2001 John Weissenrieder "Garcia" SP/CSAR

Klasyczna gitara "Garcia" z 2001 roku zaprojektowana przez Johna Weissenriedera , z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru CSA – zbudowana w warsztacie Andrei Tacchiego we Florencji na wzór gitary Enrique García z 1916 roku, którą Tacchi zmierzył w Paryżu.

W powyższych filmach Elite Guitarist prezentuje utwór „Malagueña”, LIN Ü gra na tej gitarze utwór „Opening” Philipa Glassa oraz „Simplicio” Johna z 2006 r., a Jaxon Williams gra Prelude No. 9 Bryana Johansona. W ostatnim filmie John przy pracy.

Po Enrique García z 1916 r.

John zbudował tę gitarę w warsztacie Andrei Tacchiego , zanim założył własną we Florencji. Model jest oparty na oryginalnej gitarzeGarcía z 1916 roku, którą Tacchi miał okazję obejrzeć i zmierzyć podczas podróży do Paryża. Dbałość o szczegóły i elegancka estetyka czynią ją zachwycającą.

Głos ze Starego Świata o Mocy Koncertowej

W duchu autentycznego Garcíi, gitara ta ma głęboki, czarujący, starodawny głos, z bogatymi basami i okrągłymi, lirycznymi sopranami, a także precyzyjną dbałością o brzmienie każdego dźwięku. Choć to czarujący, staromodny instrument, ma mnóstwo mocy i projekcji, idealnych na każdy koncert, a elegancki gryf i łatwa mechanika sprawiają, że jest bardzo poręczna.

John Weissenrieder: Od mistrza kolarstwa do florenckiego producenta gitar

John Weissenrieder (1964–2017) był amerykańskim lutnikiem, który budował swoje gitary we Florencji we Włoszech. Urodzony w Pensylwanii, a później mieszkający w Boulder w stanie Kolorado, dorastał w otoczeniu stolarskim – jego ojciec był utalentowanym stolarzem amatorem, a dziadek, który wyemigrował ze Szwajcarii, był mechanikiem i stolarzem. Zaczął jeździć na rowerze szosowym w wieku 14 lat, był członkiem reprezentacji USA Juniorów i został zawodowym kolarzem górskim, przechodząc na emeryturę w 1996 roku w wieku 32 lat. Studiował również architekturę przez dwa lata i zbudował buzuki z George'em Diamesisem na greckiej wyspie Poros.

Praktyka u Andrei Tacchiego i jego hołdy dla Garcii, Simplicio i Boucheta

We wrześniu 1998 roku przybył do Florencji i rozpoczął współpracę z Andreą Tacchim , który został jego nauczycielem i przyjacielem. Razem studiowali kunszt wielkich lutników przeszłości – wizyta w muzeum muzyki w Barcelonie w 1999 roku ze Stefano Grondoną, kopie Simplicio, wyprawy w Alpy w celu zakupu drewna – a po kilku latach spędzonych w warsztacie Tacchiego, John otworzył swój własny we Florencji. Zasłynął przede wszystkim z gitar, które były hołdem dlaEnrique Garcíi , Francisco Simplicio , a przede wszystkimRoberta Boucheta : wierny duchem swoim modelom, a jednocześnie o własnym brzmieniu i wyglądzie. Zmarł w 2017 roku; przeczytaj wspomnienia Andrei Tacchiego o Johnie na naszym blogu.