2026 Mario Grimaldi "1920 Santos" SP/AR

Gitara klasycznaMario Grimaldi „1920 Santos” z 2026 r. z płytą wierzchnią z niemieckiego świerku oraz tyłem i bokami z palisandru afrykańskiego, wyprodukowana w Ovadzie we Włoszech, jako kopia gitary Santos Hernández z 1920 r. – numer fabryczny 315, prezentowanej na targach Roma Expo Guitars 2026.

Kopia stołowa Santosa Hernándeza z 1920 r

Mario oparł konstrukcję na gitarze Santos Hernández z 1920 roku, pochodzącej z kolekcji jednego ze swoich bliskich przyjaciół. Mógł ocenić i zmierzyć każdy aspekt oryginału i zna go doskonale od lat. W przeciwieństwie do jego modelu „Friederich ex Presti”, który wcześniej od niego otrzymaliśmy, ten jest praktycznie czystą kopią gitary stołowej. Jak mówi Mario, odtworzył konstrukcję korpusu, system usztywnienia płyty rezonansowej, konstrukcję główki i rozety – więc wszystko brzmi naprawdę wiernie!

Stare drewno, polerowanie francuskie i klucze Alessi

Materiały są postarzane i starannie dobrane: pudło rezonansowe z niemieckiego świerku, korpus z ciemnego, bardzo jednorodnego palisandru afrykańskiego, a szyjka z hiszpańskiego cedru. Lakier to szelak, nakładany ręcznie metodą polerowania francuskiego. Stroiki zostały wykonane na zamówienie przez firmę Alessi, na wzór tych z Santos z 1920 roku. Podsumowując, jest to bardzo wierna replika pod każdym względem – w tym, co najważniejsze, pod względem brzmienia.

Dźwięk Santosa

Brzmienie Santosa jest ulubionym brzmieniem niemal każdego, kto kiedykolwiek grał na autentycznym Santosie, a gitara Mario fantastycznie oddaje jego istotę – tajemniczą, „mroczną” głębię, którą słychać i czuć za jaśniejszym i bardziej wyrazistym atakiem, mieszankę brzmień o niepowtarzalnym charakterze. Reakcja jest szybka i żwawa, niemal jak flamenco, w dużej mierze dzięki lżejszej konstrukcji i lekkim materiałom. I choć to zupełnie nowa gitara, po wyjęciu z pudełka jest niesamowicie luźna, wygrzana i rezonansowa, a brzmi jak stara hiszpańska gitara. To niezwykłe, ponieważ większość „replik”, które widzimy, oddaje wygląd, ale nie brzmienie kopiowanych oryginałów. Ta gitara brzmi i brzmi jak gitara, na której grano od dziesięcioleci. Podsumowując, to bardzo imponująca gitara od tego fascynującego konstruktora, z tak zróżnicowanym i interesującym doświadczeniem, a także doświadczeniem i wiedzą zdobytymi przez wiele dekad oddanej pracy i badań.

Warto zauważyć, że gitarę tę zaprezentowano na targach Rome Guitar Expo 2026 .

Mario Grimaldi: Od modelarza do gitarzysty

Urodzony w Filippa di Mesoraca (Crotone) we Włoszech w 1957 roku, Mario Grimaldi rozpoczął pracę z drewnem w wieku szesnastu lat jako modelarz w firmie Eligio Re Fraschini, gdzie powstawały modele bolidów Ferrari Formuły 1. Swoją przygodę z gitarą klasyczną rozpoczął jako muzyk, ucząc się gry na gitarze klasycznej i kontrabasie w Miejskiej Szkole Muzycznej w Mediolanie od 1982 roku. W 1986 roku ukończył kurs lutniczy u lutnika Carla Raspagniego, który zaraził go pasją do profesjonalnego budowania. W 1989 roku otworzył własny warsztat poświęcony wyłącznie budowie gitar klasycznych. Obecnie jego warsztat znajduje się w Ovadzie (Alessandria), a firma GSI z dumą jest jego wyłącznym dealerem w USA.

Bouchet, Hauser i Alirio Díaz

Wczesne gitary Mario były w dużej mierze oparte na pracachRoberta Boucheta . Kiedy wielki Alirio Díaz zamówił u niego gitarę w 1996 roku, Díaz pozwolił Mario zapoznać się z jego gitarąHermann Hauser I z 1951 roku, która znacząco wpłynęła na rozwijający się styl Mario; od tego czasu zaadaptował wiele jej cech konstrukcyjnych, w tym własny model w stylu Hausera.

Dziedzictwo Gallinottiego

W 2001 roku Mario zaprzyjaźnił się z Carlo Gallinottim, synem i jedynym asystentem Pietra Gallinottiego (1885–1979), ikonicznej postaci włoskiego lutnictwa i prawdopodobnie wynalazcy płyty wierzchniej z cedru . Mario zafascynował się dziedzictwem i stylem Gallinottiego, odziedziczył wiele form, narzędzi i materiałów z warsztatu Gallinottiego, który studiował i o którym obszernie pisał. Uważa, że Gallinotti był kolejnym źródłem inspiracji dla jego eklektycznego stylu.

Restauracja, badania i książki

Oprócz budowy gitar, Mario zajmuje się renowacją gitar zabytkowych i historycznych, a od wielu lat opiekuje się ważną prywatną kolekcją gitar z XX wieku, autorstwa wybitnych hiszpańskich i europejskich lutników. Prowadził konferencje w różnych włoskich konserwatoriach na temat historycznego włoskiego lutnictwa XX wieku. Opublikował książki „Pietro Gallinotti liutaio di Solero” (2006, napisana wspólnie z Mario Dell'Arą) i „Il legno che canta” (Curci, 2013, napisana wspólnie z Angelo Gilardino).