1974 David Rubio "PF" SP/CSAR

Gitara klasyczna „PF” z 1974 roku z warsztatu Davida Rubio , ze świerkowym wierzchem oraz tyłem i bokami z palisandru CSA, zbudowana w Anglii przez Paula Fischera – wytłoczone „PF” na pięcie wewnątrz, bez pęknięć ani napraw.

W powyższym filmie Matthew McAllister gra na tej gitarze utwór „Registro” Antonia Lauro.

Projekt Rubio, stworzony przez Paula Fischera

W latach 70. Rubio wyszkolił trzech młodych lutników – Kazuo Sato, Edwarda B. Jonesa i Paula Fischera – którzy budowali gitary według jego projektu i oznaczali swoje dzieła wewnątrz, podobnie jak robili to pracownicy warsztatu José Ramíreza. Fischer, którego inicjały widnieją na pięcie tej gitary, sam stał się ważną postacią w angielskim lutnictwie, znanym z innowacji, takich jak model „Taut”.

Dźwięk i materiały

Perfekcyjnie wykonany Rubio, z klasyczną rozetą, główką i plantillą oraz palisandrem CSA ze słynnego drewna Rubio. Jego brzmienie jest gęste i bogate, z niesamowitym sustainem w wysokich tonach i dużą głośnością bez dudnienia – a do tego piękno i liryzm, z których słyną najlepsze Rubio.

Stan

Brak pęknięć ani napraw, choć obszar etykiety wygląda na zalany (prawdopodobnie przez nawilżacz) i jest lekko wytarty w środku. Marzenie każdego gracza i bardzo rzadki okaz.

David Rubio: Od gitarzysty flamenco do mistrza budowy instrumentów

David Rubio (1934–2000) jest prawdopodobnie najważniejszym lutnikiem pochodzącym z Anglii i ojcem założycielem angielskiej szkoły gitarowej. Urodzony jako David Spink i wychowany w Londynie, studiował medycynę w Trinity College w Dublinie, a następnie wyjechał do Hiszpanii, gdzie zarabiał na życie jako gitarzysta flamenco, akompaniując śpiewakom i tancerzom – i zyskał przydomek „Rubio” ze względu na swoją rudą brodę. Zespół flamenco, który koncertował, sprowadził go do Nowego Jorku, gdzie, dzięki temu, co zobaczył w hiszpańskich sklepach gitarowych, nauczył się sam budować gitary pod pseudonimem „Jose” Rubio. W ciągu kilku lat Julian Bream grał już na jego instrumentach.

Gitary, lutnie, klawesyny i skrzypce

Rubio powrócił do Anglii w 1967 roku i, w warsztatach pod Oksfordem, a od 1979 roku w Cambridge, zbudował niezwykle szeroką gamę instrumentów: gitary i lutnie, klawesyny, skrzypce barokowe i współczesne, altówki i wiolonczele. Pod koniec lat 60. i 70. XX wieku wyszkolił w swoich metodach trzech młodych lutników – Kazuo Sato, Edwarda B. Jonesa i Paula Fischera – którzy zbudowali gitary jego projektu, oznaczone ich inicjałami. Pod koniec życia, wspólnie z Paulem Galbraithem, opracował radykalną gitarę 8-strunową, model „Brahms”. Zmarł w Cambridge 21 października 2000 roku, pozostawiając po sobie ponad tysiąc instrumentów.