Felipe Conde to madrycki lutnik grający flamenco i gitary klasyczne. Należy do trzeciego pokolenia rodziny Conde, która rozpoczęła swoją działalność w warsztacie Domingo Esteso , a na jego gitarach grali Paco de Lucía , Sabicas i Tomatito , a który obecnie buduje gitary ze swoimi dziećmi, Maríą i Felipe Jr.
W skrócie
- Urodzony: 24 sierpnia 1957 r.
- Warsztat: Calle Arrieta 4, Madryt, Hiszpania (od 2010)
- Linia rodzinna: Domingo Esteso → Viuda y Sobrinos de Esteso →Conde Hermanos → Felipe Conde Guitarrero
- Trenował: od 14. roku życia (1971) w Gravina 7, pod okiem ojca Mariano Conde i wujka Faustino Conde
- Sygnatura: główka „Media Luna” (półksiężyc)
- Modele: model Felipe V, reedycja Domingo Esteso i reedycja Viuda y Sobrinos de Esteso 1953
- Grana przez: Paco de Lucía , Sabicas , Tomatito , Niño Ricardo, Gerardo Núñez, Al Di Meola, John McLaughlin, Lenny Kravitz i wielu innych
- Następne pokolenie: jego dzieci María i Felipe Jr.
Historia gitar Esteso i Conde opowiedziana przez Felipe Conde
Felipe Conde przedstawia własnymi słowami historię rodzinnego warsztatu na przestrzeni pięciu epok, od Domingo Esteso do dnia dzisiejszego.
Pierwsza epoka: Domingo Esteso (1882–1937)
Domingo Esteso jest jednym z najwybitniejszych lutników w historii hiszpańskiej gitary. Zaczynał jako praktykant w warsztacie Manuela Ramíreza , a po jego śmierci pracował dla wdowy po nim, umieszczając jednak swoje nazwisko na etykietach. Ostatecznie pracował w tym samym czasie co Santos Hernández iEnrique García , stając się jednymi z najwybitniejszych gitarzystów w warsztacie Manuela Ramíreza. Gitary z tego warsztatu do dziś wyróżniają się wyjątkową jakością wykonania, która wyróżnia je spośród innych gitar z tego okresu, zarówno ze względu na kunszt wykonania, jak i walory brzmieniowe.
Później Domingo Esteso usamodzielnił się i wraz z żoną Nicolasą Salamanką, która polerowała gitary, otworzył sklep przy Gravinie nr 7. Był to jego najbardziej płodny okres – wciąż można znaleźć egzemplarze o pięknym wykonaniu, które miały szczęście trafić w ręce osób, które umiały o nie dbać, i do dziś są używane i cieszą się popularnością. Wiele z tych gitar zostało sprzedanych za granicę, zwłaszcza do Argentyny, gdzie noszą markę, którą stworzył dla Romero y Hernández z Buenos Aires. Było to spowodowane przede wszystkim wysokimi cenami gitar i fatalną sytuacją gospodarczą w Hiszpanii w tamtym okresie.
Mój wujek Faustino Conde dołączył do warsztatu w 1926 roku, a mój ojciec, Mariano Conde, w 1929 roku. To był początek kolejnej epoki tych gitar. Mój ojciec i wujek nauczyli się rzemiosła i zamiłowania do sztuki tworzenia gitar od Domingo Esteso. Pozostali u Domingo Esteso aż do jego śmierci w 1937 roku, w trakcie hiszpańskiej wojny domowej. Esteso zmarł na infekcję dróg oddechowych wywołaną prądem powietrza w warsztacie, którą można by wyleczyć, gdyby nie brak penicyliny. Kontynuowali produkcję gitar do 1939 roku, ale bardzo niewiele z powodu wojny domowej.
Druga epoka: Viuda y Sobrinos de Esteso (1940–1960)
Po wojnie domowej bracia zachowali markę „VIUDA Y SOBRINOS DE ESTESO” (Wdowa i Bratankowie z Esteso) z szacunku dla swojej ciotki, Nicolasy Salamanki, i zachowali ją aż do jej śmierci w grudniu 1959 roku. W tym okresie do warsztatu dołączył trzeci, najmłodszy brat, Julio Conde. Bracia kontynuowali tradycję wuja, wprowadzając jedynie drobne zmiany. Przed 1953 rokiem zaprojektowali nową główkę do swojego topowego modelu, znaną jako „Media Luna” (półksiężyc), którą stosowali zamiennie z główką Domingo Esteso. Zaczęli wprowadzać nowe rozety. Ta epoka charakteryzowała się ciepłym brzmieniem ich gitar, będącym wynikiem połączenia tradycji z ciągłym poszukiwaniem poprawy jakości dźwięku i głośności, któremu przewodził mój ojciec, Mariano Conde. W 1957 roku otworzyli warsztat w Pozuelo de Alarcón, aby produkować modele dla studentów, które nie miały podpisu ani etykiety. To właśnie te gitary później zaczęto nazywać „guitarras de segunda”.
