2025 La Canada „Model 17” SP/CY

Model „Model 17” w dużej mierze bazuje na gitarze Torres z 1864 roku, znanej jako „FE 17” – najwcześniejszym z trzech instrumentów Torresa, na których Tarrega grał przez całą swoją karierę. To urocza gitara w stylu pierwszej epoki, o nieco bardziej kompaktowym korpusie i krótszej menzurze. Jej mniejsze rozmiary i lekka konstrukcja mogą na początku wydawać się nieco mylące – ale po szarpnięciu pierwszej nuty, gitara ma potężne brzmienie, bardzo pełne i mocne, z wielkim lirycznym urokiem w wysokich tonach i grubych basach – bogate w alikwoty w całym rejestrze. Chociaż oryginalna gitara ma tył i boki z klonu (podobnie jak standardowy model 17 ), Edmund Blöchinger chciał również zaoferować ten model z tyłem i bokami z cyprysu, drewna, którego uwielbia używać w swoich gitarach klasycznych. Grając na tych instrumentach, uświadamiamy sobie, jak bardzo świat gitary klasycznej „umyka” przed wielkością cyprysu jako wyjątkowego drewna rezonansowego na tył i boki. Brzmienie tej gitary jest wyjątkowo żywe i bogate, a jednocześnie zachowuje głęboki, ciemny ton – bardzo starodawny, hiszpański charakter – co czyni ją szczególnie doskonałą gitarą do grania hiszpańskiego repertuaru XIX i XX wieku. W rzeczywistości idealnie nadaje się do praktycznie każdego stylu muzycznego, ponieważ charakteryzuje się doskonałą separacją i ciepłem, dzięki czemu nadaje się do wszystkiego, od muzyki barokowej po brazylijski jazz – praktycznie do wszystkiego, co mogłoby zyskać na odrobinie starodawnego, hiszpańskiego uroku. Zaskakująco łatwa w grze, wygodny gryf i szybka reakcja sprawiają, że jest to gitara dla prawdziwych muzyków.

Ta konkretna gitara oferowana na aukcji uległa niewielkim uszkodzeniom podczas transportu – pęknięciu na pięcie i dwóm włoskowatym pęknięciom na bokach przy stawie między piętą a piętą. Została niedawno fachowo naprawiona przez GV Rubio w Los Angeles i jest solidna konstrukcyjnie dzięki dodatkowym wzmocnieniom wnętrza. Prosimy również pamiętać, że niektóre zdjęcia stockowe zostały wykorzystane w tym modelu, ale zobacz również dodatkowe zdjęcia samej gitary w galerii.

Recenzja zespołu La Cañada w magazynie „Classical Guitar Magazine” z prezentacją wideo Marca Teicholza

Seria gitar „La Cañada” to efekt współpracy światowej sławy mistrza lutnictwa Edmunda Blöchingera i jego przyjaciela, zmarłego Wolfganga Jellinghausa z gitar „Milestones” – firmy, która nadal słynie z różnorodności replik gitar w stylu epoki, wykonanych przez kultowych twórców z XVIII i XIX wieku. W przypadku serii „La Cañada” Blöchinger przez lata studiował, mierzył i oceniał kilka oryginalnych instrumentów Antonia de Torresa, Miguela Rodrigueza i Domingo Esteso i uznał, że to świetna okazja, aby zabrać kilka swoich ulubionych planów do Jellinghausa w celu stworzenia linii wysokiej jakości, ale niedrogich instrumentów opartych na tych kultowych arcydziełach przeszłości. Obecnie w ofercie znajdują się dwa modele Antonio de Torresa, jeden Miguela Rodrigueza i jeden Domingo Esteso. Pierwszy z dwóch modeli Torres jest oparty na pierwszej epoce Torres (FE 17 – ex Tarrega) , a drugi na drugiej epoce Torres z 1888 roku (SE 115 – ex Pujol) . Plantille i szczegóły konstrukcyjne znacznie się od siebie różnią i oferują dwa odrębne doświadczenia gry na współczesnej gitarze zbudowanej w dwóch wspaniałych klasycznych, zabytkowych stylach. Model Rodriguez jest oparty na gitarze churchdoor Celedonio Romero z 1974 roku, znanej również jako „La Catedral”, która jest obecnie w posiadaniu Pepe Romero. Model Esteso to flamenco blanca, oparta na Esteso z 1934 roku z kolekcji Russella Clevelanda . Ręcznie budowane według specyfikacji Blöchingera w małym zakładzie Jellinghausa w Chinach, są to instrumenty o małej produkcji, klasy koncertowej, wykonane z wybranych i pięknych materiałów i wykończone polerowanym wykończeniem po francusku. Ponadto modele Torres i Esteso są oferowane w wersji „antycznej” lub „nowej”. W tej cenie są świetną wartością dla poważnego studenta lub koncertującego muzyka o ograniczonym budżecie.