1939 Hermann Hauser I SP/CSAR

Podarowana Fundacji GSI gitara klasycznaHermann Hauser I z 1939 r. wykonana z drewna świerkowego i palisandru CSA, pochodząca z Monachium, z lat, w których jego dojrzały styl osiągnął szczyt rozwoju.

Hauser I w swojej najlepszej formie

Ten instrument to fantastyczny przykład Hausera I w jego najlepszym wydaniu. Jego klasyczne linie, kompaktowa (a zarazem solidna) konstrukcja i walory estetyczne czynią go jednym z najbardziej kultowych (i kopiowanych) modeli w historii rzemiosła. Posiada on niepowtarzalne, „archetypowe” brzmienie Hausera I, które od prawie wieku zachwyca publiczność w rękach Andrésa Segovii , Juliana Breama i niezliczonych innych.

Dźwięk

Brzmienie oferuje praktycznie wszystko, czego można sobie życzyć – fortepianową klarowność we wszystkich rejestrach, precyzyjną równowagę i szeroką paletę barw, od jasnego i mosiężnego ponticello po mleczny i świetlisty sul tasto, i każdy inny, jaki można sobie wyobrazić. Każda nuta ma jasno zdefiniowany, „zakotwiczony” fundament w swoim rdzeniu, z bardzo kontrolowanymi i transparentnymi alikwotami. Naprawdę wyjątkowy i rzadki przykład tego twórcy w jego najlepszej formie.

Przekazano na rzecz Fundacji GSI

Ta gitara została hojnie przekazana naszej organizacji charytatywnej non-profit, Fundacji GSI . Sprzedaż gitar za pośrednictwem Fundacji GSI służy bezpośredniemu wsparciu edukacji muzycznej w szkołach publicznych.

Hermann Hauser I: Mistrz lutnictwa z Monachium

Hermann Hauser senior (1882–1952) jest najbardziej pamiętany z niezwykłych instrumentów, które budował w stylu hiszpańskim po 1924 roku. W tym roku Andrés Segovia i Miguel Llobet odwiedzili Hausera. Segovia był pod wrażeniem jakości prac Hausera i opisał swoje wrażenia, zauważając, że „natychmiast dostrzegł potencjał tego wielkiego rzemieślnika, gdyby tylko jego mistrzostwo zostało wykorzystane do zbudowania gitary w stylu hiszpańskim, tak niezmiennie utrwalonym przez Torresa i Ramireza, jak skrzypce utrwalone przez Stradivariusa i Guarneriusa” (Segovia w Guitar Review, 1954).

Segovia, Llobet i model hiszpański

Segovia zachęcił Hausera do zbudowania instrumentów na bazie jego gitaryManuela Ramíreza z 1912 roku (zbudowanej przez Santosa Hernándeza ), po tym jak zbadał i dokonał pomiarów tego instrumentu. W tym czasie Hauser miał również okazję przyjrzeć się słynnej gitarze Torres Miguela Llobeta z 1859 roku, która również miała decydujący wpływ na dojrzewający styl „Hausera”.