Wśród gitarzystów, którzy grali na gitarach tej epoki, są Regino Sainz de la Maza, Alirio Díaz, Quintín Esquembre, Manolo de Huelva i wielu innych.
Trzecia epoka: Sobrinos de Domingo Esteso / Conde Hermanos (1960–1989)
Po śmierci Nicolasy Salamanki zdecydowano się używać nazwy SOBRINOS DE DOMINGO ESTESO / CONDE HERMANOS, która była używana zamiennie z HERMANOS CONDE / SOBRINOS DE ESTESO.
W tej epoce byli płodni w konstrukcji gitar, na które było zapotrzebowanie zdecydowana większość profesjonalistów, w tym El Niño Ricardo, Sabicas , Melchor de Marchena, Mario Escudero, Paco de Lucía , Paco Cepero, Enrique de Melchor, los „Habichuela”, Óscar Herrero, Gerardo Núñez, Rafael Riqueni, Tomatito , Al Di Meola, John McLaughlin, Bob Dylan, Cat Stevens i wielu, wielu innych.
W 1960 roku wprowadzili główkę „Media Luna” (półksiężyc) w swoich topowych gitarach, co stało się symbolem marki Conde. Zmodyfikowali plantillę i wewnętrzne usztywnienie płyty wierzchniej gitary. Wprowadzili nowe rozety inspirowane projektami z przeszłości. Zróżnicowali modele klasyczne i flamenco pod względem plantilli i konstrukcji, nadając im odrębne brzmienie. Osiągnęli charakterystyczne brzmienie o dużej głośności i własnej osobowości, rozpoznawalne w całym świecie gitarowym. W 1971 roku ja, Felipe Conde, wszedłem do warsztatu przy Gravinie 7, obok mojego ojca, Mariano Conde, i mojego wuja, Faustino Conde, i to zapoczątkowało nowe pokolenie.
Od mojego ojca nauczyłem się dwóch fundamentalnych lekcji, które ukształtowały całą moją karierę zawodową: z jednej strony szacunku dla tradycji i dobrego wykonania, a z drugiej – jak nawiązać kontakt z publicznością i gitarzystami, co dało mi klucz do doskonalenia i zgłębiania brzmienia moich gitar. Kilka lat później do warsztatu dołączył również mój brat, Mariano Conde.
Czwarta epoka: Conde Hermanos Sucesores Sobrinos de Esteso (1980–2010)
W 1980 roku mój ojciec, Mariano Conde, otworzył nowy sklep przy ulicy Felipe V nr 2 i wraz z synami rozpoczął kolejny etap w historii rodziny. Aż do śmierci mojego wuja Faustina w 1988 roku współpracowaliśmy ze sklepem przy ulicy Gravina 7. Od 1988 roku sklep Felipe V działał niezależnie.
W 1989 roku zmarł mój ojciec, a ja i mój brat przejęliśmy warsztat. Początkowo kontynuowaliśmy produkcję gitar, tak jak robił to mój ojciec, ale z czasem, dzięki ulepszeniom materiałów, narzędzi i technologii, zaczęliśmy wprowadzać innowacje, zachowując jednocześnie charakterystyczne brzmienie i tradycję wykonania, aby nadać każdemu instrumentowi jego historię i osobowość.
Wprowadziliśmy nowe modele: model Felipe V, w którym wykorzystano drewno wyselekcjonowane ze względu na jego piękno, jakość i wiek, z eleganckimi detalami; a także reedycję Domingo Esteso i reedycję Viuda y Sobrinos de Esteso z 1953 roku, inspirowaną gitarą z tego roku, o której wykonanie poprosił nas Tim Miklaucic, założyciel Guitar Salon International. Gitary te są wykonane z oryginalnych form i plantilli oraz ze starego drewna.
Wielu gitarzystów grających na naszych gitarach w tamtym okresie to ci sami, którzy grali na nich w poprzedniej epoce i pozostali wierni naszemu brzmieniu. Dołączyło do nich nowe pokolenie gitarzystów, w tym Javier Conde, Roberto Morón, Lenny Kravitz, David Byrne, Sergio Vallín i wielu innych. W tym okresie rozwinąłem markę, korzystając z lekcji, których nauczyłem się od ojca i wuja, i rozsławiłem markę Conde na całym świecie, uczestnicząc w międzynarodowych targach branżowych, takich jak NAMM we Frankfurcie i Japonii.
