2013 Kathrin Hauser "Segovia" nr 21 SP/IN

Gitara klasyczna Kathrin Hauser „Segovia” nr 21 z 2013 roku wykonana z drewna świerkowego i palisandru indyjskiego, produkcji firmy Reisbach – jest to jedna z pierwszych gitar piątego pokolenia rodziny Hauser w GSI.

W powyższym filmie Frank Wendelin gra Canción z Sonaty III Ponce'a na tej gitarze.

Nr 21: Wczesna „Segovia” Kathrin

Kathrin buduje model Hauser „Segovia” w rodzinnym warsztacie, w którym stworzył go jej pradziadek,Hermann Hauser I. Gitara ma postarzany świerkowy wierzch oraz wysokiej jakości, cięty na ćwiartki palisander indyjski na bokach i tyle. Na etykiecie – rodzinnej, podpisanej przez Kathrin – widnieje napis „AD 2013, No. 21”.

Dźwięk

Pod względem brzmienia posiada wszystkie klasyczne cechy Hausera – świetną równowagę, równomierne podtrzymanie i niezwykłą klarowność – a do tego liryczne soprany, solidne i wspierające basy oraz po prostu piękną jakość dźwięku.

Kathrin Hauser: Piąte pokolenie dynastii Hauser

Kathrin Hauser (ur. 1982 - dokładnie 100 lat po swoim pradziadkuHermannie Hauserze I ) jest córką Hermanna Hausera III i wnuczką Hermanna Hausera II . Studiowała administrację biznesową i pracowała w biznesie, budując gitary w warsztacie w weekendy, zanim dołączyła do rodzinnego warsztatu w Reisbach w Bawarii jako stażystka w 2005 roku - uczona przez swojego ojca. Zbudowała swoją pierwszą gitarę w 2006 roku i zaprezentowała ją w Tokio, gdzie największy japoński magazyn gitarowy opublikował ważny artykuł na jej temat; w 2007 roku zdała egzamin na gitarzystę, a od 2008 roku muzycy z całego świata zamawiają gitary pod jej nazwiskiem. Do końca 2016 roku zbudowała 33 własne instrumenty, oprócz pomagania ojcu w wielu jego.

Kathrin i jej ojciec pracują ramię w ramię w tym samym miejscu co Hermann Hauser I i II, używając wielu tych samych narzędzi, a nawet drewna, które nabyli ich poprzednicy. Rodzinny skład drewna, założony przez Hermanna Hausera I, nadal przechowuje drewno mające ponad 100 lat – a na każdy wyjęty zestaw dokupuje się dwa, aby go uzupełnić – podczas gdy narzędzia Josefa Hausera, Hermanna I i Hermanna II są nadal w codziennym użyciu, wśród nich piła taśmowa z 1905 roku. Jej ojciec, który podobnie jak jego ojciec sam wybierał drzewa w lesie, uczy ją tego samego, a praca podąża za porami roku: drewno jest wybierane jesienią, korpusy są budowane zimą, a gitary są wykańczane wiosną i latem. Jej gitary noszą rodzinną etykietę – „Hermann Hauser – Gitarren – Reisbach, früher München” – z jej własnym podpisem i własną numeracją; podobnie jak jej ojciec, umieszcza etykietę na początku produkcji, więc gitara jest często ukończona rok lub dłużej po dacie, którą nosi.

Model Hausera „Segovia”

Kathrin pracuje wyłącznie w oparciu o tradycyjne metody i projekty Hausera, dlatego buduje wyłącznie gitary klasyczne, każdą na zamówienie – klienci mogą wybrać drewno i brzmienie, jakiego szukają. Jej standardem jest model Hauser „Segovia” – projekt Hausera I z 1937 roku , jednego z najbardziej kultowych (i kopiowanych) modeli od momentu jego powstania, tak wiernie zachowanego w tym warsztacie. Jej gitary posiadają wszystkie klasyczne cechy Hausera: doskonałą równowagę, równomierne wybrzmiewanie i najwyższą klarowność – „teutońskie” brzmienie, najsłynniej uwiecznione przez Juliana Breama i Andrésa Segovię .

Książki o rodzinie Hauserów

Numer 4 magazynu Orfeo poświęcony jest dynastii Hauserów. Znajdziemy w nim m.in. artykuł o Hermannie Hauserze III, Edmundzie Blöchingerze i Fritzu Oberze .Możesz przeczytać numer online lub znaleźć go w kolekcji Orfeo 1-5:

Czasopismo Orfeo 1-5