2005 Fritz Ober SP/CSAR

Gitara klasyczna marki Fritz Ober z 2005 roku, wykonana ze świerku i palisandru CSA, pochodzi z Monachium w Niemczech. Można ją usłyszeć w kilku filmach instruktażowych. Nie posiada żadnych uszkodzeń ani napraw.

Palisander z odcieniami bielu

Ten konkretny instrument charakteryzuje się piękną estetyką, w tym detalami rozety i purflingu. Wszystkie materiały są najwyższej jakości – niesamowicie piękny palisander na płycie tylnej, bokach i główce, z subtelnymi odcieniami bielu. Klucze to Reischl z czarnymi przyciskami dętymi.

Drzewny, głęboki i złożony

Grywalność jest doskonała, a dźwięk czysty, skupiony i idealnie zbalansowany. Jest znakomity – doskonała klarowność i moc, z bardzo drewnianym, głębokim, naturalnym brzmieniem i złożoną, bogatą harmonią, która nadaje mu intrygujący, tajemniczy charakter. Luźność, przejrzystość, równowaga i wewnętrzna harmonia akordowa sprawiają, że ta gitara brzmi bardziej jak instrument, który starzeje się od 50–60 lat. Chociaż przez całe swoje życie była pięknie grana, nie ma żadnych uszkodzeń ani napraw, jedynie normalne ślady użytkowania na wykończeniu. Podsumowując, jest to najwyższej klasy instrument koncertowy i nagraniowy dla wymagających wykonawców.

Magazyn Orfeo nr 4: Hauser III, Blöchinger i Ober

Fritz Ober (1955–2020): Z Rosenheim do Monachium

Fritz Ober urodził się w 1955 roku w Rosenheim w Niemczech i spędził młodość w małej wiosce Übersee am Chiemsee, gdzie nauczył się grać na gitarze i odkrył w sobie wczesną pasję do obróbki drewna. Swoje pierwsze gitary budował głównie dla siebie, ucząc się głównie z książek, a następnie odbył dwuletnią praktykę u Helmuta Buchsteinera – wówczas jedynego znanego lutnika w Górnej Bawarii oprócz Hermanna Hausera II – po czym otworzył własny warsztat w Monachium.

Metody Starego Świata i Wielcy Mistrzowie

W Monachium odkrył zaskakujący popyt na instrumenty sprzed czasów Torresa, takie jak gitary w stylu Panormo i lutnie renesansowe. Dzięki Robertowi Lundbergowi, czołowemu ekspertowi w dziedzinie historycznych instrumentów strunowych, poznał metody dawnych mistrzów: pracę bez maszyn i papieru ściernego, z naturalnymi klejami skórnymi i żywicami oraz ręcznie rozłupywanym świerkiem – szukał nawet własnych drzew w pobliskich Alpach. Wkrótce zaczął restaurować jedne z najważniejszych gitar w wielkich europejskich kolekcjach, między innymi takich artystów jak Torres ,Hauser I , Santos Hernández ,Manuel Ramírez ,Esteso , Simplicio,Bouchet , Friederich i Fleta .

Tradycja Torresa/Hausera I

To, czego nauczył się od tych mistrzów, ukształtowało jego własny styl i przez resztę kariery Fritz budował niemal wyłącznie w oparciu o tradycję Torresa/Hausera I, dążąc, jak sam to ujął, do „stworzenia głębokiego i głębokiego brzmienia tradycji hiszpańskiej (Torresa) w połączeniu z harmoniczną czystością, równomiernością i transparentnością Hausera I”. Pracując samotnie, budował zaledwie 10–12 instrumentów rocznie, a wśród jego wykonawców byli m.in. Romero, Wulfin Lieske, Jürgen Ruck, Earl Klugh, John Ingwerson, Doug Rubio i Andy Summers. GSI było wyłącznym dystrybutorem Fritza Obera w USA za jego życia.