Mario Grimaldi (ur. 1957) to włoski lutnik gitar klasycznych, mieszkający w Ovadzie, niedaleko Alessandrii. Uczeń Carlo Raspagniego, od 1989 roku buduje gitary we własnym warsztacie, czerpiąc inspirację z twórczościRoberta Boucheta ,Hermanna Hausera I oraz spuścizny Pietro Gallinottiego . Znany jest ze swoich studiów nad gitarami historycznymi, takimi jak Santos Hernández z 1920 roku i Daniel Friederich Idy Presti z 1963 roku. GSI jest wyłącznym dealerem Mario w USA.
W skrócie
- Urodzony: 1957, Filippa di Mesoraca (Crotone), Włochy
- Narodowość: włoska
- Warsztaty: Ovada (Alessandria), Włochy
- Własny warsztat od: 1989
- Nauczyciel: Carlo Raspagni
- Wpływy: Robert Bouchet, Hermann Hauser I, Pietro Gallinotti
- Książki: „Pietro Gallinotti liutaio di Solero” (2006); „Il legno che canta” (2013)
- Dealer w USA: GSI (wyłącznie)
Od modeli Ferrari do gitary klasycznej
Mario Grimaldi urodził się w Filippa di Mesoraca (Crotone) w 1957 roku. Zaczął pracować z drewnem już w wieku szesnastu lat jako modelarz w firmie Eligio Re Fraschini, gdzie powstawały modele bolidów Ferrari Formuły 1. W 1982 roku zapisał się do Miejskiej Szkoły Muzycznej w Mediolanie, gdzie przez kilka lat uczył się gry na gitarze klasycznej i kontrabasie. W 1986 roku ukończył kurs lutniczy Carla Raspagniego, a w 1989 roku otworzył własny warsztat poświęcony wyłącznie lutnictwu. Jego warsztat znajduje się obecnie w Ovadzie, w prowincji Alessandria.
Roberta Boucheta, Hermanna Hausera i Alirio Díaza
Gitary z wczesnego okresu kariery Mario były w dużej mierze inspirowane twórczością Roberta Boucheta. W 1996 roku otrzymał zamówienie od wielkiego Maestro Alirio Díaza i zbudował dla niego gitarę z kilkoma specjalnie zaprojektowanymi elementami. Díaz pozwolił również Mario zmierzyć i sprawdzić jego gitarę Hermann Hauser z 1951 roku. Od tego czasu Mario zintegrował wiele jej cech konstrukcyjnych z własnym stylem, w tym model w stylu Hauser.
Dziedzictwo Gallinottiego
W 2001 roku Mario poznał Carla Gallinottiego – syna i jedynego asystenta wybitnego włoskiego lutnika Pietra Gallinottiego (1885–1979), prawdopodobnie wynalazcy płyty wierzchniej z cedru . Od Carla Mario wszedł w posiadanie wielu przedmiotów z warsztatu Gallinottiego, w tym form, drewna, narzędzi i innego sprzętu. Następnie zaczął eksperymentować z metodą konstrukcji Gallinottiego, którą później opisał w książce poświęconej Gallinottiemu i która ponownie ukształtowała jego własne podejście do tworzenia gitar.
Restauracja, modele historyczne i książki
Istotną częścią pracy Mario jest renowacja instrumentów historycznych i zabytkowych. Przez wiele lat opiekował się ważną prywatną kolekcją gitar z XX wieku, autorstwa wybitnych hiszpańskich i europejskich lutników, często czerpiąc z niej inspirację do własnych prac. Dokładne badanie historycznych gitar należących do przyjaciół zaowocowało również powstaniem jego własnych modeli: kopią gitary Santos Hernández z 1920 roku oraz serią inspirowaną dziełem Idy Presti z 1963 roku Daniela Friedericha, z okazji setnej rocznicy jej urodzin w 2024 roku. Mario prowadził również konferencje w różnych włoskich konserwatoriach na temat historycznego włoskiego lutnictwa XX wieku i opublikował książki „Pietro Gallinotti liutaio di Solero” (2006, napisana wspólnie z Mario Dell'Arą) oraz „Il legno che canta” (Curci, 2013, napisana wspólnie z Angelo Gilardino).
Często zadawane pytania
Gdzie znajduje się pracownia Mario Grimaldiego?
W Ovadzie, w prowincji Alessandria we Włoszech.
Kto uczył Maria Grimaldiego?
W 1986 roku ukończył kurs lutnictwa u Carla Raspagniego, a w 1989 roku otworzył własny warsztat.
Jaki jest związek Mario Grimaldiego z Pietro Gallinottim?
W 2001 roku zaprzyjaźnił się z synem Gallinottiego, Carlo, i odziedziczył formy, drewno i narzędzia z warsztatu Gallinottiego; był współautorem książki o Gallinottim.
Gdzie mogę kupić gitarę Mario Grimaldi w USA?
GSI jest wyłącznym dealerem Mario w USA.
W ostatnich latach przez nasze drzwi przewinęło się kilka gitar Mario. Gitary dostępne obecnie w magazynie znajdziesz, klikając przycisk „Gitary w magazynie” w nagłówku tej strony, a także wcześniejsze egzemplarze w naszym muzeum, klikając przycisk „Gitary w muzeum”.
