Fritz Ober (1955–2020) był niemieckim lutnikiem gitar klasycznych z Monachium, znanym z produkcji jednych z najlepszych gitar swojego pokolenia w tradycji Torresa /Hausera I , renowacji zabytkowych gitar oraz repliki gitary Torresa „La Leona” z 1856 roku. Za jego życia firma GSI była jego wyłącznym dystrybutorem w USA.
W skrócie
- Urodzony: 1955, Rosenheim, Niemcy
- Zmarł: 2020
- Warsztat: Monachium, Niemcy
- Przeszkolenie: dwuletnia praktyka u Helmuta Buchsteinera
- Wpływy: Robert Lundberg (instrumenty historyczne)
- Styl: Torres/Hauser I tradycja
- Znany z: repliki monety Torresa „La Leona” z 1856 r. (FE 04)
- Wydajność: 10–12 instrumentów rocznie, pracujących samodzielnie
- W wykonaniu: Romero, Wulfina Lieske, Jürgena Rucka, Earla Klugha, Andy'ego Summersa
Wczesne lata w Bawarii
Fritz Ober urodził się w 1955 roku w miejscowości Rosenheim w Niemczech. Młodość spędził w małej wiosce Übersee am Chiemsee, gdzie nauczył się grać na gitarze i wcześnie odkrył w sobie zamiłowanie do obróbki drewna. Swoje pierwsze gitary budował głównie dla siebie, a wiele z jego wiedzy w tamtych latach pochodziło z książek o tej tematyce.
W miarę jak Fritz zdobywał coraz większe umiejętności i utwierdzał się na drodze do zostania profesjonalnym lutnikiem, rozpoczął praktykę w warsztacie Helmuta Buchsteinera, jedynego znanego lutnika (poza Hauserem II ) w Górnej Bawarii w tamtym czasie. Po ukończeniu dwuletniej praktyki Fritz otworzył własny warsztat w Monachium.
Instrumenty sprzed Torresa i metody starych mistrzów
W Monachium Fritz szybko odniósł sukces i zyskał zaskakujący popyt na instrumenty sprzed czasów Torresa, w tym gitary w stylu Panormo i lutnie renesansowe. W tym czasie poznał Roberta Lundberga, czołowego eksperta w dziedzinie historycznych instrumentów strunowych, dysponującego dogłębną wiedzą na temat detali konstrukcyjnych i technik dawnych mistrzów. Zgłębiając tajniki tej sztuki, Fritz doskonalił swoje umiejętności w tradycyjnych metodach pracy bez użycia maszyn i papieru ściernego, stosując naturalne kleje skórne i żywice, ręcznie rozłupując świerki, a nawet poszukując własnych drzew w pobliskich Alpach.
Przywracanie wspaniałych gitar Europy
Wraz z rozprzestrzenianiem się jego renomy w zakresie tego stylu lutnictwa, często proszono go o renowację najważniejszych instrumentów z wielkich kolekcji europejskich, w tym gitar Torresa ,Hausera I , Santosa Hernándeza ,Manuela Ramíreza ,Esteso , Simplicio,Boucheta , Friedricha i Flety . Poznając gitary i umysły tych monumentalnych budowniczych, Fritz chłonął subtelności, które wpłynęły na jego własny, rozwijający się styl.
Tradycja Torresa/Hausera I
Przez resztę swojej kariery Fritz poświęcił się niemal wyłącznie budowaniu gitar w stylu „Torres/Hauser I”. Wyjaśnił: „Staram się stworzyć głębokie i głębokie brzmienie hiszpańskiej tradycji (Torres), połączone z harmoniczną klarownością, jednolitością i transparentnością Hausera I. Powinno to dać gitarę o potężnej projekcji i szybkiej reakcji, a także lekką i łatwą w grze. Niektórzy muzycy uważają, że znalazłem dobry sposób”.
Zawsze uważaliśmy, że Fritz nie miał sobie równych, jeśli chodzi o uchwycenie luźnego, ciepłego brzmienia wczesnych gitar Hauser I w „hiszpańskim stylu” z ich nieco cieńszymi pudłami rezonansowymi – złożonego, bogatego harmonicznie brzmienia, które sprawiało, że jego gitary wydawały się o wiele starsze, niż były w rzeczywistości.
„La Leona” Fritza Obera
W 2006 roku słynna replika Torresa „La Leona” (FE 04) z 1856 roku trafiła do Fritza w celu przeprowadzenia drobnych napraw. Fritz trzymał ją później w swoim warsztacie przez cały miesiąc, aby ją przestudiować, udokumentować i zmierzyć (zobacz zdjęcia oryginału w jego warsztacie ). Pomimo niechęci do tworzenia reprodukcji, zainspirował się do zbudowania kopii – był to jego jedyny wyjątek. Pierwsza replika „La Leona” trafiła do GSI w 2012 roku, a kolejna, datowana na 2020 rok, pojawiła się wkrótce potem.
Gracze i GSI
Wśród muzyków Fritza znajdują się takie sławy, jak Romero, Wulfin Lieske, Jürgen Ruck, Earl Klugh, John Ingwerson, Doug Rubio i Andy Summers. Pracując samodzielnie, wytwarzał zaledwie 10–12 ręcznie robionych instrumentów rocznie, a GSI z dumą pełniło funkcję wyłącznego dystrybutora Fritza Obera w USA za jego życia.
Przez lata przez nasze drzwi przewinęło się wiele gitar Fritz Ober. Gitary dostępne obecnie w magazynie znajdziesz, klikając przycisk „Gitary w magazynie” w nagłówku tej strony, a także wcześniejsze egzemplarze w naszym muzeum, klikając przycisk „Gitary w muzeum”.
Hauser III, Blöchinger i Ober w magazynie Orfeo
W numerze 4 magazynu Orfeo (jesień 2014) prezentowani są trzej mistrzowie lutnictwa – Hermann Hauser III, Edmund Blöchinger i Fritz Ober. Hauser III opowiada o swojej rodzinnej tradycji i modelu Hermann Hauser I Segovia, Blöchinger dzieli się swoją filozofią i technikami budowlanymi, a Ober snuje refleksje na temat dawnych mistrzów i współczesnych lutników – prezentując galerię ich prac.
Orfeo nr 4 jest również częścią wydania drukowanego numerów 1–5, dostępnego w GSI.
Często zadawane pytania
Kim był Fritz Ober? Niemiecki lutnik gitar klasycznych (1955–2020) z Rosenheim, z warsztatem w Monachium, który budował w tradycji Torresa/Hausera I i restaurował zabytkowe gitary autorstwa Torresa, Hausera I, Santosa Hernándeza i innych.
Jak brzmi gitara Fritz Ober? Luźno, ciepło i harmonicznie, w stylu wczesnych gitar Hauser I w „hiszpańskim stylu” – czysto i zrównoważenie, z charakterem rodem ze starego świata.
Czym jest gitara Fritza Obera „La Leona”? To replika gitary Torresa FE 04 z 1856 roku, zbudowana po tym, jak studiował oryginał w swoim monachijskim warsztacie.
Ile gitar wykonał Fritz Ober? Pracując samodzielnie, wytwarzał około 10–12 instrumentów rocznie.
