1925 Hermann Hauser I SP/CSAR

Hermann Hauser I z 1925 r. to wczesna gitara klasyczna w stylu hiszpańskim, wykonana w Monachium z drewna świerkowego i palisandru CSA, z ozdobną rozetą z masy perłowej i główką w stylu madryckim, co jest hołdem dla Manuela Ramíreza.

Hauser I z 1925 roku: styl hiszpański przybywa do Monachium

Ta konkretna gitara jest doskonałym przykładem integracji stylu hiszpańskiego z jego własną, germańską bazą. Brzmienie jest zgodne z oczekiwaniami – idealnie zrównoważone, z doskonałą klarownością między głosami i bogatą, głęboką fakturą, która nadaje jej wyjątkowy liryzm i piękno brzmienia. Wyposażona jest w „zero-fret”, dzięki czemu otwarte struny brzmią jak dźwięki progowe, ponieważ wszystkie dźwięki wibrują między progiem a siodełkiem – co maksymalizuje spójność brzmienia.

Podziękowania dla Manuela Ramíreza

Gitara ma efektowny wygląd, szczególnie w przypadku rozety, która jest wyjątkowo ozdobna – zamiast centralnej mozaiki, przestrzeń ta jest ozdobiona naprzemiennie ułożonymi wypukłościami i czarnymi trójkątami. Kształt główki nawiązuje do stylu bardziej typowego dla szkoły madryckiej z tego samego okresu – oba elementy sugerują „czubek kapelusza” dlaManuela Ramíreza , jednego z twórców, którzy zainspirowali „hiszpański” styl Hausera. Posiada również bolec na spodzie – prawdopodobnie oryginalny, ponieważ wiele innych instrumentów Hausera I z tego okresu ma ten element.

Stan

Posiada pęknięcia na górnej części, które zostały starannie i konserwatywnie naprawione – głównie za pomocą samego kleju (tylko jeden bardzo mały klin wewnątrz). Poza tym gitara jest w stanie gotowym do gry, na scenę koncertową, do studia nagraniowego lub na luksusowy wieczór prywatnego grania. Komfort gry to marzenie dla obu rąk. Naprawdę niezwykły i rzadki instrument od jednego z najważniejszych lutników w historii.

Hermann Hauser I: Mistrz lutnictwa z Monachium

Hermann Hauser senior (1882–1952) jest najbardziej pamiętany z niezwykłych instrumentów, które budował w stylu hiszpańskim po 1924 roku. W tym roku Andrés Segovia i Miguel Llobet odwiedzili Hausera. Segovia był pod wrażeniem jakości prac Hausera i opisał swoje wrażenia, zauważając, że „natychmiast dostrzegł potencjał tego wielkiego rzemieślnika, gdyby tylko jego mistrzostwo zostało wykorzystane do zbudowania gitary w stylu hiszpańskim, tak niezmiennie utrwalonym przez Torresa i Ramireza, jak skrzypce utrwalone przez Stradivariusa i Guarneriusa” (Segovia w Guitar Review, 1954).

Segovia, Llobet i model hiszpański

Segovia zachęcił Hausera do zbudowania instrumentów na bazie jego gitaryManuela Ramíreza z 1912 roku (zbudowanej przez Santosa Hernándeza ), po tym jak zbadał i dokonał pomiarów tego instrumentu. W tym czasie Hauser miał również okazję przyjrzeć się słynnej gitarze Torres Miguela Llobeta z 1859 roku, która również miała decydujący wpływ na dojrzewający styl „Hausera”.