2004 Eric Sahlin CD/CY
| Rok | 2004 |
| Płyta wierzchnia | Cedar |
| Tył i boki | Cypress |
| Menzura | 650 mm |
| Szerokość siodełka | 52 mm |
| Wykończenie | French Polish |
| Kraj | USA |
| Luthier | Eric Sahlin |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Opis
Rzadka gitara flamenco autorstwa Erica Sahlina : model blanca z 2004 r. z bokami i tyłem z drewna cyprysowego oraz wierzchem z cedru, ten sam model, na którym gra Ottmar Liebert.
Gitara flamenco Erica Sahlina z 2004 roku
Ten instrument z 2004 roku wykonany jest z cyprysu na bokach i tyle oraz cedru na płycie rezonansowej. To prawdziwe flamenco o autentycznym cygańskim brzmieniu – jasnym i energicznym, o niezwykłej klarowności i wyrazistości. Na tym właśnie modelu gra Ottmar Liebert.
Kołki z masy perłowej i Vizcarra
Wykonanie jest fenomenalne – aby w pełni docenić perfekcję wykonania, trzeba patrzeć niemal przez mikroskop! Eleganckie i minimalistyczne zastosowanie masy perłowej w główce, rozecie i bloku spinającym nadaje gitarze wyjątkowy i piękny wygląd. Posiada również kołki cierne Vizcarra, które wyglądają jak tradycyjne drewniane kołki, ale wykorzystują mechanizm maszynowy do utrzymywania stroju.
Dzięki doskonałemu stanowi, brzmieniu, łatwości gry i rzadkości, ta wspaniała gitara flamenco jest po prostu spełnieniem marzeń.
Czytaj więcej: Orfeo Magazine nr 10 – Lutnicy z Zachodniego Wybrzeża
Tło
Eric Sahlin: amerykański producent gitar klasycznych
Eric Sahlin to jeden z najwybitniejszych amerykańskich lutników, który osiągnął status światowej klasy. Jego lista oczekujących na lutnictwo sięga ponad dekady, a popyt w Stanach Zjednoczonych, Europie i Japonii jest ogromny. Urodzony i wychowany w Spokane w stanie Waszyngton, jest samoukiem i buduje w Valleyford, tuż za miastem.
Z UC Santa Barbara do pełnoetatowego warsztatu
Jego pierwszy kontakt z gitarą klasyczną nastąpił w okresie dorastania, kiedy to jego brat zaczął grać na tym instrumencie – a wraz z nim pojawiły się wspaniałe nagrania gitarowe na płytach jego brata wydanych przez Musical Heritage Society. Na Uniwersytecie Kalifornijskim w Santa Barbara, z silnym programem nauczania gitary klasycznej, Eric postanowił w 1975 roku, w swoim pierwszym roku, zbudować własną gitarę: jego zamiłowanie do obróbki drewna od wczesnego dzieciństwa i zainteresowanie fizyką akustyczną sprawiły, że wydawało się to wspaniałą przygodą. Studiował książki, kupił pierwsze drewno tej wiosny i ukończył gitarę tego lata. Zanim skończył drugą, jego kariera była przesądzona.
Założył warsztat, w którym budował meble na zamówienie, jednocześnie rozwijając swoją wiedzę z zakresu tworzenia gitar. W latach 1978–1979 zajmował się już wyłącznie budową gitar. Pomógł mu w tym przypadkowy kontakt z George’em Dauphinais z Dauphin Company, firmy zajmującej się sprzedażą wysyłkową, która oferowała 7-, 8- i 10-strunowe gitary Erica jako tańszą alternatywę dla dostępnych wówczas instrumentów wielostrunowych.
Lutnie, potem tylko gitary klasyczne
Na początku lat 80. znajomy lutnista poprosił Erica o lutnię. Projekt tak mu się spodobał, że dogłębnie przestudiował te instrumenty i zbudował różne modele lutni, oprócz swoich gitar. Pod koniec dekady, wraz z umacnianiem się rynku gitar i ugruntowaną reputacją, Eric skupił się wyłącznie na swojej pierwszej miłości – gitarze klasycznej.
Gracze i projekt
Na gitarach Sahlin grali Scott Tennant , Andrew York , Ottmar Liebert (flamenco), Carsten Pedersen i inni najlepsi muzycy na całym świecie. Słyną z precyzyjnego, stonowanego wykończenia z masy perłowej oraz innowacyjnej, „skręconej” podstrunnicy Erica, o której opowiadał, gdy magazyn „Orfeo Magazine” odwiedził jego warsztat w Spokane w ramach edycji West Coast (nr 10, 2017).

