Nicolas Lamoureux (ur. 1980) to francuski lutnik, mieszkający w regionie Corrèze w środkowej Francji. Zdobył drugą nagrodę za grę na gitarze klasycznej na Międzynarodowym Konkursie Gitarowym im. Antonio Marína Montero w 2026 r. w Granadzie w Hiszpanii.
W skrócie
- Urodzony: Paryż, Francja, 1980
- Warsztaty: Corrèze, Francja (od 2017)
- Studiował/a: grę na gitarze klasycznej w Konserwatorium w Nancy
- Zachęcali: Dominique Field i Thomas Norwood
- Tradycja: francuska szkołaRoberta Boucheta , Daniela Friedricha i Dominique’a Fielda oraz XIX-wieczny paryski twórca René Lacote
- Buduje: własny model koncertowy oraz wierne repliki instrumentów historycznych
- Nagroda: II nagroda, gitara klasyczna, dziewiąty Konkurs Gitarowy im. Antonio Marína Montero (2026)
Klasyczny gitarzysta i artysta 3D
Urodzony w Paryżu w 1980 roku, Nicolas Lamoureux studiował grę na gitarze klasycznej w Konserwatorium w Nancy pod koniec lat 90. Silne zainteresowanie formą i projektowaniem wizualnym zaprowadziło go następnie do architektury i wizualizacji komputerowej. Przez dekadę pracował w Paryżu jako artysta 3D przy filmach animowanych, reklamach i wizualizacjach architektonicznych, a to wykształcenie w zakresie precyzji i proporcji ukształtowało później jego podejście do gry na gitarze.
Z paryskiego salonu do warsztatu w Corrèze
W tamtych latach odżyła w nim miłość do gitary. Uważnie słuchał nagrań, chodził na koncerty, rozmawiał z kolekcjonerami i czytał literaturę fachową, jednocześnie studiując, jak wielcy mistrzowie budowali swoje instrumenty i starając się zrozumieć, co nadaje im brzmienie. Z ciekawości i zamiłowania do wyzwań zbudował swoją pierwszą gitarę w swoim paryskim salonie. Rezultat był prawdziwym objawieniem. Dzięki zachęcie i wsparciu szanowanych lutników Dominique'a Fielda i Thomasa Norwooda, Nicolas postanowił całkowicie poświęcić się lutnictwu. W 2017 roku opuścił Paryż i założył swój warsztat w regionie Corrèze w środkowej Francji.
Zakorzenione w tradycji francuskiej
Dziś Nicolas buduje własny model gitary koncertowej, a także wierne repliki instrumentów historycznych. Jego twórczość jest mocno zakorzeniona we francuskiej tradycji, czerpiąc z dorobkuRoberta Boucheta , Daniela Friedricha i Dominique'a Fielda, a także z gitar epoki romantyzmu XIX-wiecznego paryskiego producenta René Lacote. Jego instrumenty łączą w sobie kunszt projektanta z głębokim szacunkiem dla szkoły francuskiej.
Model koncertowy Lamoureux
W swoim modelu koncertowym Nicolas łączy nowoczesną szkołę francuską Dominique'a Fielda z paryską tradycją romantyzmu Lacote. Łączy solidny, sztywny korpus z swobodną, elastyczną płytą rezonansową – podejściem stojącym za wieloma najlepszymi instrumentami Fielda – dzięki czemu marnuje się niewiele energii, a płyta wierzchnia pracuje bardzo wydajnie. Rezultatem jest gitara o imponującej mocy, szerokim zakresie dynamiki i pełnym, kremowym bogactwie brzmienia w prawdziwie francuskim stylu. Nawet dekoracja oddaje hołd jego paryskim korzeniom: na rozetach zamiast tradycyjnych łuków umieszczono pasmo małych Wież Eiffla.
Zwycięzca nagrody w Granadzie
W 2026 roku Nicolas zdobył drugą nagrodę w kategorii gitara klasyczna na prestiżowym dziewiątym Międzynarodowym Konkursie Gitarowym im. Antonio Marína Montero w Granadzie w Hiszpanii.
Często zadawane pytania
Gdzie Nicolas Lamoureux buduje swoje gitary? W swoim warsztacie w regionie Corrèze w środkowej Francji, do którego przeprowadził się z Paryża w 2017 roku.
Jakie nagrody zdobył Nicolas Lamoureux? Druga nagroda za grę na gitarze klasycznej na Międzynarodowym Konkursie Gitarowym im. Antonio Marína Montero w 2026 roku w Granadzie w Hiszpanii.
Jaki styl gitary tworzy Nicolas Lamoureux? Gitary klasyczne szkoły francuskiej, w tradycji Roberta Boucheta, Daniela Friedericha, Dominique'a Fielda i René Lacote. Buduje zarówno własny model koncertowy, jak i wierne repliki instrumentów historycznych.
Jak Nicolas Lamoureux został lutnikiem? Po studiach gry na gitarze klasycznej i dekadzie spędzonej w Paryżu jako artysta 3D, zbudował swoją pierwszą gitarę w swoim salonie. Zachęcony przez Dominique Field i Thomasa Norwooda, zajął się lutnictwem na pełen etat.
