Gabriele Lodi (ur. 1976) to włoski lutnik i restaurator gitar klasycznych. Pracuje w warsztacie swojego ojca w Carpi, niedaleko Modeny. Znany jest przede wszystkim z modeli Antonio de Torresa i renowacji oryginalnych gitar Torresa.
W skrócie
- Urodzony: Włochy, 1976
- Warsztat: warsztat jego ojca w Carpi, niedaleko Modeny we Włoszech
- Wykształcenie: od 13. roku życia w warsztacie ojca, od 20. roku życia rzemieślnik.
- Specjalizacje: gitary tradycyjne Torresa oraz renowacja gitar hiszpańskich i z epoki romantyzmu
- Modele: jego model „Torresa” oraz modele wzorowane na szkole madryckiej ( Manuel Ramírez , Santos Hernández i Domingo Esteso ) oraz szkole barcelońskiej (Enrique García )
- Badania: regularne wyjazdy do Buenos Aires od 2004 roku w celu nauki gry na znakomitych gitarach hiszpańskich
Rodzina twórców gitar
Gabriele Lodi urodził się w 1976 roku, a jego przygoda z gitarą rozpoczęła się bardzo wcześnie, ponieważ jego ojciec był lutnikiem i muzykiem. W szkole Gabriele spędzał kilka popołudni w tygodniu w warsztacie ojca, gdzie pobierał lekcje gry u ojca i wielu muzyków, którzy go odwiedzali. Brzmienie gitary poruszało go, ale nigdy nie traktował gry zbyt poważnie. W wieku 13 lat zaczął pomagać ojcu, spędzając czas poza szkołą w warsztacie, ucząc się wytwarzania gitar. W wieku 20 lat, po rocznej służbie wojskowej, rozpoczął karierę lutnika.
Lekcje gry na gitarze romantycznej
Pracował ramię w ramię z ojcem i zafascynowały go historyczne instrumenty, które trafiały do warsztatu do naprawy. Zaczął studiować i wyszukiwać instrumenty z XIX wieku, a także rozwijać swoją wiedzę o muzyce i instrumentach epoki romantyzmu. Doszedł również do wniosku, że kompozytorzy tamtego okresu byli pod silnym wpływem instrumentów, na których grali: Giuliani z Fabbricatore i Staufferem, Legnani ze Staufferem, Sor z Pagésem, Martínezem, Panormo i Lacote, Aguado z Laprevotte i tak dalej. W przypadku tych instrumentów, jak odkrył, moc, projekcja i wybrzmienie były często mniej ważne niż ekspresja, jakość brzmienia i zakres dynamiki.
Szkoła hiszpańska z Torres On
Gabriele postanowił budować bardzo tradycyjne gitary, co zaprowadziło go do szkoły hiszpańskiej, począwszy od Torresa. Od 2004 roku zaczął podróżować do Buenos Aires, gdzie miał dostęp do znakomitych gitar hiszpańskich, na których mógł się uczyć. Lodi nadal pracuje w warsztacie swojego ojca i dziś buduje modele inspirowane szkołą madrycką ( Manuel Ramírez , Santos Hernández i Domingo Esteso ) oraz barcelońską (Enrique García ).
Kontynuowanie tradycji Torresów
W ciągu ostatnich lat wielki Antonio de Torres stał się główną siłą napędową działalności Gabriele'a jako konserwatora, historyka i, oczywiście, budowniczego. Gabriele odrestaurował kilka ważnych oryginalnych instrumentów Torresa, a przy okazji zaczerpnął z jego ręki pewne spostrzeżenia, które skłoniły go do zgłębiania własnych, innowacyjnych pomysłów, aby przenieść tradycję Torresa do współczesności.
Miejsce spotkań graczy i kolekcjonerów
Dziś restauruje wiele gitar hiszpańskich i romantycznych, a jego własne gitary spotkały się z niesamowitym odbiorem ze strony muzyków. Jego warsztat stał się miejscem spotkań muzyków i kolekcjonerów, a liczba prac restauracyjnych rośnie z każdym rokiem.
Często zadawane pytania
Gdzie Gabriele Lodi buduje swoje gitary? W warsztacie swojego ojca w Carpi, niedaleko Modeny we Włoszech.
Czym jest gitara Gabriele Lodi „Torres”? Gitara zbudowana w tradycji Antonia de Torresa, inspirowana renowacją kilku ważnych oryginalnych instrumentów Torresa dokonaną przez Gabriele.
Jakie inne modele produkuje Gabriele Lodi? Modele wzorowane na madryckiej szkole Manuela Ramíreza, Santosa Hernándeza i Domingo Esteso oraz na barcelońskiej szkole Enrique Garcíi.
Czy Gabriele Lodi zajmuje się renowacją gitar? Tak. Renowuje wiele gitar z epoki hiszpańskiej i romantyzmu, w tym kilka ważnych oryginalnych gitar Antonia de Torresa.
