2011 José Ramírez „Centenario” nr 213 CD/CSAR

Gitara klasycznaJosé Ramíreza „Centenario” nr 213 z 2011 r. z płytą wierzchnią z cedru oraz tyłem i bokami z palisandru CSA pochodząca z Madrytu – to najwyższy egzemplarz gitary Centenario w naszym muzeum.

Ramírez z 2011 roku z Calle de la Paz

Warsztat Ramíreza, w którym powstała ta gitara, przez ponad pół wieku dostarczał instrumenty niezliczonym profesjonalistom: Andrésowi Segovii i Sabicasowi, Christopherowi Parkeningowi i Chetowi Atkinsowi, Lee Ritenourowi, a nawet Stingowi. W 1995 roku warsztat przeniósł się na Calle de la Paz 8, a w 2000 roku Amalia Ramírez przejęła go od swojego brata José IV; gitara ta powstała tam ponad dziesięć lat po jej śmierci.

„Centenario”: Sto lat Ramíreza

„Centenario” oznacza 100 lat, a tutaj obchodzimy setną rocznicę produkcji gitar w rodzinie Ramírez. Gitara wykonana jest z najlepszych materiałów warsztatowych, zbieranych przez wiele, wiele lat – płyty wierzchnie to pierwsza kostka z najwyższej klasy pudeł rezonansowych, podobnie jak tył i boki z palisandru. Jak widać na zdjęciach, gitara charakteryzuje się licznymi dodatkowymi detalami: rzeźbioną piętką, intarsją z bukszpanu na główce, zwężającym się hebanem z tyłu gryfu, zakończonym „bukietem z palisandru” z tyłu główki, oraz niezwykle misternymi drewnianymi inkrustacjami w purflingu i rozecie. Chociaż warsztat deklaruje, że gitara ma te same wymiary i proporcje, co pozostałe modele 1a, z naszego doświadczenia wynika, że są to bez wątpienia najlepsze gitary wykonane przez warsztat.

Dźwięk i stan

Posiada ogromną moc i piękno brzmienia, a do tego jest cudownie łatwy w grze. Ma całą barwę i ciepło, które zazwyczaj kojarzymy z wielkim Ramírezem. Etykieta (Calle de la Paz 8) jest sygnowana przez Amalia Ramírez , datowana na 2011 rok i oznaczona numerem 213.

Aby poznać historię warsztatu, przeczytaj The Ramírez Family: Masters of the Guitar i The José Ramírez Dynasty ; jeśli interesują Cię ciekawostki, zobacz José Ramírez: myths and facts .

Warsztat José Ramíreza w Madrycie

Założony w Madrycie w 1882 roku przez José Ramíreza I, warsztat Ramíreza produkuje gitary od ponad wieku, przez pięć pokoleń rodziny. José Ramírez III (1922–1995) objął stanowisko maestro w 1957 roku i opracował gitarę koncertową Ramíreza, którą znamy dzisiaj – o dużym pudle rezonansowym, długich strunach i płycie wierzchniej z cedru lub świerku, charakteryzującą się dużą mocą, sustainem, słodyczą i równowagą w całym rejestrze. Spopularyzował zachodni czerwony cedr jako drewno na pudło rezonansowe, a od lat 60. XX wieku Andrés Segovia grał na gitarach José Ramíreza do końca życia.

Rzemieślnicy z Ramírez i następne pokolenia

Od lat 60. do 90. XX wieku w warsztacie wykształciło się wielu najzdolniejszych gitarzystów tamtych czasów, w tym Paulino Bernabé i Manuel Contreras . W 1995 roku warsztat przeniósł się z Calle Concepción Jerónima 2 na Calle de la Paz 8, a od śmierci José Ramíreza IV w czerwcu 2000 roku firmą kieruje jego siostra,Amalia Ramírez , która dokonuje przeglądu każdej gitary w trakcie i po zakończeniu budowy.

Warsztat pod kierownictwem Amalia Ramírez

Pod kierownictwem Amalia Ramírez warsztat zachował klasyczną gitarę koncertową w sercu swojej oferty – „1a” (pierwsza klasa) w konstrukcji „Tradicional”, której kod modelu został ręcznie wypisany na etykiecie: C650 dla płyty wierzchniej z cedru z palisandrem indyjskim, „-A” dla płyty wierzchniej ze świerku (abeto), „-P” dla palisandru CSA (palosanto) i „-AP” dla obu, z F656 i F656-A dla flamenco z cedru i świerku. Wokół niej zbudowała szerszą rodzinę modeli: „Centenario” i „Elite”, wykonane z najcenniejszych gatunków drewna warsztatu; wznowione „SP” i „2a”; „Auditorio”, „Antigua” i „Guitarra del Tiempo”; serie rocznicowe, takie jak „125 Años” i „130 Años”; repliki historycznych gitar, od Manuela Ramíreza z 1912 r., na którym grał Segovia, po „Guitarra de Tablao” José Ramíreza I z 1913 r.; oraz linie studyjne NE, R i FL. Gitary koncertowe noszą etykietę Calle de la Paz 8, podpisaną przez Amalia Ramírez swoim podpisem gwiazdy i ponumerowane kodem literowo-cyfrowym (Centenario i Elite mają własne numery), natomiast gitary studyjne mają pomarańczową etykietę „Guitarras de Estudio” „Diseñada, Revisada y Certificada por Ramírez” z czerwonym znaczkiem „Calidad Ramírez”.