2014 Andy Culpepper CD/CD
| Rok | 2014 |
| Płyta wierzchnia | Cedar |
| Tył i boki | Spanish Cedar |
| Menzura | 656 mm |
| Szerokość siodełka | 53 mm |
| Wykończenie | French Polish |
| Kraj | USA |
| Luthier | Andy Culpepper |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Videos
Opis
Ta gitara flamencoAndy'ego Culpeppera z 2014 roku ma płytę wierzchnią z cedru, boki i tył z hiszpańskiego cedru oraz kołki mechaniczne. Została ręcznie wykonana w Ithace, w stanie Nowy Jork, a jej rozeta jest w stylu Hausera.
Cedar on Cedar: Lekkie flamenco
Po kilku latach sprzedaży jego gitar, zaczęliśmy podziwiać Andy'ego za jego kunszt, jakość brzmienia i innowacyjność – a ta gitara doskonale to pokazuje. To lekka gitara flamenco z cedrowym wierzchem oraz tyłem i bokami z hiszpańskiego cedru (tego samego drewna, z którego tradycyjnie wykonuje się gryf i wewnętrzne wzmocnienia gitary). Oba rodzaje drewna świetnie się ze sobą komponują, tworząc bursztynowy odcień „blanki”, jak stare gerundino z cedrowym wierzchem. Rozeta w styluHausera jest w tej samej palecie kolorów, podobnie jak podstrunnica i mostek z palisandru honduraskiego oraz binding i główka z palisandru afrykańskiego. Wszystkie gatunki drewna są tradycyjnie używane w budowie, ale zostały przeprojektowane, aby uzyskać piękny efekt.
Dźwięk i grywalność
Brzmienie również jest zaskakujące. Duża głośność i responsywność, a także ogromna złożoność tonalna i barwa sprawiają, że ta gitara jest bardzo flamenco, a jednocześnie stanowi doskonałe uzupełnienie bardziej tradycyjnej blanca – przystanek w połowie drogi do negra. Andy sam jest utalentowanym graczem flamenco, co widać po łatwości gry i konfiguracji tego instrumentu. Mechaniczne kołki stroikowe nadają tradycyjny wygląd, ale stroją jak maszyna, jednocześnie zachowując lekkość główki i szybką wymianę strun. Instrument, który zachwyca swoim charakterem i brzmieniem, typowym dla wspaniałego flamenco.
Stan
Używano go wiele razy – co zawsze jest dobrym znakiem – ale z szacunkiem, widać na nim niewielkie ślady zużycia.
Tło
Andy Culpepper: Muzyk, który został gitarzystą
Andy Culpepper dorastał w muzycznej rodzinie i zaczął grać na gitarze klasycznej jako nastolatek, a później zainteresował się flamenco – studiował flamenco nawet w Hiszpanii i od tamtej pory sporo koncertuje: solo, akompaniując i tańcząc. Jak w przypadku wielu lutników, pierwszą gitarą Andy'ego był instrument, na którym grał sam, ale po tym, jak pokazał ją wszystkim, zaczął otrzymywać zamówienia i ostatecznie postanowił zostać lutnikiem na pełen etat. Jego gitary to prawdziwy instrument „dla muzyków”, bardzo łatwy w grze i reagujący zarówno na lewą, jak i prawą rękę.
Szkolenie z Richardem Coggerem w Ithace w stanie Nowy Jork
Andy studiował pod okiem Richarda Coggera, lutnika specjalizującego się w gitarach klasycznych i flamenco, w Ithace w stanie Nowy Jork. Andy dzielił z nim przestrzeń roboczą przez kilka lat, zanim założył własny warsztat w Ithace, w którym pracuje do dziś. Buduje gitary zarówno klasyczne, jak i flamenco, a GSI jest jedynym dealerem w USA, który oferuje jego instrumenty. Przeczytaj nasz wywiad z Andym .
Torres i system usztywnień „Open Bar”
Andy uważa, że najlepsze gitary wciąż wzorowane są na projektach i pomysłach Antonia de Torresa (1817–1892) i podziwia Torresa za ciągłe eksperymentowanie z różnymi pomysłami. System usztywnienia „open bar”, w którym zewnętrzne wsporniki wachlarzowe przechodzą przez otwory w harmonicznych, jest kluczowym elementem konstrukcyjnym klasycznych gitar Andy'ego. Tworzy on niezwykle responsywne, czyste, równomierne i piękne brzmienie, które może otoczyć słuchacza swoistym „dźwiękiem przestrzennym” – to niezapomniane przeżycie, idealne do każdej sali koncertowej.
Wykonane ręcznie i wyłożone „na biało”
Andy preferuje tradycyjną metodę pracy – używa bardzo niewielu elektronarzędzi i w miarę możliwości pracuje ręcznie, aby uzyskać maksymalną kontrolę nad jakością pracy. Jego gitary są montowane poprzez połączenie gryfu z wierzchem, aby precyzyjnie określić linię środkową gitary. Ten element jest umieszczany wierzchem do dołu na solerze, czyli stole roboczym, boki są wsuwane w blok pięty i przyklejane do wierzchu za pomocą pojedynczych bloków kleju zwanych tentalonami, a na koniec montowany jest tył i zamykana skrzynka. Mostek jest przyklejany przed wykończeniem, ponieważ Andy lubi grać na wszystkich swoich gitarach „na biało” i dopracowywać brzmienie, szlifując wierzch, jeśli to konieczne. Cała gitara jest następnie polerowana szelakiem, nakładanym ręcznie tradycyjną muñecą, czyli podkładką z tkaniny.


