2026 Edmund Blöchinger "Dome" SP/CSAR

Ta gitara klasyczna Edmunda Blöchingera „Dome” z 2026 roku to gitara klasyczna zbudowana w Dorfen w Niemczech, z tyłem i bokami z palisandru CSA oraz pudłem rezonansowym ze średniowiecznego świerku bawarskiego, odzyskanego z monachijskiego kościoła Frauenkirche. Jest to ósma i ostatnia gitara „Dome” (oznaczona jako „La Catedral” VIII).

Świerk z dachu kościoła Frauenkirche w Monachium

Historia tego instrumentu jest absolutnie niesamowita. Chociaż Blöchinger znany jest z jakości swoich materiałów, ta gitara ma bardzo szczególną historię, nawet jak na jego standardy. Świerk użyty do płyty rezonansowej przeszedł dramatyczną 800-letnią podróż: od miejsca narodzin w Alpach Bawarskich, przez stulecia podtrzymujące dach Frauenkirche, najsłynniejszego kościoła Monachium, aż do ruin Monachium zdewastowanego przez II wojnę światową. Tam został uratowany przez lutnika o imieniu Franz Fuchs, który wraz ze swoim synem Geraldem był opiekunem i konserwatorem tego cennego drewna przez ostatnie 70 lat, aż dotarło ono do warsztatu Edmunda Blöchingera i odrodziło się w tym niesamowitym instrumencie. Aby uzyskać pełniejszy opis historii, przeczytaj Ancient wood finds new life with Edmund Blöchinger .

800-letni świerk bawarski

Analiza pierścieniowych słojów wskazuje, że drzewa te pochodzą z około 1190 roku. Drzewa te ścięto w Alpach Bawarskich około 1460 roku i spławiono rzeką Izarą do Monachium, gdzie wyciągnięto je z wody i wykorzystano do budowy dachu kościoła, ukończonego w 1492 roku. Innymi słowy, drewno to ma ponad 800 lat, licząc od daty powstania pierwszych pierścieni, i podtrzymywało dach katedry przez 455 lat, aż do jego zniszczenia w 1945 roku.

Wieki muzyki w lesie

Przez stulecia drewno, które przez wieki tkwiło w dachu kościoła, pochłaniało wibracje muzyki wykonywanej w tym świętym miejscu – muzyki od średniowiecza, przez renesans, barok, klasycyzm, romantyzm, aż po okres nowożytny. W istocie, drewno to wchłonęło wibracje dźwiękowe z praktycznie całej historii muzyki zachodniej! Niewiarygodne, jak chóry, orkiestry i zespoły kameralne na przestrzeni wieków delikatnie wibrowały, a tym samym pozostawiały swoje głosy, w tym drewnie. Pomyślmy również o wibracjach ludzkiej mowy – niezliczonych kazaniach, ślubach, chrztach, a nawet pogrzebach, które odbywały się w tej uroczystej budowli – ponownie odciskających swój ślad w drewnie. A potem nastąpiły straszliwe zniszczenia w 1945 roku.

Ósma i ostatnia gitara „Dome”

Dzięki odwadze i wizji Franza i Geralda Fuchsów drewno zyskało nowy początek i znów wibruje – nie tylko w 43 skrzypcach, 3 altówkach i 3 wiolonczelach, które z niego zbudowano w ciągu ostatnich 70 lat, ale także teraz w tej gitarze. Sam instrument zapiera dech w piersiach, a słowa nie są w stanie opisać bogactwa brzmienia, jakie wydobywa z niego przy tak niewielkim wysiłku ze strony grającego. To niesamowite drewno, z tak wieloma historiami kryjącymi się w jego słojach, dostało drugą szansę na życie i ponownie, słowa nie są w stanie opisać, jak cenne jest doświadczenie gry na tej gitarze. To gitara wzniesiona na zupełnie inny poziom. Ten właśnie instrument jest ostatnim z tych, które powstaną, ponieważ zapasy drewna użytkowego zostały już wyczerpane.

Artykuł Orfeusza na temat Hausera III, Blöchingera i Obera

Edmund Blöchinger: Mistrz tworzenia gitar z Dorfen

Ugruntowana pozycja jednego z czołowych żyjących budowniczych, mistrz lutnictwa Edmund Blöchinger (ur. 1958) cieszy się obecnie ogromnym uznaniem na całym świecie. Pracuje samotnie w Dorfen, około 50 kilometrów od Monachium, budując około 10 gitar rocznie, a GSI z dumą jest jedynym dealerem jego gitar na świecie.

Od Torresa i Romanillo do rodziny Romero

Edmund początkowo budował swoje gitary w styluHausera i Torresa , a w ostatnich latach inspiracją dla niego stali się wielcy hiszpańscy mistrzowie przełomu XIX i XX wieku, zwłaszcza Antonio de Torres. Początkiem tej drogi był kurs mistrzowski José Luisa Romanillo, w którym uczestniczył w Hiszpanii w 1989 roku. Pepe i Celin Romero od lat są wielkimi mistrzami tych instrumentów i obaj regularnie grają na gitarach Blöchinger jako głównych instrumentach koncertowych. Według Pepe, Blöchinger jest „jednym z najwybitniejszych” lutników na świecie. Wielu innych młodych, profesjonalnych muzyków i laureatów konkursów również gra na instrumentach Blöchinger.