1967 Masaru Kohno nr 8 SP/CSAR

Masaru Kohno No. 8 z 1967 roku to gitara klasyczna z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru CSA, wyprodukowana w Tokio w Japonii w 1967 roku, w którym zdobył złoty medal. W powyższym filmie Twanguero gra na niej gitarę Merle Travisa.

Z Roku Złotego Medalu

W 1967 roku – roku, w którym powstała ta gitara – Kohno zdobył Złoty Medal na międzynarodowym konkursie lutniczym w Belgii, co było jego międzynarodowym debiutem. To klasyczne brzmienie gitar Kohno z tamtych lat – czyste, drewniane, z nutą mroku, niespotykaną w świerku.

Numer modelu i etykieta

Kohno oznaczał swoje gitary numerem modelu (klasy), który umieszczał każdą z nich w jego skali; skala zmieniała się na przestrzeni lat, dlatego numer najlepiej czytać razem z rokiem produkcji. Etykieta pochodzi z wczesnego okresu twórczości Kohno – „Masaru Kono, Constructor de Guitarras, Tokio”, w pisowni, której używał w tamtych latach – z ręcznie napisanymi „Nr 8” i „Año 1967” (rok 1966 został przekreślony i poprawiony na 1967).

Naprawy i wykończenia

Trzy pęknięcia z tyłu zostały naprawione, a płyta wierzchnia została odnowiona politurą francuską; tył i boki zachowały swój lakier. Stan jest doskonały, gitara jest gotowa do koncertów, wygodna w ustawieniu i łatwa w grze. Długość strun wynosi 656 mm.

W powyższym filmie

Twanguero gra na tej gitarze utwór „Cannonball Rag” Merle'a Travisa.

Dalsza lektura

Więcej informacji na temat japońskiej produkcji gitar można znaleźć w Orfeo No. 15, „Gitara w Japonii”: można go przeczytać online, a także w wydaniu drukowanym „Orfeo Magazine, 11-15”.

Orfeo nr 15: Gitara w Japonii

Magazyn Orfeo, 11-15 (wydanie drukowane)

Masaru Kohno (1926–1998)

Masaru Kohno jest nie tylko najważniejszym lutnikiem pochodzącym z Japonii, ale także jednym z najlepszych na świecie. Urodził się w 1926 roku w mieście Mito w Japonii, a w 1948 roku ukończył Tokijską Szkołę Sztuk i Rzemiosła, uzyskując dyplom z obróbki drewna. To właśnie w tym czasie zainteresował się budową gitar i w 1960 roku wyjechał do Hiszpanii, aby uczyć się tego rzemiosła.

Sześć miesięcy z Arcángelem Fernándezem

Kohno odbywał sześciomiesięczny staż w warsztacie Arcángela Fernándeza w Madrycie i choć żaden z nich nie mówił ani słowa w języku drugiego, udało im się porozumieć. Nauka Kohno polegała głównie na siedzeniu z tyłu warsztatu i cichym – ale uważnym – obserwowaniu mistrza Fernándeza przy pracy. Po powrocie do Tokio założył własny warsztat i szybko zyskał uznanie wśród japońskich gitarzystów.

Złoty medal w Belgii, 1967

Jego międzynarodowy debiut miał miejsce w 1967 roku, kiedy to zdobył złoty medal na międzynarodowym konkursie budowy gitar w Belgii. W jury zasiadali między innymi Ignacio Fleta ,Robert Bouchet , Joaquín Rodrigo i Alirio Díaz. Od tego czasu wielu światowej sławy muzyków używało gitar Kohno; wśród nich są Julian Bream, Oscar Ghiglia i Sharon Isbin, żeby wymienić tylko kilku. Po śmierci Kohno w 1998 roku jego bratanek Masaki Sakurai kontynuował warsztat jako Sakurai-Kohno, a dziś tradycję kontynuuje jego wnuk So Kimishima – przeczytaj więcej na naszej stronie Kohno, Sakurai & Kimishima .