2004 José Ramírez „1a” No. Y4-074 SP/CSAR
| Rok | 2004 |
| Płyta wierzchnia | Spruce |
| Tył i boki | CSA Rosewood |
| Menzura | 650 mm |
| Szerokość siodełka | 52 mm |
| Wykończenie | French Polish |
| Kraj | Spain |
| Luthier | Amalia Ramírez |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Videos
Opis
Gitara klasycznaJosé Ramíreza „1a” nr Y4-074 z 2004 r. z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru CSA, polerowana na kolor francuski. Wyróżnia się szczególnie efektownym zestawem palisandru.
Wyprodukowano pod Amalią Ramírez
Od ponad pięćdziesięciu lat gitary z warsztatu José Ramíreza znajdują się w rękach niezliczonych profesjonalistów, od Segovii po Stinga, od Sabicasa po Cheta Atkinsa i od Christophera Parkeninga po Lee Ritenoura. Od 2000 roku warsztat jest w rękach Amalii Ramírez, przedstawicielki piątego pokolenia rodziny, a ta gitara powstała w pierwszej dekadzie jej kierownictwa.
„1a Tradicional”
Ten model nosi słynne oznaczenie „1a”, co po hiszpańsku oznacza „primera” i oznacza „pierwszą” lub „najwyższą” jakość. W przypadku modelu Tradicional warsztat powrócił do korzeni – klasycznego projektu José Ramíreza III ze standardową długością strun 650 mm, to najwyższej klasy gitara koncertowa, na której każdy może z łatwością grać. Rozeta i purflingi to klasyczne projekty Ramíreza, absolutnie zachwycające. Gitara charakteryzuje się szczególnie efektownym i pięknym zestawem palisandru na płycie tylnej i bokach.
Brzmienie, grywalność i etykieta
Wykończenie w kolorze francuskim nadaje świerkowemu wierzchowi żywą, otwartą reakcję. Jej brzmienie to natychmiast rozpoznawalne, klasyczne brzmienie, charakterystyczne dla znakomitej gitary koncertowej Ramírez. Montaż jest prosty, a gryf wygodny, dzięki czemu każdy może z łatwością na niej grać. Można to usłyszeć na powyższym filmie. Gitara sygnowana przez Amalię Ramírez, z etykietą podaną jako rok produkcji 2004 i numerem Y4-074.
Ciekawi Cię ta rodzina? Na naszym blogu znajdziesz artykuł „Rodzina Ramírez: Mistrzowie Gitary” , całą linię od Amalii Ramírez aż do José I oraz krótką weryfikację mitów i faktów na temat tego legendarnego warsztatu .
Tło
Warsztat José Ramíreza w Madrycie
Założony w Madrycie w 1882 roku przez José Ramíreza I, warsztat Ramíreza produkuje gitary od ponad wieku, przez pięć pokoleń rodziny. José Ramírez III (1922–1995) objął stanowisko maestro w 1957 roku i opracował gitarę koncertową Ramíreza, którą znamy dzisiaj – o dużym pudle rezonansowym, długich strunach i płycie wierzchniej z cedru lub świerku, charakteryzującą się dużą mocą, sustainem, słodyczą i równowagą w całym rejestrze. Spopularyzował zachodni czerwony cedr jako drewno na pudło rezonansowe, a od lat 60. XX wieku Andrés Segovia grał na gitarach José Ramíreza do końca życia.
Rzemieślnicy z Ramírez i następne pokolenia
Od lat 60. do 90. XX wieku w warsztacie wykształciło się wielu najzdolniejszych gitarzystów tamtych czasów, w tym Paulino Bernabé i Manuel Contreras . W 1995 roku warsztat przeniósł się z Calle Concepción Jerónima 2 na Calle de la Paz 8, a od śmierci José Ramíreza IV w czerwcu 2000 roku firmą kieruje jego siostra,Amalia Ramírez , która dokonuje przeglądu każdej gitary w trakcie i po zakończeniu budowy.
Warsztat pod kierownictwem Amalii Ramírez
Pod kierownictwem Amalii Ramírez warsztat zachował klasyczną gitarę koncertową w sercu swojej oferty – „1a” (pierwsza klasa) w konstrukcji „Tradicional”, której kod modelu został ręcznie wypisany na etykiecie: C650 dla płyty wierzchniej z cedru z palisandrem indyjskim, „-A” dla płyty wierzchniej ze świerku (abeto), „-P” dla palisandru CSA (palosanto) i „-AP” dla obu, z F656 i F656-A dla flamenco z cedru i świerku. Wokół niej zbudowała szerszą rodzinę modeli: „Centenario” i „Elite”, wykonane z najcenniejszych gatunków drewna warsztatu; wznowione „SP” i „2a”; „Auditorio”, „Antigua” i „Guitarra del Tiempo”; serie rocznicowe, takie jak „125 Años” i „130 Años”; repliki historycznych gitar, od Manuela Ramíreza z 1912 r., na którym grał Segovia, po „Guitarra de Tablao” José Ramíreza I z 1913 r.; oraz linie studyjne NE, R i FL. Gitary koncertowe noszą etykietę Calle de la Paz 8, podpisaną przez Amalię Ramírez swoim podpisem gwiazdy i ponumerowane kodem literowo-cyfrowym (Centenario i Elite mają własne numery), natomiast gitary studyjne mają pomarańczową etykietę „Guitarras de Estudio” „Diseñada, Revisada y Certificada por Ramírez” z czerwonym znaczkiem „Calidad Ramírez”.

