1996 José Romanillos „La Pañolera” SP/IN

Gitara klasyczna José Romanillos „La Pañolera” nr 747 z 1996 r. pochodząca z kolekcji Russella Clevelanda. Wykonana z świerku i palisandru indyjskiego, jest produktem firmy JL Romanillos & Son. Została wykonana w Semley w hrabstwie Wiltshire w Anglii. Posiada „otwarty drążek harmoniczny” i jest w stanie niemal idealnym.

JL Romanillos i syn: José i Liam

José Romanillos ugruntował swoją pozycję jednego z najwybitniejszych lutników XX wieku. Na jego instrumentach grało wielu czołowych gitarzystów – ale najbardziej znanym mistrzem tych gitar jest Julian Bream , który przez większość swojej kariery grał na nich niemal wyłącznie. Etykieta nosi podpis Joségo, a także jego syna Liama, który był wspólnikiem w firmie od 1991 roku.

Dźwięk i Romanillos „Open Harmonic Bar”

Instrument ten ma wszystkie cechy wyjątkowej gitary: słodkie i liryczne brzmienie z doskonałą separacją i świetną głośnością, a przy tym jest niemal „bezszumny” – szum strun i dźwięk paznokci są pochłaniane, a nie wzmacniane, dzięki czemu same nuty mogą brzmieć bez przeszkód.

Gitara ta charakteryzuje się słynnym „otwartym prętem harmonicznym” Romanillo – dolny z dwóch prętów został „otwarty”, aby umożliwić dwóm zewnętrznym wentylatorom swobodny przepływ na obie strony rozety, otwierając większą część płyty rezonansowej na transmisję dźwięku.

Szczegóły i stan

Detale tej gitary są zachwycające, szczególnie w przypadku bloku gitarowego, główki i rozety, które zdobią misterne inkrustacje. Instrument jest nieco mniejszy, bardzo nawiązując do klasycznego stylu „ Torres ”, którego Romanillos jest prawdopodobnie najwybitniejszym przedstawicielem. Stan jest niemal idealny. Podsumowując, jest to niezwykły i zapierający dech w piersiach instrument.

Z kolekcji Russella Clevelanda

Gitara ta pochodzi z kolekcji Russella Clevelanda i jest opisana na stronach 102–103 książki „The Classical Guitar – A Complete History” .

Artykuł Orfeusza o José Romanillosie

José Luis Romanillos: Z Madrytu do Semley

José Luis Romanillos Vega (1932–2022) urodził się w Madrycie i w wieku trzynastu lat został oddelegowany do madryckiej firmy stolarskiej. W 1956 roku przeprowadził się do Anglii, aby pracować w szpitalu w Epsom, a kilka miesięcy później w szpitalu w Londynie. Pięć lat później stworzył w Londynie swoją pierwszą hiszpańską gitarę. W 1970 roku, zachęcony przez angielskiego gitarzystę Juliana Breama , założył warsztat lutniczy w wiosce Semley w Wiltshire. To właśnie tam zbudował legendarną gitarę z 1973 roku, na której Bream koncertował i nagrywał przez wiele lat.

„Stradivarius gitary”

Gitary Romanillos zyskały uznanie gitarzystów na całym świecie, takich jak Carlos Bonell, Gilbert Biberian i Antigoni Goni, a także wielu innych. Brytyjski „Daily Mail” nazwał go „Stradivariusem gitary”, a włoski magazyn „Sei Corde” „najważniejszym żyjącym twórcą instrumentów strunowych”.

Autor i nauczyciel

W 1995 roku zrezygnował z pełnoetatowego budowania gitar i przeniósł się do Guijosa w Hiszpanii – wiejskiego regionu przyłączonego do Sigüenzy, w północnej części prowincji Guadalajara. Opublikował kilka ważnych książek, w tym biografię i studium Antonia de Torresa oraz słownik hiszpańskich lutników i lutników zatytułowany „Vihuela de Mano i gitara hiszpańska”. Był również znanym i niestrudzonym organizatorem kursów i wykładów na temat hiszpańskiego lutnictwa w wielu krajach. José Luis Romanillos zmarł w Sigüenzie 12 lutego 2022 roku.