2023 Stefan Nitschke "Vicente Arias" SP/CY
| Rok | 2023 |
| Płyta wierzchnia | Spruce |
| Tył i boki | Cypress |
| Menzura | 650 mm |
| Szerokość siodełka | 51 mm |
| Wykończenie | French Polish |
| Kraj | Germany |
| Luthier | Stefan Nitschke |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Videos
Opis
Gitara klasyczna „Vicente Arias” z 2023 roku autorstwa Stefana Nitschkego , ze świerkową płytą wierzchnią oraz bokami i tyłem z cyprysu – hołd dla nieuchwytnego Vicente Ariasa . Stefan nadał jej nazwę „La Rocío”, którą umieścił na etykiecie, obramowanej ramką z ręcznie napisanymi nutami.
W powyższym filmie Juri Yun gra na tej gitarze swoją aranżację utworu „Merry-Go-Round of Life” Joe Hisaishiego z „Ruchomego zamku Hauru”.
Gitary Arias z 1897 i 1901 roku
Główną inspiracją jest gitara Arias z 1901 roku, a nieco mniejszy korpus pochodzi ze starszej gitary Arias z 1897 roku. Świerk zakupiono w latach 80. XX wieku w Jurze Szwajcarskiej – gdzie José Luis Romanillos znalazł większość swojego drewna – a cyprys ma 40 lat.
Tradycyjny głos
Siedem długich, cienkich wachlarzy biegnie od dolnej harmonicznej aż do podstrunnicy. Dźwięk jest żywy, luźny i staroświecki, suchy i drzewny, czysty i klarowny, z lirycznymi wysokimi tonami i głębokimi basami; siodełko ma 51 mm.
Zdjęcia tej gitary zrobione tuż po jej ukończeniu
Czytaj więcej:Orfeo Magazine nr 22 – Gernot Wagner i nowe pokolenie niemieckie (z artykułem o Stefanie Nitschkem)
Tło
Stefan Nitschke: Gitarzysta, który został gitarzystą
Stefan Nitschke to niemiecki lutnik, urodzony w 1982 roku, pracujący w Kirchhain w Hesji. Gitarzysta, który powrócił do gry na gitarze klasycznej dzięki muzyce Tárregi, od 2002 roku studiował w konserwatorium w Osnabrück, gdzie jego nauczyciel Ulrich Müller zachęcił go do zbudowania swojej pierwszej gitary – na dywanie w jego salonie. Dalszą naukę zdobył, obserwując Gerharda Oldigesa przy pracy, a od 2004 roku studiował w Akademie für Tonkunst w Darmstadt, pracując jednocześnie jako lutnik.
Romanillos, Hauser i Santos
Jego pasją jest brzmienie dawnych mistrzów, a jego modele stanowią hołd dla José Luisa Romanillosa ,Hermanna Hausera I i Santosa Hernándeza , a także Vicentego Ariasa iManuela Ramíreza – interpretacji, a nie dosłownych kopii. Podobnie jak Romanillos, nadaje każdej gitarze imię. Został wymieniony wśród „nowego niemieckiego pokolenia” w magazynie Orfeo nr 22.


