2004 José Ramírez „1a” No. Y3-131 CD/CSAR

Gitara klasycznaJosé Ramíreza „1a” nr Y3-131 z 2004 r. z płytą wierzchnią z cedru oraz tyłem i bokami z palisandru CSA. W trzech powyższych filmach grają na niej Eric Wang, John César i Kendrick Shen.

Gitara koncertowa Ramírez z 2004 roku

Warsztat Ramíreza, w którym powstała ta gitara, przez ponad pół wieku dostarczał instrumenty niezliczonym profesjonalistom: Andrésowi Segovii i Sabicasowi, Christopherowi Parkeningowi i Chetowi Atkinsowi, Lee Ritenourowi, a nawet Stingowi. W 1995 roku warsztat przeniósł się na Calle de la Paz 8, a pięć lat później Amalia Ramírez przejęła stery po swoim bracie José IV; ta gitara powstała tam w ciągu pierwszej dekady jej pracy.

Model Ramíreza „1a”

Oznaczenie „1a” oznacza „primera” – pierwsza, czyli najwyższa jakość – a model ten reprezentuje najwyższy poziom warsztatu pod względem wykonania, detali i doboru drewna. Nawiązuje do klasycznego designu José Ramíreza III, ale ze standardową długością strun 650 mm i łagodnym kątem gryfu, dzięki czemu gra się na nim łatwiej niż na wielu wcześniejszych gitarach koncertowych Ramíreza. Dbałość o szczegóły, jakość wykonania i brzmienie czynią ten instrument instrumentem najwyższej klasy. Ten model wyróżnia się szczególnie efektownym i pięknym zestawem palisandru na płycie tylnej i bokach.

Dźwięk i stan

Gra się na niej bardzo łatwo, z pięknym gryfem i łatwą mechaniką. Brzmienie jest gęste, a zarazem czyste, z tym niezbędnym ciepłym, tajemniczym i nastrojowym charakterem, który przyniósł sławę Ramírezowi. Choć używana, jest w doskonałym stanie, z niewielkimi śladami użytkowania. Na etykiecie: sygnatura gwiazdy Amalii Ramírez, rok 2004 i numer Y3-131.

Trzy filmy

Na powyższych filmach Eric Wang gra „Vals Venezolano No. 3 (Natalia)” Antonio Lauro, John César „Sunburst” Andrew Yorka, a Kendrick Shen „Canarios” Gaspara Sanza – a wszystko to na tej gitarze.

Aby poznać historię warsztatu, przeczytaj The Ramírez Family: Masters of the Guitar i The José Ramírez Dynasty ; jeśli interesują Cię ciekawostki, zobacz José Ramírez: myths and facts .

Warsztat José Ramíreza w Madrycie

Założony w Madrycie w 1882 roku przez José Ramíreza I, warsztat Ramíreza produkuje gitary od ponad wieku, przez pięć pokoleń rodziny. José Ramírez III (1922–1995) objął stanowisko maestro w 1957 roku i opracował gitarę koncertową Ramíreza, którą znamy dzisiaj – o dużym pudle rezonansowym, długich strunach i płycie wierzchniej z cedru lub świerku, charakteryzującą się dużą mocą, sustainem, słodyczą i równowagą w całym rejestrze. Spopularyzował zachodni czerwony cedr jako drewno na pudło rezonansowe, a od lat 60. XX wieku Andrés Segovia grał na gitarach José Ramíreza do końca życia.

Rzemieślnicy z Ramírez i następne pokolenia

Od lat 60. do 90. XX wieku w warsztacie wykształciło się wielu najzdolniejszych gitarzystów tamtych czasów, w tym Paulino Bernabé i Manuel Contreras . W 1995 roku warsztat przeniósł się z Calle Concepción Jerónima 2 na Calle de la Paz 8, a od śmierci José Ramíreza IV w czerwcu 2000 roku firmą kieruje jego siostra,Amalia Ramírez , która dokonuje przeglądu każdej gitary w trakcie i po zakończeniu budowy.

Warsztat pod kierownictwem Amalii Ramírez

Pod kierownictwem Amalii Ramírez warsztat zachował klasyczną gitarę koncertową w sercu swojej oferty – „1a” (pierwsza klasa) w konstrukcji „Tradicional”, której kod modelu został ręcznie wypisany na etykiecie: C650 dla płyty wierzchniej z cedru z palisandrem indyjskim, „-A” dla płyty wierzchniej ze świerku (abeto), „-P” dla palisandru CSA (palosanto) i „-AP” dla obu, z F656 i F656-A dla flamenco z cedru i świerku. Wokół niej zbudowała szerszą rodzinę modeli: „Centenario” i „Elite”, wykonane z najcenniejszych gatunków drewna warsztatu; wznowione „SP” i „2a”; „Auditorio”, „Antigua” i „Guitarra del Tiempo”; serie rocznicowe, takie jak „125 Años” i „130 Años”; repliki historycznych gitar, od Manuela Ramíreza z 1912 r., na którym grał Segovia, po „Guitarra de Tablao” José Ramíreza I z 1913 r.; oraz linie studyjne NE, R i FL. Gitary koncertowe noszą etykietę Calle de la Paz 8, podpisaną przez Amalię Ramírez swoim podpisem gwiazdy i ponumerowane kodem literowo-cyfrowym (Centenario i Elite mają własne numery), natomiast gitary studyjne mają pomarańczową etykietę „Guitarras de Estudio” „Diseñada, Revisada y Certificada por Ramírez” z czerwonym znaczkiem „Calidad Ramírez”.