This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
„Model 17” jest w dużej mierze oparty na gitarze Torres z 1864 roku, znanej jako „FE 17” – najwcześniejszym z 3 instrumentów Torresa Tarregi, na których grał przez całą swoją karierę – jest to urocza gitara w stylu pierwszej epoki o nieco bardziej kompaktowym rozmiarze pudła rezonansowego i krótszej menzurze. Jej mniejszy rozmiar i lekka konstrukcja są na początku trochę mylące – ale gdy szarpniesz pierwszą nutę, ma ogromny dźwięk, bardzo pełny i mocny z wielkim lirycznym urokiem w sopranach i grubych basach – bogaty w alikwoty w całym rejestrze. Chociaż oryginalna gitara ma tył i boki z klonu (podobnie jak standardowy model 17 ), Edmund Blöchinger chciał również zaoferować ten model z tyłem i bokami z cyprysu, drewna, którego uwielbia używać do swoich gitar klasycznych. Właściwie, gdy gramy na tych instrumentach, zdajemy sobie sprawę, jak bardzo świat gitary klasycznej „pomija” wielkość cyprysu jako wybitnego drewna rezonansowego na tył i boki. Brzmienie tej gitary jest wyjątkowo żywe i bogate, a także zachowuje głęboki, ciemny głos - bardzo staroświecki hiszpański charakter - co czyni ją szczególnie świetną gitarą do grania hiszpańskiego repertuaru z XIX i XX wieku. W rzeczywistości jest idealna do praktycznie każdego stylu muzyki, ponieważ ma zarówno świetną separację, jak i ciepło, co czyni ją odpowiednią do wszystkiego, od muzyki barokowej po brazylijski jazz - niemal wszystkiego, co mogłoby skorzystać z dodatkowej odrobiny staroświeckiego hiszpańskiego uroku. Zaskakująco łatwa do grania, wygodny kształt gryfu i szybka reakcja sprawiają, że jest to prawdziwa gitara dla graczy.
Uwaga: Zdjęcia stockowe mogą być używane do tego modelu. Dokładna gitara przedstawiona na zdjęciu może być niedostępna i może nieznacznie różnić się od obecnego stanu magazynowego. W razie pytań prosimy o kontakt .
Recenzja zespołu La Cañada w magazynie „Classical Guitar Magazine” z pokazem wideo Marca Teicholza
