2005 John Weissenrieder "10-String" SP/IN

10-strunowa gitara Johna Weissenriedera z 2005 roku, z płytą wierzchnią ze świerku oraz bokami i tyłem z palisandru indyjskiego, wyprodukowana we Florencji, z ozdobnymi detalami jego modelu „Simplicio”.

Gitara 10-strunowa z detalami Simplicio

Ten 10-strunowy model ma takie samo misterne zdobienia jak model Simplicio Johna – zwłaszcza rozetę, purfling i blok łączący – a gra i brzmi równie pięknie, jak wygląda.

Do muzyki lutniczej i transkrypcji

Dodatkowe struny basowe pozwalają muzykom grającym na lutni renesansowej i barokowej grać repertuar z epoki bez transpozycji dźwięków basowych i doskonale sprawdzają się w transkrypcjach muzyki fortepianowej i orkiestrowej, które wymagają szerszej skali. Podobnie jak inne modele Johna, instrument ten oferuje dużą moc i projekcję dźwięku na każdy koncert.

John Weissenrieder: Od mistrza kolarstwa do florenckiego producenta gitar

John Weissenrieder (1964–2017) był amerykańskim lutnikiem, który budował swoje gitary we Florencji we Włoszech. Urodzony w Pensylwanii, a później mieszkający w Boulder w stanie Kolorado, dorastał w otoczeniu stolarskim – jego ojciec był utalentowanym stolarzem amatorem, a dziadek, który wyemigrował ze Szwajcarii, był mechanikiem i stolarzem. Zaczął jeździć na rowerze szosowym w wieku 14 lat, był członkiem reprezentacji USA Juniorów i został zawodowym kolarzem górskim, przechodząc na emeryturę w 1996 roku w wieku 32 lat. Studiował również architekturę przez dwa lata i zbudował buzuki z George'em Diamesisem na greckiej wyspie Poros.

Praktyka u Andrei Tacchiego i jego hołdy dla Garcii, Simplicio i Boucheta

We wrześniu 1998 roku przybył do Florencji i rozpoczął współpracę z Andreą Tacchim , który został jego nauczycielem i przyjacielem. Razem studiowali kunszt wielkich lutników przeszłości – wizyta w muzeum muzyki w Barcelonie w 1999 roku ze Stefano Grondoną, kopie Simplicio, wyprawy w Alpy w celu zakupu drewna – a po kilku latach spędzonych w warsztacie Tacchiego, John otworzył swój własny we Florencji. Zasłynął przede wszystkim z gitar, które były hołdem dlaEnrique Garcíi , Francisco Simplicio , a przede wszystkimRoberta Boucheta : wierny duchem swoim modelom, a jednocześnie o własnym brzmieniu i wyglądzie. Zmarł w 2017 roku; przeczytaj wspomnienia Andrei Tacchiego o Johnie na naszym blogu.