„Model 17A” („A” od „antycznego” wyglądu) jest w dużej mierze oparty na gitarze Torres z 1864 roku, znanej jako „FE 17” – najwcześniejszym z 3 instrumentów Torresa Tarregi, na których grał przez całą swoją karierę – jest to urocza gitara w stylu pierwszej epoki o nieco bardziej kompaktowym rozmiarze pudła rezonansowego i krótszej menzurze. Jej mniejszy rozmiar i lekka konstrukcja są na początku trochę mylące – ale gdy szarpniesz pierwszą nutę, ma ona ogromny dźwięk, bardzo pełny i mocny z wielkim lirycznym urokiem w sopranach i grubych basach – bogaty w alikwoty w całym rejestrze. Chociaż oryginalna gitara ma tył i boki z klonu (podobnie jak standardowy model 17A ), Edmund Blöchinger chciał również zaoferować ten model z tyłem i bokami z cyprysu, drewna, którego uwielbia używać do swoich gitar klasycznych. Tak naprawdę, kiedy gramy na tych instrumentach, zdajemy sobie sprawę, jak bardzo świat klasycznej gitary „traci” na wielkości cyprysu jako wybitnego drewna rezonansowego na tył i boki. Brzmienie tej gitary jest wyjątkowo żywe i bogate, a także zachowuje głęboki, ciemny głos - bardzo staroświecki hiszpański charakter - co czyni ją szczególnie świetną gitarą do grania hiszpańskiego repertuaru z XIX i XX wieku. W rzeczywistości jest idealna do praktycznie każdego stylu muzyki, ponieważ ma zarówno świetną separację, jak i ciepło, co czyni ją odpowiednią do wszystkiego, od muzyki barokowej po brazylijski jazz - niemal wszystkiego, co mogłoby skorzystać z dodatkowej odrobiny staroświeckiego hiszpańskiego uroku. Zaskakująco łatwa do grania, wygodny kształt szyjki i szybka reakcja sprawiają, że jest to prawdziwa gitara dla graczy.
Uwaga: Zdjęcia stockowe mogą być używane do tego modelu. Dokładna gitara przedstawiona na zdjęciu może być niedostępna i może nieznacznie różnić się od obecnego stanu magazynowego. W razie pytań prosimy o kontakt .
Recenzja zespołu La Cañada w magazynie „Classical Guitar Magazine” z pokazem wideo Marca Teicholza