Piąta epoka: Felipe Conde Guitarrero (2010–dzisiaj)
W 2010 roku, w okresie mojej osobistej i zawodowej dojrzałości, z wielką energią i entuzjazmem postanowiłem rozpocząć nową erę wraz z moim synem i córką, Felipe Jr. i Marią. Wspomnienia o moim ojcu są w tym czasie bardzo żywe. Od niego nauczyłem się wszystkiego, co można wiedzieć o tym zawodzie, a przede wszystkim: zamiłowania do dobrze wykonanej pracy i budowania bliskiej relacji z artystą.
Pochodzę z rodzinnej tradycji, gdzie zdobyłem dziesiątki lat doświadczenia i rozwinąłem pasję do tego zawodu. Rozpocząłem praktykę w warsztacie przy ul. Gravina 7 w 1971 roku, mając zaledwie 14 lat. Sztuki budowy gitar uczyli mnie głównie mój ojciec, Mariano, i wujek, Faustino, łącząc tę pracę z nauką. W tym czasie miałem okazję poznać takich gitarzystów jak Niño Ricardo, Regino Sainz de la Maza, Sabicas , Mario Escudero, Melchor de Marchena, Paco de Lucía i wielu innych. Bliska relacja z artystami napędza moją pasję do tego zawodu, a także ciągłe udoskonalanie instrumentu.
Na tym nowym etapie naszej historii towarzyszą mi moja córka i syn, Maria i Felipe Jr., którzy oboje od kilku lat są praktykantami w warsztacie. Możliwość uczenia syna i córki tego, co mnie najbardziej pasjonuje, jest zarówno zaszczytem, jak i powodem do ogromnej dumy. Maria i Felipe są bardzo zaangażowani w pracę w warsztacie i wybrali ten zawód jako swoje przyszłe powołanie. Zbudowali już kilka gitar i powoli rozwijają swój własny styl, oparty na bogatej tradycji, która ich poprzedza.
Od 2010 roku warsztat mieści się przy ul. Arrieta 4, w pobliżu warsztatu przy ul. Felipe V 2. Nowa przestrzeń jest kameralna i idealna dla każdego profesjonalisty lub pasjonata, który chce przetestować gitary i zobaczyć na własne oczy proces ich powstawania.
María i Felipe Conde Jr. w prasie
Ich dziadek zbudował pierwszą gitarę Leonarda Cohena. Ich ojciec zbudował wiele gitar, które należały do Paco de Lucíi. Teraz ci dwaj młodzi ludzie kontynuują rodzinną tradycję lutnictwa, wywodząc się z rodu genialnych rzemieślników. „Około 40 lat temu wybrałem się do Hiszpanii, żeby odebrać moją gitarę Conde. Wyjąłem ją z futerału i była jak hel, bardzo lekka. Przyłożyłem ją do ucha, żeby jej dobrze posłuchać i pomyślałem: jest świetnie zaprojektowana”. Te słowa padły z ust Leonarda Cohena podczas ożywionej dyskusji, gdy odebrał swoją gitarę Conde podczas gali wręczenia nagród Prince of Asturias Awards w 2011 roku… Czytaj więcej…
Felipe Conde i jego dzieci, María i Felipe Jr., którzy obecnie pracują w warsztacie na pełen etat u boku ojca, zostali przedstawieni w kwietniowym numerze magazynu Iberia Excelente , magazynu pokładowego dla pasażerów klasy biznesowej linii Iberia. Mamy również kilka wspaniałych zdjęć Felipe Jr. i Marii pracujących w warsztacie. Czytaj więcej…
Filmy
Często zadawane pytania
Jaki jest związek między gitarami Felipe Conde a Domingo Esteso? Ojciec Felipe, Mariano Conde, i wujek Faustino Conde nauczyli się wyrobu gitar u wuja Domingo Esteso w jego warsztacie przy ulicy Gravina 7 w Madrycie, a po jego śmierci w 1937 roku kontynuowali działalność jako Viuda y Sobrinos de Esteso, a następnie Conde Hermanos.
Czym jest główka Conde „Media Luna”? Półksiężycowa główka stworzona przez braci Conde przed 1953 rokiem, która od 1960 roku stała się symbolem nazwy Conde na ich topowych gitarach.
Kto grał na gitarach Conde? Gwiazdorzy flamenco, tacy jak Paco de Lucía, Sabicas, Niño Ricardo i Tomatito, a także artyści tacy jak Al Di Meola, John McLaughlin, Bob Dylan, Leonard Cohen i Lenny Kravitz.
Gdzie znajduje się warsztat Felipe Conde? Przy ulicy Arrieta 4 w Madrycie w Hiszpanii, gdzie Felipe pracuje ze swoimi dziećmi, Marią i Felipe Jr.
