy został uhonorowany Złotym Medalem na międzynarodowym konkursie gitarowym w Belgii, ocenianym przez m.in. Ignacio Fletę ,Roberta Boucheta , Joaquína Rodrigo i Alirio Díaza. Od tego czasu gitar Kohno używało wielu światowej sławy muzyków, wśród nich Julian Bream, Oscar Ghiglia i Sharon Isbin.

Masaki Sakurai (1944–2025) i warsztat Sakurai-Kohno

Bratanek Kohno, Masaki Sakurai, urodził się w Tokio 10 maja 1944 roku i dołączył do warsztatu swojego wuja w 1966 roku. W 1988 roku zdobył pierwszą nagrodę na IV Międzynarodowym Konkursie Gitarowym w Paryżu. Po śmierci Kohno w 1998 roku, Sakurai przejął warsztat, kontynuując jego tradycję pod nazwą Sakurai-Kohno. Gitary produkowane od tamtej pory zachowują wysoki poziom jakości, precyzję wykonania, dbałość o szczegóły i piękno brzmienia, dzięki którym gitary Kohno zyskały światową sławę. Masaki Sakurai zmarł w 2025 roku w wieku 81 lat. GSI z dumą jest jedynym dealerem gitar z warsztatu Sakurai-Kohno w USA.

So Kimishima: Następne pokolenie

Kimishima, wnuk Masaru Kohno, jest członkiem warsztatu Sakurai-Kohno od 2007 roku, gdzie pracował i trenował pod okiem Masakiego Sakuraia. Choć wyraźnie czerpie inspirację z projektów zarówno Sakuraia, jak i Kohno, w swoje gitary wkłada własną osobowość, która w dużej mierze opiera się na brzmieniu gitar Masaru Kohno z lat 50. i 60. XX wieku. Jedna cecha odróżnia jego prace od innych modeli Kohno i Sakuraia: stosuje różne wzory usztywnień w zależności od rodzaju drewna użytego do budowy płyty wierzchniej, wydobywając z każdej płyty rezonansowej jej naturalne walory.