1976 Daniel Friederich „Meantone” nr 437 CD/IN
| Rok | 1976 |
| Płyta wierzchnia | Cedar |
| Tył i boki | Indian Rosewood |
| Menzura | 650 mm |
| Szerokość siodełka | 52 mm |
| Wykończenie | French Polish |
| Kraj | France |
| Luthier | Daniel Friederich |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Videos
Opis
Ta gitara klasyczna Daniela Friedricha „Meantone” nr 437 z 1976 r. to wyjątkowa paryska gitara klasyczna z drewna cedrowego, z progami w temperamencie meantonowym – oznaczona jako „Guitare expérimentale”, którą sam Friederich przechowywał przez czterdzieści lat i zaprezentowano w magazynie Orfeo Magazine nr 2.
W powyższych filmach John Schneider prezentuje grę na gitarze mikrotonowej w trzyczęściowej demonstracji, a Mak Grgic gra na niej Fantazje VI i XIII Francesco da Milano.
Jedyny w swoim rodzaju Meantone Friederich
To unikatowa gitara Daniela Friedericha, wykonana w 1976 roku. Prezentowana na stronach 28–29 artykułu o Danielu Friederichu w magazynie „Orfeo” , powstała, aby zaspokoić ciekawość Friedericha dotyczącą możliwości gry na instrumencie w temperamencie meantonowym (typowo stosowanym w XVI wieku i baroku), który silnie faworyzuje interwał „czystej tercji”, ale ogranicza liczbę klawiszy, w których można grać (do czasu przesunięcia progów na nowe pozycje). Na etykiecie „Année 1976, No. 437” widnieje ręcznie wykonany napis „Guitare expérimentale”.
Gitara Friederich's Own do 2016 roku
Friederich, wieczny innowator, eksperymentator i dociekliwy konstruktor, był właścicielem tej gitary od momentu jej powstania aż do momentu, gdy nabyliśmy ją w 2016 roku. Pomijając temperament, to wciąż cedrowy Friederich z połowy lat 70., co oznacza, że jej brzmienie przypomina miękki, delikatny jedwab, z kontrolowanymi i zrównoważonymi warstwami alikwotów ułożonymi na krystalicznie czystej podstawie. Zarówno pod względem brzmienia, jak i wartości kolekcjonerskiej, jest to niezwykle pożądany i unikatowy instrument tego legendarnego twórcy.
Tło
Daniel Friederich: paryski mistrz szkoły francuskiej
Daniel Friederich (1932–2020) był jednym z najbardziej szanowanych i wpływowych lutników gitar klasycznych XX wieku. Urodzony w Paryżu, swoją pierwszą gitarę zbudował w 1955 roku – prostą kopię gitary Francisco Simplicio . Został pełnoetatowym lutnikiem w swoim paryskim warsztacie w 1960 roku, po tym jak zaprezentował swoje praceRobertowi Bouchetowi . W 1967 roku zdobył główne nagrody na legendarnym konkursie w Liège : złoty medal za kunszt wykonania i srebrny za brzmienie, przyznane anonimowo przez jury, w którego skład weszli Bouchet i Ignacio Fleta .
Elegancki kształt korpusu i charakterystyczna główka z podniesioną centralną konstrukcją sprawiają, że gitary tego gitarzysty są łatwe do rozpoznania. Znane są one z niezrównanej estetyki oraz pięknego i majestatycznego brzmienia. Grało na nich wielu najlepszych gitarzystów na świecie, w tym Romero, Manuel Barrueco , Julian Bream , Scott Tennant , Roberto Aussel, Eduardo Fernández, Álvaro Pierri i David Tanenbaum.
Modele koncertowe, recitalowe i arpège
W latach 60. Friederich stworzył dwie główne linie: model „Concert” – swoją najnowocześniejszą gitarę, z rzeźbioną główką, specjalnie zaprojektowanymi kluczami, najwyższej jakości drewnem i numerem seryjnym na etykiecie – oraz tańsze modele „Recital” i „Arpège”, które nie miały numeru seryjnego. Od 1970 roku produkował wyłącznie gitary „Concert”, a każda etykieta podawała numer i rok produkcji. Według jego własnych słów, jego wcześniejsze gitary były „stosunkowo proste, przyjemne w grze” i miały „dość wybuchowe” brzmienie; od około 1973 roku zwiększył ich wagę, aby uzyskać dłuższy sustain i bogatsze, słodsze brzmienie.
Daniel Friederich i GSI
Firma GSI z dumą pełniła funkcję wyłącznego światowego dystrybutora nowych gitar Friedericha, aż do jego przejścia na emeryturę w 2014 roku. Przez ponad 20 lat otrzymywaliśmy od niego jedną gitarę rocznie. Zmarł w Paryżu 4 listopada 2020 roku w wieku 88 lat – przeczytaj nasz hołd . Możesz również przeczytać wywiad Andrei Tacchiego z Danielem Friederichem .
Książki o Danielu Friederichu
Dwujęzyczna książka „Luthier d'Art” stanowi najpełniejszy zapis jego życia i twórczości; poświęcony jest mu numer 2 magazynu Orfeo Magazine ( zobacz nasz wpis lubprzeczytaj numer online ), a gitara Friederich z 2008 r. znajduje się wśród gitar prezentowanych w albumie Orfeo „34 Classical Guitars in Life Size”:








