1960 Arcángel Fernández nr 113 SP/CY

Ten egzemplarz Arcángel Fernández nr 113 z 1960 r. to blanca flamenco wykonana z drewna świerkowego i cyprysowego, pochodząca z Madrytu. Zachował się w doskonałym, oryginalnym stanie, jedynie z dwoma małymi naprawami.

Klasyczna madrycka Blanca z 1960 roku

Oznaczona numerem 113 na wczesnej etykiecie, gitara ta pochodzi z lat, gdy Arcángel budował ją we własnym warsztacie przy ulicy Jesús y María 26. Jest to jeden z lżejszych przykładów jego twórczości, jakie widzieliśmy, a rezultatem jest bardzo mocne, dudniące brzmienie z błyskawiczną reakcją – basy o imponującym bogactwie i masie, a soprany o pięknym, śpiewnym, „lirycznym” brzmieniu. Grywalność jest znakomita dzięki niskiej akcji strun i elegancko wyprofilowanemu, łatwemu w użyciu gryfowi.

Stan i renowacja

Jest w fantastycznym stanie, z zaledwie dwoma naprawami (po obu stronach podstrunnicy), co jest niezwykłe jak na instrument z tego rocznika. Płyty zaczepowe zostały wymienione przez Germána Vázqueza Rubio („postarzone” jak na tamte czasy), ponieważ oryginały z biegiem lat uległy rozwarstwieniu. W tym samym czasie poprawiono wykończenie części płyty wierzchniej, ale poza tym gitara jest w doskonałym, oryginalnym stanie.

Arcángel Fernández: twórca gitar flamenco z Madrytu

Arcángel Fernández (ur. 1932) to jeden z najlepszych i najsłynniejszych hiszpańskich lutników, specjalizujących się w gitarach flamenco i klasycznych drugiej połowy XX wieku. Zaczął od stolarstwa, a w 1954 roku został asystentem Marcelo Barbero – wówczas najwybitniejszego lutnika w Madrycie – zajmując się obróbką drewna i wykańczaniem instrumentów. Był jedyną osobą, która odbyła praktykę u Barbero. Po śmierci mistrza w marcu 1956 roku, Arcángel dokończył niedokończone gitary w warsztacie i przez około rok kontynuował budowę dla wdowy po Barbero.

Jego własny warsztat w Lavapiés

Następnie otworzył własny warsztat przy Jesús y María 26, kilka przecznic od starego sklepu Barbero w madryckiej dzielnicy Lavapiés. Tam przyjął młodego syna Barbero, Marcelo Barbero Hijo , nauczył go wszystkiego, czego nauczył się od ojca i pracował z nim ramię w ramię przez około czterdzieści lat. Podobnie jak jego mistrz, Arcángel odegrał kluczową rolę w zdefiniowaniu archetypowej gitary flamenco – lekkiej, szybkiej i mocnej, z luźnym, suchym i drewnianym brzmieniem „starego świata” – która nadal służy jako wzór dla lutników flamenco poszukujących klasycznego brzmienia z połowy XX wieku. Budował tylko niewielką liczbę gitar każdego roku, w późniejszych dekadach prawie wyłącznie dla kolekcjonerów w Japonii, aż popyt stał się tak duży, że przestał przyjmować zamówienia. W 2011 roku przeszedł na emeryturę na Wyspach Kanaryjskich.

Książki o Arcángelu Fernándezie

Arcángel Fernández z 1962 roku to jedna z gitar reprodukowanych w książce Alberto Martíneza „34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości”, wraz ze zdjęciami i rysunkami każdego instrumentu w pełnej skali:

34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości