Hernández y Aguado to madrycki warsztat Manuela Hernándeza (1895–1975) i Victoriano Aguado (1897–1982), dwóch byłych producentów fortepianów, których gitary o charakterystycznym gruszkowatym kształcie i czystym, „brzmiącym” brzmieniu były używane przez Regino Sainza de la Mazę, Johna Williamsa i Juliana Breama .
Hernández y Aguado w skrócie
- Twórcy: Manuel Hernández (1895–1975) i Victoriano Aguado (1897–1982)
- Warsztaty: Ribera de Curtidores 9, Madryt, Hiszpania
- Wyrób gitar z lat 40. XX wieku, inspiracja Modesto Borreguero, byłym pracownikiemManuela Ramíreza
- Cechy charakterystyczne: gruszkowata plantilla, lakierowane wnętrze, niezwykle cienkie rozety, bogato rzeźbione główki
- Etykiety: numerowane i podpisane odręcznie; niektóre oznaczone „2ª Época” lub „Construida por nuestro oficial”
- Grana przez: Regino Sainz de la Maza, John Williams , Julian Bream , Graham Anthony Devine
Od fortepianów do gitar
Manuel Hernández i Victoriano Aguado poznali się i zaprzyjaźnili, pracując razem w fabryce fortepianów. Ostatecznie założyli spółkę i założyli własny warsztat naprawy fortepianów (i mebli) w Madrycie. Jak głosi legenda, ich wielkie zainteresowanie sztuką lutniczą zrodziło się w latach 40. XX wieku, kiedy wynajęli część swojego warsztatu Modesto Borreguero (jednemu ze słynnych pracownikówManuela Ramíreza ) i zafascynowali się jego umiejętnościami lutniczymi.
Unikalny kształt
Ich instrumenty pozostają unikatowe w kanonie wielkich twórców. Mają kształt niemal gruszkowaty (lub, jak mawiają, plantilla jest „ciężarna w biodrach”), wnętrze jest zazwyczaj lakierowane, podobnie jak zewnętrzna część, a zdobią je niezwykle cienkie rozety i bogato rzeźbione główki.
Zatoka Hernández y Aguado
Brzmienie jest równie charakterystyczne, co ich wygląd. Początkowy atak dźwięku jest ostry i „zrywny”, niemal jak werbel, a korpus kolejnego dźwięku jest zwiewny i lekki. Te cechy pozwalają gitarzyście osiągnąć wysoki poziom klarowności i precyzji, szczególnie w szybkiej, dynamicznej muzyce, a jednocześnie gitary są bardzo ekspresyjne i liryczne w wolniejszej muzyce. Ich słynne brzmienie, poszukiwane przez tak wielu muzyków klasycznych, doskonale wpisuje się również w estetykę flamenco, a warsztat wykonał również niewielką liczbę blancas flamenco.
Etykiety i „oficjalne” gitary
Na wydrukowanej etykiecie widnieje napis „M. Hernández y V. Aguado, Constructores, Ribera de Curtidores 9, Madryt”. Większość gitar jest numerowana i sygnowana ręcznie napisem „Hernández y Aguado” – gitary, które przeszły przez nasze ręce, mają numery od 280 w 1964 roku do 428 w 1973 roku. Niektóre wcześniejsze etykiety zawierają odręczne słowa „2ª Época” („drugi okres”) zamiast numeru; dokładne znaczenie tego oznaczenia nigdy nie zostało ostatecznie udokumentowane. Kilka gitar jest sygnowanych napisem „Construida por nuestro oficial” – „zbudowane przez naszego majstra” – i zostały zmontowane w warsztacie przez ich majstra, z użyciem części i narzędzi, pod nadzorem dwóch mistrzów.
Grane przez wspaniałych gitarzystów
Bardzo czułe i muzykalne, gitary Hernández y Aguado były używane przez dziesięciolecia przez takich mistrzów, jak Regino Sainz de la Maza, John Williams , Julian Bream i, w ostatnich latach, Graham Anthony Devine.
Gitary Hernández y Aguado w GSI
Przez lata przez nasze drzwi przewinęło się wiele gitar Hernández y Aguado. Gitary dostępne obecnie w magazynie znajdziesz, klikając przycisk „Gitary w magazynie” w nagłówku tej strony, a także wcześniejsze egzemplarze w naszym muzeum, klikając przycisk „Gitary w muzeum”.
Często zadawane pytania
Kim byli Hernández y Aguado?
Manuel Hernández (1895–1975) i Victoriano Aguado (1897–1982) to dwaj dawni producenci fortepianów, którzy od lat 40. XX wieku wspólnie budowali gitary w Madrycie.
Jak rozpoznać gitarę Hernández y Aguado?
Cechą charakterystyczną tego instrumentu jest gruszkowaty kształt, lakierowane wnętrze, niezwykle cienka rozeta i bogato rzeźbiona główka.
Co oznacza „Construida por nuestro oficial” na etykiecie Hernández y Aguado?
„Zbudowana przez naszego brygadzistę”: gitarę zmontował w warsztacie ich brygadzista, pod nadzorem Hernándeza i Aguado.
Kto grał na gitarach Hernández y Aguado?
Regino Sainz de la Maza, John Williams, Julian Bream i Graham Anthony Devine, między innymi.