2000 Hermann Hauser III nr 463 SP/CSAR (ex Marcelo Kayath)

Hermann Hauser III nr 463 z 2000 r. to klasyczna gitara wykonana ze świerku i palisandru CSA, pochodząca z firmy Reisbach, na której grał jej pierwszy właściciel, wielki brazylijski gitarzysta Marcelo Kayath.

W powyższych nagraniach wideo João Luiz gra swój utwór „Sereno” oraz światową premierę utworu „Gilbertiana” Sérgio Assada, a duet z LA (Yiran Yao i Juri Yun) gra temat przewodni filmu „Lista Schindlera” Johna Williamsa.

Hauser III Marcelo Kayatha

Gitara ta należała wcześniej do wybitnego brazylijskiego gitarzysty Marcelo Kayatha, który (swoją silną prawą ręką) grał na niej i pięknie ją rozchodził, wydobywając jej ciepło i piękno brzmienia. Na etykiecie widnieje napis „AD 2000, No. 463”.

„Zanikający zachód słońca” palisandru CSA

Wykonanie i materiały są znakomite. Płyta rezonansowa wykonana jest z ciemnego, starego świerku, a tył i boki z elegancko usłojonego, bujnego i kolorowego palisandru CSA, z delikatnymi żółtawymi odcieniami bielu, które pięknie przechodzą w ciemniejsze drewno twardzielowe – dając wrażenie zachodzącego słońca. Projekt jest zasadniczo taki sam jak w modelu Hauser I z 1937 roku, wyprodukowanym przez Segovię .

Dźwięk i stan

Ten instrument jest w doskonałym stanie jak na swój wiek, ma jedynie drobne ślady użytkowania na wykończeniu, ale ma pięknie zagrane i „rozluźnione” brzmienie, które dodaje wspaniałego blasku każdej nucie – idealnie zrównoważone we wszystkich rejestrach, w doskonałym stylu Hausera, z doskonałą definicją i separacją między głosami.

Hermann Hauser III: Czwarte pokolenie dynastii Hauserów

Hermann Hauser III (ur. 1958) – wnukHermanna Hausera I i syn Hermanna Hausera II – pracuje w rodzinnym warsztacie Hauserów w Reisbach w Bawarii od 1974 roku: najpierw u boku ojca, a dziś z córką Kathrin, piątym pokoleniem. Pracuje w tym samym warsztacie co ojciec i dziadek, używa wielu tych samych narzędzi, a nawet drewna nabytego przez obu jego poprzedników ze strony ojca. Rodzinny skład drewna, założony przez Hermanna Hausera I, nadal przechowuje drewno liczące ponad 100 lat – a za każdy wyjęty zestaw dokupuje się dwa, aby go uzupełnić – a narzędzia Josefa Hausera, Hermanna I i Hermanna II są nadal w codziennym użyciu, wśród nich piła taśmowa z 1905 roku. Na jego etykiecie nadal widnieje napis „Hermann Hauser – Gitarren – Reisbach, früher München” (dawniej Monachium), z rokiem po „AD”, numerem i jego podpisem. Dołącza ją na początku pracy nad gitarą, więc zazwyczaj mija rok lub więcej od daty na etykiecie do daty ukończenia gitary.

Jego gitary Andrés Segovia opisał jako instrumenty o nieopisanie pięknym brzmieniu, a Pepe Romero twierdzi, że jego Hauser to instrument o najczystszym brzmieniu. Hermann III utrzymuje dobre relacje ze swoimi gitarzystami, tworzy gitary dopasowane do potrzeb konkretnych gitarzystów i otrzymał najwyższe nagrody od organizacji zawodowych i międzynarodowej społeczności gitarowej.

„Teutoński” Hauser Sound

Hermann Hauser III niestrudzenie budował gitary, które oddają brzmienie i estetykę stylu „teutońskiego”, pierwotnie ustanowionego przez jego dziadka i przekazanego przez ojca. Cechami charakterystycznymi są wyjątkowa klarowność i równowaga między głosami, a nawet wybrzmiewanie we wszystkich rejestrach, a także oczywiście niezrównane piękno brzmienia – dźwięk, który najsłynniej uwiecznił Julian Bream w niezliczonych nagraniach, który kiedyś powiedział, że te gitary mają „arystokratyczne” brzmienie. Uważamy, że gitary Hermanna Hausera III są bardziej podobne do gitary Hauser I niż gitary jakiegokolwiek innego producenta na świecie: w ślepych testach z instrumentami Hauser I i Hauser II stwierdziliśmy, że są one zadziwiająco podobne.

Jego standardowym modelem jest „Segovia”, zasadniczo o tym samym projekcie co Hauser I z 1937 r .; buduje również „Llobet” (na wzór Torresa Miguela Llobeta z 1859 r., który tworzyli jego ojciec i dziadek), model „Bream” oraz edycje specjalne na podstawie wczesnych projektów Hausera I.

Książki o rodzinie Hauserów

Numer 4 magazynu Orfeo poświęcony jest dynastii Hauserów. Znajdziemy w nim m.in. artykuł o Hermannie Hauserze III, Edmundzie Blöchingerze i Fritzu Oberze .Możesz przeczytać numer online lub znaleźć go w kolekcji Orfeo 1-5:

Czasopismo Orfeo 1-5