2000 Fritz Ober SP/MP

Gitara klasyczna marki Fritz Ober z 2000 r., wykonana z drewna świerkowego i klonu płomienistego, pochodząca z Monachium w Niemczech, wyposażona w klucze Reischl „Superstar”. Gitara nie posiada uszkodzeń ani napraw.

Klon płomienisty i pozłacane klucze Reischl

Ten konkretny instrument charakteryzuje się piękną estetyką, w tym detalami rozety i purflingu. Wszystkie materiały są najwyższej jakości, z niesamowicie pięknym klonem płomienistym na płycie tylnej i bokach. Klucze to Reischl „Superstar” (najwyższy model, z ręcznie szczotkowanymi złotymi płytkami) z guzikami z masy perłowej.

Niezrównany w brzmieniu Hausera w stylu hiszpańskim

Grywalność jest doskonała, a dźwięk czysty, skupiony i idealnie zbalansowany – znakomity, z doskonałą klarownością i mocą oraz bardzo drewnianym, głębokim, naturalnym brzmieniem. Zawsze wierzyliśmy, że Fritz nie miał sobie równych w uchwyceniu luźnego, ciepłego brzmienia wczesnych instrumentówHauser I w stylu „hiszpańskim”. Jej luz, przejrzystość, równowaga i wewnętrzna harmonia akordowa sprawiają, że ta gitara brzmi bardziej jak instrument, który starzeje się od 50–60 lat. Chociaż przez lata grano na niej pięknie, nie ma żadnych uszkodzeń ani napraw, jedynie normalne ślady użytkowania na wykończeniu.

Magazyn Orfeo nr 4: Hauser III, Blöchinger i Ober

Fritz Ober (1955–2020): Z Rosenheim do Monachium

Fritz Ober urodził się w 1955 roku w Rosenheim w Niemczech i spędził młodość w małej wiosce Übersee am Chiemsee, gdzie nauczył się grać na gitarze i odkrył w sobie wczesną pasję do obróbki drewna. Swoje pierwsze gitary budował głównie dla siebie, ucząc się głównie z książek, a następnie odbył dwuletnią praktykę u Helmuta Buchsteinera – wówczas jedynego znanego lutnika w Górnej Bawarii oprócz Hermanna Hausera II – po czym otworzył własny warsztat w Monachium.

Metody Starego Świata i Wielcy Mistrzowie

W Monachium odkrył zaskakujący popyt na instrumenty sprzed czasów Torresa, takie jak gitary w stylu Panormo i lutnie renesansowe. Dzięki Robertowi Lundbergowi, czołowemu ekspertowi w dziedzinie historycznych instrumentów strunowych, poznał metody dawnych mistrzów: pracę bez maszyn i papieru ściernego, z naturalnymi klejami skórnymi i żywicami oraz ręcznie rozłupywanym świerkiem – szukał nawet własnych drzew w pobliskich Alpach. Wkrótce zaczął restaurować jedne z najważniejszych gitar w wielkich europejskich kolekcjach, między innymi takich artystów jak Torres ,Hauser I , Santos Hernández ,Manuel Ramírez ,Esteso , Simplicio,Bouchet , Friederich i Fleta .

Tradycja Torresa/Hausera I

To, czego nauczył się od tych mistrzów, ukształtowało jego własny styl i przez resztę kariery Fritz budował niemal wyłącznie w oparciu o tradycję Torresa/Hausera I, dążąc, jak sam to ujął, do „stworzenia głębokiego i głębokiego brzmienia tradycji hiszpańskiej (Torresa) w połączeniu z harmoniczną czystością, równomiernością i transparentnością Hausera I”. Pracując samotnie, budował zaledwie 10–12 instrumentów rocznie, a wśród jego wykonawców byli m.in. Romero, Wulfin Lieske, Jürgen Ruck, Earl Klugh, John Ingwerson, Doug Rubio i Andy Summers. GSI było wyłącznym dystrybutorem Fritza Obera w USA za jego życia.