Guitar Salon International
+1 (310) 586.1100 | +1 (877) 771.4321
Muzeum
Gitary klasyczne
Gitary klasyczne
Gitary Flamenco
Gitary Flamenco
Kolekcja Cleveland
Kolekcja Cleveland
Lutnicy
Lutnicy
Twój koszyk

Twój koszyk jest pusty!

Sub-Total: $0.00
Total: $0.00
Edytuj koszyk
Wymeldować się
Museum

2000 José Ramírez „1a Tradicional” No. Z9-136 SP/IN

Rok 2000
Płyta wierzchnia Spruce
Tył i boki Indian Rosewood
Menzura 650 mm
Szerokość siodełka 52 mm
Wykończenie Lacquer
Kraj Spain
Luthier Amalia Ramírez

This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.

Wyślij zapytanie
See more from Amalia Ramírez

Opis

Gitara klasycznaJosé Ramírez „1a Tradicional” nr Z9-136 z 2000 roku, z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru indyjskiego. Powstała w 2000 roku, kiedy Amalia Ramírez przejęła warsztat po śmierci swojego brata José IV.

Ramírez z 2000 roku: Pierwszy rok Amalii Ramírez

Pochodzi ze słynnego warsztatu José Ramíreza – obecnie kierowanego przez Amalię Ramírez – którego instrumenty były używane przez niezliczoną liczbę profesjonalistów przez ponad pół wieku, od Segovii i Sabicasa po Stinga, Cheta Atkinsa, Lee Ritenoura i Christophera Parkeninga .

Ramírez „1a”: jakość Primera

Ten model nosi słynne oznaczenie „1a”, co po hiszpańsku oznacza „primera” i oznacza „pierwszą” lub „najwyższą” jakość. Kiedy te gitary się pojawiły, z wielką radością stwierdziliśmy, że należą do najlepszych nowych gitar Ramíreza, jakie widzieliśmy od wielu lat – wyglądało na to, że warsztat wrócił do korzeni i dał nam pierwszorzędną gitarę koncertową, na której każdy może z łatwością grać. Gitara ma również nową wówczas rozetę i purfling, które są absolutnie oszałamiające.

Grywalność, dźwięk i stan

Ma całą barwę i ciepło, które zazwyczaj kojarzymy z gitarami Ramírez. Gryf jest smukły i wygodny, a akcja łatwa – gra się na nim bardziej jak na gitarach Madrid z lat 50. niż na wielu późniejszych gitarach koncertowych. Za dbałość o szczegóły, jakość wykonania i brzmienie oceniamy ten instrument bardzo wysoko. Etykieta (Calle de la Paz 8) jest sygnowana przez Amalię Ramírez, datowana na 2000 rok i numerowana Z9-136. Już w tym pierwszym roku etykiety nosiły jej podpis.

Aby dowiedzieć się więcej o rodzinie i jej warsztacie, przeczytaj książkę Rodzina Ramírez: Mistrzowie gitary , historię rodziny od Amalii Ramírez do José I , a także mity i fakty dotyczące tego legendarnego warsztatu .

Tło

Warsztat José Ramíreza w Madrycie

Założony w Madrycie w 1882 roku przez José Ramíreza I, warsztat Ramíreza produkuje gitary od ponad wieku, przez pięć pokoleń rodziny. José Ramírez III (1922–1995) objął stanowisko maestro w 1957 roku i opracował gitarę koncertową Ramíreza, którą znamy dzisiaj – o dużym pudle rezonansowym, długich strunach i płycie wierzchniej z cedru lub świerku, charakteryzującą się dużą mocą, sustainem, słodyczą i równowagą w całym rejestrze. Spopularyzował zachodni czerwony cedr jako drewno na pudło rezonansowe, a od lat 60. XX wieku Andrés Segovia grał na gitarach José Ramíreza do końca życia.

Rzemieślnicy z Ramírez i następne pokolenia

Od lat 60. do 90. XX wieku w warsztacie wykształciło się wielu najzdolniejszych gitarzystów tamtych czasów, w tym Paulino Bernabé i Manuel Contreras . W 1995 roku warsztat przeniósł się z Calle Concepción Jerónima 2 na Calle de la Paz 8, a od śmierci José Ramíreza IV w czerwcu 2000 roku firmą kieruje jego siostra,Amalia Ramírez , która dokonuje przeglądu każdej gitary w trakcie i po zakończeniu budowy.

Warsztat pod kierownictwem Amalii Ramírez

Pod kierownictwem Amalii Ramírez warsztat zachował klasyczną gitarę koncertową w sercu swojej oferty – „1a” (pierwsza klasa) w konstrukcji „Tradicional”, której kod modelu został ręcznie wypisany na etykiecie: C650 dla płyty wierzchniej z cedru z palisandrem indyjskim, „-A” dla płyty wierzchniej ze świerku (abeto), „-P” dla palisandru CSA (palosanto) i „-AP” dla obu, z F656 i F656-A dla flamenco z cedru i świerku. Wokół niej zbudowała szerszą rodzinę modeli: „Centenario” i „Elite”, wykonane z najcenniejszych gatunków drewna warsztatu; wznowione „SP” i „2a”; „Auditorio”, „Antigua” i „Guitarra del Tiempo”; serie rocznicowe, takie jak „125 Años” i „130 Años”; repliki historycznych gitar, od Manuela Ramíreza z 1912 r., na którym grał Segovia, po „Guitarra de Tablao” José Ramíreza I z 1913 r.; oraz linie studyjne NE, R i FL. Gitary koncertowe noszą etykietę Calle de la Paz 8, podpisaną przez Amalię Ramírez swoim podpisem gwiazdy i ponumerowane kodem literowo-cyfrowym (Centenario i Elite mają własne numery), natomiast gitary studyjne mają pomarańczową etykietę „Guitarras de Estudio” „Diseñada, Revisada y Certificada por Ramírez” z czerwonym znaczkiem „Calidad Ramírez”.

Guitars by Amalia Ramírez