Guitar Salon International
+1 (310) 586.1100 | +1 (877) 771.4321
Muzeum
Gitary klasyczne
Gitary klasyczne
Gitary Flamenco
Gitary Flamenco
Kolekcja Cleveland
Kolekcja Cleveland
Lutnicy
Lutnicy
Twój koszyk

Twój koszyk jest pusty!

Sub-Total: $0.00
Total: $0.00
Edytuj koszyk
Wymeldować się
Museum

1964 José Ramírez „1a MT” SP/CSAR

Rok 1964
Płyta wierzchnia Spruce
Tył i boki CSA Rosewood
Menzura 664 mm
Szerokość siodełka 52 mm
Wykończenie French Polish
Kraj Spain
Luthier José Ramírez III

This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.

Wyślij zapytanie
See more from José Ramírez III

Opis

Gitara klasyczna José Ramíreza „1a MT” z 1964 roku, polerowana we Francji, z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru CSA, pochodząca z Madrytu, wykonana przez Mariano Tezanosa z nowymi podwójnymi bokami.

Zbudowany w warsztacie José Ramírez III

Przez ponad pół wieku gitary z warsztatu José Ramírez III znajdowały się w rękach niezliczonych profesjonalistów, od Segovii po Stinga, od Sabicasa po Cheta Atkinsa i od Christophera Parkeninga po Lee Ritenoura. Brzmienie tej gitary ma klasyczne, rozpoznawalne brzmienie Ramíreza z tamtej epoki – bogate, gęste, a jednocześnie czyste brzmienie, z tym nieodłącznym ciepłym, tajemniczym i nastrojowym charakterem, który rozsławił Ramíreza.

Z wytłoczonym napisem „MT”: Mariano Tezanos

Wewnątrz wytłoczone inicjały to MT (Mariano Tezanos), który obok AM (Antonio Martínez) był najbardziej pożądanym twórcą gitar Ramírez, szczególnie ze względu na zamiłowanie Segovii do jego MT z 1968 roku, prawdopodobnie jednej z jego dwóch ulubionych gitar Ramírez (aby zobaczyć pełną listę lutników Ramírez z tej epoki, kliknij tutaj ).

Podwójne boki

To fantastyczny przykład modelu 1a w jego „ostatecznej” formie – i jeden z najwcześniejszych, jakie widzieliśmy, który miał podwójne boki; naszym zdaniem wprowadzono go w 1964 roku.

Etykieta i stan

Etykieta datowana jest na 1964 rok. Stan jest doskonały, z tylko jednym pęknięciem z tyłu (naprawionym tylko jednym małym klinem, niewidocznym z zewnątrz). Ogólnie rzecz biorąc, jest to efektowny i śmiały przykład najwyższej klasy zegarka Ramírez z ich złotej ery, stworzonego przez jednego z najbardziej legendarnych budowniczych.

Aby poznać historię warsztatu, przeczytaj The Ramírez Family: Masters of the Guitar i The José Ramírez Dynasty ; jeśli interesują Cię ciekawostki, zobacz José Ramírez: myths and facts .

Tło

Warsztat José Ramíreza w Madrycie

Założony w Madrycie w 1882 roku przez José Ramíreza I, warsztat Ramíreza produkuje gitary od ponad wieku, przez pięć pokoleń rodziny. José Ramírez III (1922–1995) objął stanowisko maestro w 1957 roku i opracował gitarę koncertową Ramíreza, którą znamy dzisiaj – o dużym pudle rezonansowym, długich strunach i płycie wierzchniej z cedru lub świerku, charakteryzującą się dużą mocą, sustainem, słodyczą i równowagą w całym rejestrze. Spopularyzował zachodni czerwony cedr jako drewno na pudło rezonansowe, a od lat 60. XX wieku Andrés Segovia grał na gitarach José Ramíreza do końca życia.

Rzemieślnicy z Ramírez i następne pokolenia

Od lat 60. do 90. XX wieku w warsztacie wykształciło się wielu najzdolniejszych gitarzystów tamtych czasów, w tym Paulino Bernabé i Manuel Contreras . W 1995 roku warsztat przeniósł się z Calle Concepción Jerónima 2 na Calle de la Paz 8, a od śmierci José Ramíreza IV w czerwcu 2000 roku firmą kieruje jego siostra,Amalia Ramírez , która dokonuje przeglądu każdej gitary w trakcie i po zakończeniu budowy.

Modele, etykiety i stemple budowlane Ramíreza

Przez dziesięciolecia warsztat sprzedawał gitary według klasy, a nie nazwy modelu. Model „1a” (pierwsza klasa) był standardową gitarą koncertową; „2a” (druga klasa) była zbudowana w ten sam sposób, a sklep uzasadniał niższą cenę materiałami, które mogły mieć drobne skazy estetyczne, lub tym, że gitarę zbudował praktykant, a nie brygadzista. Do gitar flamenco dodawano literę „F” – „1aF” i „2aF”. Do 1967 roku etykiety zawierały jedynie rok produkcji; od 1967 roku były podpisane przez José Ramírez III i zawierały numer i klasę gitary, a od 1973 roku model 2a miał własną szarą etykietę z czerwoną obwódką i cyframi „R”. Do 1971 roku wiele gitar Ramíreza miało wewnątrz stempel z inicjałami rzemieślnika, który je zbudował – AM dla Antonia Martíneza, MT dla Mariano Tezanosa, PB dla Paulino Bernabé i wielu innych (zobacz naszą listę lutników z warsztatu Ramíreza ). Późniejsze dekady przyniosły nowe modele: „Centenario”, który mniej więcej upamiętniał setną rocznicę powstania warsztatu; „Da Cámara”; gitarę C86 o krótszej menzurze z 1986 roku; a także, za czasów José Ramíreza IV, „Tradicional” i „Especial”.

Guitars by José Ramírez III