1965 Marcelino López SP/CY

Gitara klasyczna Marcelino Lópeza Nieto z 1965 roku wykonana z drewna świerkowego i cyprysowego w Madrycie w Hiszpanii. To rzadki egzemplarz klasyka z drewna cyprysowego, bez uszkodzeń ani napraw.

Pierwszy klasyczny utwór cyprysowy, jaki widzieliśmy

To pierwsza gitara klasyczna z cyprysu, jaką widzieliśmy w jego wykonaniu – bardzo rzadka – i z łatwością mogłaby służyć do gry na flamenco po dodaniu płytki z zaczepem i obniżeniu akcji. Gitara o bardzo wszechstronnym brzmieniu i brzmieniu, sprawdzająca się praktycznie w każdym gatunku muzycznym, stanowiąca doskonały przykład stylu, który propagował.

Stan

Stan jest doskonały jak na gitarę w tym wieku. Poza śladami użytkowania, gitara nie ma żadnych uszkodzeń ani napraw i jest gotowa na koncerty w każdych warunkach. Fantastyczny egzemplarz jednego z najbardziej doświadczonych i legendarnych hiszpańskich producentów.

Czytaj więcej:Orfeo Magazine nr 3 – wywiad z Marcelino Lópezem Nieto · Orfeo nr 3 na naszym blogu · nasz wywiad z Marcelino z 2008 r.

Marcelino López Nieto (1931–2018): twórca gitar z Madrytu

Zmarły Marcelino López Nieto był jednym z najbardziej szanowanych hiszpańskich lutników XX wieku. Początkowo grał na gitarze – był uczniem Daniela Fortei, który sam uczył się u Tárregi – a jego zawodowe doświadczenie obejmowało stolarstwo, więc przejście do tworzenia gitar przyszło naturalnie, podobnie jak w przypadku wielu lutników w historii. Po śmierci Santosa Hernándeza w 1943 roku zaprzyjaźnił się z wdową po nim, Matilde Ruiz López, i mógł spędzać czas w warsztacie Santosa, zanim w 1949 roku, w wieku 18 lat, założył własny warsztat. Na początku lat 70. współpracował również z firmą Hernández y Aguado i na przestrzeni lat zbudował kilka modeli „Hernández y Aguado”.

Gitary o małym korpusie w tradycji Torresa

Choć Marcelino pochodził z Madrytu, nigdy nie pozostawał w cieniu większych, solidniejszych gitar ze szkoły Ramíreza. Zawsze preferował budowę w tradycyjnym stylu Antonia de Torresa i południowohiszpańskich lutników – z mniejszym korpusem bez podwójnych boków, głównie świerkowymi płytami wierzchnimi i wykończeniem polerowanym na kolor francuski. Oprócz gitar klasycznych i flamenco, budował również instrumenty historyczne, od vihueli, lutni i gitar barokowych i romantycznych po skrzypce, wiele z nich na podstawie oryginałów z jego własnej, bogatej kolekcji.