1913 José Ramírez I SP/CSAR (kolekcja Romero)

Gitara klasycznaJosé Ramírez I z 1913 roku wykonana z drewna świerkowego i palisandru CSA pochodzi z Madrytu i kolekcji Pepe Romero . Została zbudowana w warsztacie Ramíreza przez Juliána Gómeza Ramíreza, który później zainspirował Roberta Boucheta w Paryżu.

Zbudowany przez Juliána Gómeza Ramíreza

To piękna gitara klasyczna z warsztatu José Ramíreza I, zbudowana w czasach, gdy był on już niezależnym lutnikiem od ponad 3 dekad. Tę konkretną gitarę zbudował jeden z pracowników, Julián Gómez Ramírez, który później zdobył wielką sławę po wyjeździe z Hiszpanii do Paryża i założeniu podwalin pod francuską szkołę, zaprzyjaźniając się zRobertem Bouchetem . Estetycznie gitara nosi wyraźne ślady wpływu nauczyciela José I, Francisco Gonzáleza – szczególnie w kształcie główki, szerokich nasadach mostka oraz kształcie mostka ze zwężanymi skrzydełkami.

Odrestaurowany dla Pepe Romero

Ostatni etap renowacji przeprowadził Rafael Moreno Rodríguez z Granady w Hiszpanii, który umieścił wewnętrzną „etykietę z dedykacją” swojemu obecnemu właścicielowi, Pepe Romero: „Me restauró en Granada Rafael Moreno Rodríguez para su amigo Pepe Romero – junio de 2010 – Guitarra construida por Julián Gómez Ramírez”. Brzmienie jest mocne i bogate, z dużą ilością harmonicznych w każdej nucie. Absolutnie urokliwy i elegancki pod każdym względem.

José Ramírez I: Założyciel Warsztatu Ramíreza

José Ramírez I (1858–1923) założył warsztat José Ramíreza w Madrycie około 1882 roku – rodzinną firmę, która od tamtej pory zdominowała hiszpański przemysł gitarowy. Dołączył do Francisco Gonzáleza, czołowego madryckiego lutnika tamtych czasów, jako praktykant w wieku 12 lat, a kiedy wypracował sobie styl oparty na gitarach Gonzáleza, pozostał mu wierny przez całe życie. W 1890 roku objął słynną siedzibę w Concepción Jerónima nr 2.

Concepción Jerónima nr 2 i jego uczniowie

Tam wyszkolił niezwykłą grupę lutników: swojego brataManuela Ramíreza ,Enrique Garcíę , Juliana Gómeza Ramíreza (który później osiedlił się w Paryżu i zaprzyjaźnił się z Robertem Bouchetem) oraz własnego syna José Ramíreza II . Muzycy flamenco przychodzili do niego po więcej brzmienia, a on stworzył dla nich gitarę tablao Ramírez – z dużym, ale płytkim korpusem z cyprysu i kopulastym pudłem rezonansowym.

José Ramírez w filmie „34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości”

Gitara José Ramíreza z 1905 r. jest jedną z historycznych gitar ukazanych w książce Orfeusza zawierającej portrety gitar naturalnej wielkości:

Orfeo – 34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości