2006 Enrico Bottelli SP/CSAR
| Rok | 2006 |
| Płyta wierzchnia | Spruce |
| Tył i boki | CSA Rosewood |
| Menzura | 650 mm |
| Szerokość siodełka | 52 mm |
| Wykończenie | French Polish |
| Kraj | Italy |
| Luthier | Enrico Bottelli |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Videos
Opis
Gitara klasyczna Enrico Bottelli z 2006 roku, z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru CSA – nr 210, zbudowana w jego ówczesnym warsztacie w Val di Nizza we Włoszech.
W powyższym filmie Peter Fletcher gra na tej gitarze utwór „Oración” zespołu Segovia.
Super responsywny i lekki
Krótko mówiąc, to superresponsywna, lekka gitara klasyczna inspirowana hiszpańską tradycją. Charakteryzuje się świetną muzykalnością, od głębokich basów, przez ciepłe średnie tony, po okrągłe, śpiewające wysokie tony, i ma mnóstwo mocy, która sprawdzi się w każdej sali.
Stan
Wykonany z rzadkiego, wyselekcjonowanego drewna i zachwycający intarsjami, rozetą i purflingiem, jest używany, ale nie ma żadnych uszkodzeń ani napraw – jedynie drobne, powierzchowne ślady użytkowania. Fantastyczny instrument jednego z czołowych włoskich budowniczych.
Czytaj więcej:Orfeo Magazine nr 13 – Italia Special (z artykułem o Enrico Bottellim)
Tło
Enrico Bottelli: twórca gitar klasycznych w Voghera
Enrico Bottelli urodził się w Mediolanie we Włoszech w 1961 roku. Swoje pierwsze doświadczenia w lutnictwie zdobył w 1981 roku pod okiem mistrza lutnictwa Carlo Raspagniego; w 1982 roku ukończył kurs gry na stalowych strunach prowadzony przez Ervina Somogyiego w Berkeley w Kalifornii, a w 1988 roku studiował system Kasha u Richarda Schneidera – w tym samym roku zaczął konstruować wyłącznie gitary klasyczne. Obecnie pracuje w Vogherze, na południe od Mediolanu.
Ucząc się od Romanillosa i hiszpańskich mistrzów
Przełom nastąpił w latach 1994 i 1995, kiedy studiował tradycyjną hiszpańską technikę gry u José Luisa Romanillosa . To doprowadziło go do gitar Antonia de Torresa ,Enrique Garcíi ,Manuela Ramíreza ,Hermanna Hausera I i Davida Rubio , które szczegółowo przestudiował. Jego prace były prezentowane na wystawach we Włoszech, Europie i USA, a jego prace zostały zaprezentowane w magazynie Orfeo nr 13.


