1969 Hermann Hauser II „Llobet” nr 856 SP/CSAR

Hermann Hauser II „Llobet” nr 856 z 1969 r. to klasyczna gitara firmy Reisbach wykonana ze świerku i palisandru CSA, wzorowana na gitarze Torres Miguela Llobeta z 1859 r. – ma kompaktowy korpus, ale jest na tyle głośny, że wypełni każdą salę koncertową.

Według Torresa Miguela Llobeta z 1859 r

To elegancki i pięknie zachowany instrument. Jest on wzorowany na stylu instrumentu preferowanym przez wielkiego katalońskiego gitarzystę Miguela Llobeta (1878–1938) – przede wszystkim na jego gitarze Torres z 1859 roku, na której Hauser I i II wzorowali kilka swoich instrumentów. Nie jest to dokładna kopia, ale posiada cechy częściej kojarzone z konstrukcjami Hausera, w tym słynny „V joint” z tyłu główki, a także typowe dla Hausera II grubości i rozpórki.

Czysty dźwięk Hausera

W rezultacie, brzmieniowo, jest to czysty Hauser – charakteryzuje się niezwykłą klarownością i fortepianową równowagą we wszystkich rejestrach. Choć ma nieco bardziej zwarte proporcje, dysponuje zaskakująco dużą głośnością – wystarczającą, by wypełnić każdą salę koncertową.

Materiały i stan

Materiały są przepiękne, w tym bardzo ciemny, postarzany top z dużą ilością pazura niedźwiedzia w poprzecznym usłojeniu oraz efektowny, kolorowy zestaw palisandru CSA na tyle i bokach. Poza jednym pęknięciem na wierzchu (pięknie połączonym) i jednym z tyłu, instrument jest w doskonałym stanie – zachował nawet oryginalną nakrętkę i siodełko, które po latach nabrały pomarańczowego koloru. Ogólnie rzecz biorąc, imponujący i uroczy instrument, nawet jak na standardy Hausera.

Hermann Hauser II: Trzecie pokolenie dynastii Hauserów

Hermann Hauser II (1911–1988) – Hermann Hauser Jr. – uważany jest za jednego z najwybitniejszych lutników XX wieku. Wnuk lutnika Josefa Hausera i synHermanna Hausera I , uczył się rzemiosła u boku ojca, a po jego śmierci w 1952 roku, w warsztacie Hausera w Reisbach w Bawarii, przeniósł rodzinny styl teutoński, wywodzący się z rodu Torresów, do drugiej połowy wieku. Jego syn Hermann Hauser III (czwarte pokolenie) i wnuczka Kathrin (piąte) nadal tam pracują – patrz Hermann Hauser III i Kathrin Hauser – używając wielu tych samych narzędzi, a nawet drewna, z którego korzystali poprzednicy.

Dynastia Hauserów, obejmująca obecnie pięć pokoleń, wydała na świat instrumenty, na których grała niezliczona liczba artystów koncertowych, m.in. Andrés Segovia , Julian Bream , rodzina Romero i wielu innych.

Dźwięk Hauser II

Brzmienie ma cechy znakomitego Hausera, które przyciągnęły znakomitych muzyków od Bream przez Segovię po Romero i nie tylko – krystalicznie czyste tony fundamentalne z niemal idealną separacją, stabilne i precyzyjne basy, a jednocześnie liryczny urok i słodycz, szczególnie w wysokich tonach. W najlepszym wydaniu Hauser II jest jak głośny i zrównoważony fortepian, z ciepłem znakomitego Hausera I. Gra jest łatwa dzięki smukłemu i bardzo wygodnemu kształtowi gryfu.

Książki o Hermannie Hauserze II

Numer 4 magazynu Orfeo poświęcony jest dynastii Hauserów, a gitara Hauser II z 1960 roku znajduje się wśród gitar prezentowanych w zestawieniu „34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości” magazynu Orfeo:

Czasopismo Orfeo 1-5

Orfeo – 34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości