2004 José Ramírez „1a C664” No. Y4-048 CD/IN

Gitara klasycznaJosé Ramíreza „1a C664” z 2004 roku o numerze Y4-048, wyposażona w płytę wierzchnią z cedru oraz tył i boki z palisandru indyjskiego – model Tradicional o długiej menzurze, ze strunami o długości 664 mm i siodełkiem o szerokości 54 mm.

Zbudowany w warsztacie Calle de la Paz

Niezliczeni profesjonaliści grali na instrumentach ze słynnego warsztatu José Ramíreza w ciągu ostatniego półwiecza i dłużej – pomyślmy o Stingu i Segovii, Sabicasie i Checie Atkinsie, czy Lee Ritenourze i Christopherze Parkeningu . Instrument powstał przy Calle de la Paz 8 w pierwszej dekadzie pod kierownictwem Amalii Ramírez, która przejęła rodzinny biznes po śmierci brata José IV w 2000 roku.

Model C664 w skali Long-Scale

Prawdopodobnie jedna z najczęściej granych i najbardziej znanych hiszpańskich gitar w historii, Ramírez „1a” nadal zachwyca gitarzystów jako instrument o wyjątkowym brzmieniu, niezależnie od standardów. Większość gitar Tradicionale ma standardową długość strun 650 mm; ta została zbudowana z dłuższą menzurą 664 mm, jak we wcześniejszych gitarach koncertowych Ramírez, z szerszym siodełkiem 54 mm – kod na etykiecie to „C664 Tradicional”. Posiada jedną z klasycznych rozet i purflingów, które są absolutnie oszałamiające.

Brzmienie, grywalność i etykieta

Gra się na niej bardzo łatwo, z pięknym gryfem i łatwą mechaniką. Brzmienie jest gęste, a zarazem czyste, z tym niezbędnym ciepłym, tajemniczym i nastrojowym charakterem, który przyniósł sławę Ramírezowi. Chociaż instrument był już wcześniej używany, jest w doskonałym stanie, z jedynie śladami zużycia na wykończeniu, a jego konstrukcja jest solidna, bez pęknięć ani napraw. W zestawie znajduje się twardy futerał. Etykieta z 2004 roku nosi numer Y4-048 i sygnaturę Amalii Ramírez – obok widnieje kod modelu „C664 Tradicional”.

Więcej informacji na temat warsztatu można znaleźć na naszym blogu: Rodzina Ramírez: Mistrzowie gitary , członkowie rodziny od Amalii Ramírez aż do José I oraz analiza mitów i faktów na temat tego legendarnego warsztatu .

Warsztat José Ramíreza w Madrycie

Założony w Madrycie w 1882 roku przez José Ramíreza I, warsztat Ramíreza produkuje gitary od ponad wieku, przez pięć pokoleń rodziny. José Ramírez III (1922–1995) objął stanowisko maestro w 1957 roku i opracował gitarę koncertową Ramíreza, którą znamy dzisiaj – o dużym pudle rezonansowym, długich strunach i płycie wierzchniej z cedru lub świerku, charakteryzującą się dużą mocą, sustainem, słodyczą i równowagą w całym rejestrze. Spopularyzował zachodni czerwony cedr jako drewno na pudło rezonansowe, a od lat 60. XX wieku Andrés Segovia grał na gitarach José Ramíreza do końca życia.

Rzemieślnicy z Ramírez i następne pokolenia

Od lat 60. do 90. XX wieku w warsztacie wykształciło się wielu najzdolniejszych gitarzystów tamtych czasów, w tym Paulino Bernabé i Manuel Contreras . W 1995 roku warsztat przeniósł się z Calle Concepción Jerónima 2 na Calle de la Paz 8, a od śmierci José Ramíreza IV w czerwcu 2000 roku firmą kieruje jego siostra,Amalia Ramírez , która dokonuje przeglądu każdej gitary w trakcie i po zakończeniu budowy.

Warsztat pod kierownictwem Amalii Ramírez

Pod kierownictwem Amalii Ramírez warsztat zachował klasyczną gitarę koncertową w sercu swojej oferty – „1a” (pierwsza klasa) w konstrukcji „Tradicional”, której kod modelu został ręcznie wypisany na etykiecie: C650 dla płyty wierzchniej z cedru z palisandrem indyjskim, „-A” dla płyty wierzchniej ze świerku (abeto), „-P” dla palisandru CSA (palosanto) i „-AP” dla obu, z F656 i F656-A dla flamenco z cedru i świerku. Wokół niej zbudowała szerszą rodzinę modeli: „Centenario” i „Elite”, wykonane z najcenniejszych gatunków drewna warsztatu; wznowione „SP” i „2a”; „Auditorio”, „Antigua” i „Guitarra del Tiempo”; serie rocznicowe, takie jak „125 Años” i „130 Años”; repliki historycznych gitar, od Manuela Ramíreza z 1912 r., na którym grał Segovia, po „Guitarra de Tablao” José Ramíreza I z 1913 r.; oraz linie studyjne NE, R i FL. Gitary koncertowe noszą etykietę Calle de la Paz 8, podpisaną przez Amalię Ramírez swoim podpisem gwiazdy i ponumerowane kodem literowo-cyfrowym (Centenario i Elite mają własne numery), natomiast gitary studyjne mają pomarańczową etykietę „Guitarras de Estudio” „Diseñada, Revisada y Certificada por Ramírez” z czerwonym znaczkiem „Calidad Ramírez”.