2011 Tobias Braun "Santos" SP/SW

Klasyczna gitara „Santos” Tobiasa Brauna z 2011 r. z płytą wierzchnią z niemieckiego świerku oraz bokami i tyłem z drewna satynowego – na wzór gitary Santos Hernández Luise Walker z 1924 r.

W powyższym filmie Duo Le Chic gra „Polkę” Sokolova – Iren Arutyunyan na tej gitarze, Sofia Gleeson na gitarze Tobias Berg z 2011 roku.

Jeden z najlepszych w Europie Środkowej

Tobias Braun to jeden z najlepszych środkowoeuropejskich twórców, jakich widzieliśmy. Płyta wierzchnia z świerku niedźwiedziego oraz tył i boki z drewna satynowego – drewna, którego używali García i Simplicio, a niewielu twórców odważa się na to dzisiaj – są spektakularne, a kluczowy motyw rozety pochodzi z kamiennego znaku granicznego w pobliżu jego warsztatu.

Zbudowany na bazie Walkera Santosa

Konstrukcja mostka i ożebrowanie nawiązują do notatek Tobiasa na temat gitary Santos Walkera; jedynie szerokość siodełka oraz grubość gryfu, płyty wierzchniej i tylnej zostały zwiększone dla współczesnych gitarzystów. Z 16-milimetrowym tornavozem gitara gra czysto i niezwykle głośno, z pełnymi, równymi wysokimi tonami, przenikliwymi basami i staroświeckim brzmieniem hiszpańskich mistrzów.

Czytaj więcej:Orfeo Magazine nr 17 – Gitara wiedeńska (z artykułem o Tobiasie Braunie)

Tobias Braun: Wytwórca wyszkolony w technice Romanillo w Lesie Wiedeńskim

Tobias Braun urodził się w Holzminden w Niemczech w 1960 roku i dorastał w Perchtoldsdorfie, niedaleko Wiednia. Swoją pierwszą gitarę zbudował samodzielnie w 1983 roku, a następnie w latach 1984-1992 ukończył cztery kursy u José Luisa Romanillosa. W 1989 roku uzyskał certyfikat mistrza rzemiosła w Wiedniu i pomógł w tłumaczeniu książki Romanillosa o Antoniu de Torresie na język niemiecki. Od 1998 roku pracuje w Gaaden w Lesie Wiedeńskim.

Santos, Ramírez i Rare Woods

Jego gitary wywodzą się z dorobku starych hiszpańskich mistrzów – przede wszystkim Santosa Hernándeza z 1924 roku, którego był studentem i na którym wykładał, orazManuela Ramíreza z 1912 roku. Wiele z nich ma mały tornavoz dla lepszej projekcji i przejrzystości, a on sam jest jednym z niewielu twórców od czasówGarcíi i Simplicio, którzy pracowali z drewnem satynowym. Jego gitara została opisana w magazynie Orfeo nr 17 w artykule „Gitara wiedeńska”.