1928 Hermann Hauser I SP/CSAR (ex Celedonio Romero)

Wybitny hiszpański gitarzystaCeledonio Romero przez wiele lat był właścicielem gitaryHermann Hauser I z 1928 r. – klasycznej gitary monachijskiej z drewna świerkowego i palisandru CSA, której płytę wierzchnią naprawiał osobiście Hermann Hauser II.

Hauser Celedonio Romero z 1928 r

Zbudowana w 1928 roku, gitara ta przez wiele lat należała do Celedonio Romero, patriarchy rodziny gitarzystów Romero. Wcześniej mieliśmy również inny egzemplarz Hausera z 1928 roku, należący do Juliana Breama .

Spotkanie stylu hiszpańskiego i niemieckiego

Ta gitara jest znakomitym przykładem integracji stylu hiszpańskiego z jego własnym, germańskim brzmieniem – hiszpańskie i niemieckie techniki i style są w niej perfekcyjnie zsyntetyzowane, co czyni ją przykładem jednego z najbardziej kultowych stylów w historii. Obok gitar Torresa , gitary Hausera są najbardziej przestudiowanymi, czczonymi i pożądanymi spośród wielkich twórców historycznych, pożądanymi dziś przez kolekcjonerów, muzyków i lutników.

Dźwięk

Brzmienie jest takie, jakiego można się spodziewać – idealnie zrównoważone, z doskonałą klarownością między głosami, a jednocześnie bogate, głębokie, co nadaje mu niepowtarzalny liryzm i piękno brzmienia. Spośród wielu gitar Hauser I, które kupiliśmy i sprzedaliśmy na przestrzeni lat, ta ma wyjątkowo silny, „hiszpański” charakter – ciepły, mroczny i bardzo romantyczny.

Stan: Naprawiony przez Hermanna Hausera II

Gitara przeszła kilka napraw, w tym kilka starannie wykonanych połączeń w płycie wierzchniej – wszystko to wykonał wiele lat temu Hermann Hauser II . Gitara jest gotowa na koncert, do studia nagraniowego, a także na luksusowy wieczór gry w prywatnym gronie. Komfort gry to marzenie zarówno dla prawej, jak i lewej ręki. Naprawdę niezwykły i rzadki instrument od jednego z najważniejszych lutników w historii.

Hermann Hauser I: Mistrz lutnictwa z Monachium

Hermann Hauser senior (1882–1952) jest najbardziej pamiętany z niezwykłych instrumentów, które budował w stylu hiszpańskim po 1924 roku. W tym roku Andrés Segovia i Miguel Llobet odwiedzili Hausera. Segovia był pod wrażeniem jakości prac Hausera i opisał swoje wrażenia, zauważając, że „natychmiast dostrzegł potencjał tego wielkiego rzemieślnika, gdyby tylko jego mistrzostwo zostało wykorzystane do zbudowania gitary w stylu hiszpańskim, tak niezmiennie utrwalonym przez Torresa i Ramireza, jak skrzypce utrwalone przez Stradivariusa i Guarneriusa” (Segovia w Guitar Review, 1954).

Segovia, Llobet i model hiszpański

Segovia zachęcił Hausera do zbudowania instrumentów na bazie jego gitaryManuela Ramíreza z 1912 roku (zbudowanej przez Santosa Hernándeza ), po tym jak zbadał i dokonał pomiarów tego instrumentu. W tym czasie Hauser miał również okazję przyjrzeć się słynnej gitarze Torres Miguela Llobeta z 1859 roku, która również miała decydujący wpływ na dojrzewający styl „Hausera”.