2005 José Ramírez „1aF 656-A” No. Y5-106 SP/CY

Gitara flamencoJosé Ramíreza „1aF 656-A” nr Y5-106 z 2005 r. z płytą wierzchnią z świerku oraz bokami i tyłem z cyprysu, polerowana na kolor francuski; w powyższym filmie Kai Narezo gra na tarancie.

Zbudowany w warsztacie Calle de la Paz

Segovia, Sabicas, Christopher Parkening , Chet Atkins, Lee Ritenour, Sting – lista profesjonalistów, którzy grali na instrumentach z warsztatu José Ramíreza przez ponad pół wieku, jest praktycznie nieskończona. To gitara z wczesnych lat Amalii Ramírez, wykonana w warsztacie przy Calle de la Paz, którym kieruje od 2000 roku.

Najlepszy Ramírez Flamenco

Topowa gitara flamenco Ramírez, 1aF, sprawdza się na scenie koncertowej oraz w tradycyjnym otoczeniu, z tancerzami i perkusistami. Brzmienie jest autentycznie hiszpańskie, z dużą dynamiką, a gitara jest bardzo żywa, o doskonałej głośności i grywalności – to nasz faworyt wśród gitarzystów flamenco. Kod fabryczny gitary, F656-A, oznacza gitarę flamenco z płytą wierzchnią z drewna świerkowego (abeto) i menzurą 656 mm.

Grywalność i stan

Wykończony jest lakierem francuskim, z nakrętką 53 mm. Ten wspaniały egzemplarz jest w doskonałym stanie, choć posiada dobrze załatane pęknięcie wzdłuż boku, jest idealnie stabilny i gładki w dotyku. Na etykiecie: podpis gwiazdy Amalii Ramírez, rok 2005 i numer Y5-106 oraz kod modelu „F656-A” napisany ręcznie obok klasy.

Aby dowiedzieć się więcej o rodzinie i jej warsztacie, przeczytaj książkę Rodzina Ramírez: Mistrzowie gitary , historię rodziny od Amalii Ramírez do José I , a także mity i fakty dotyczące tego legendarnego warsztatu .

Warsztat José Ramíreza w Madrycie

Założony w Madrycie w 1882 roku przez José Ramíreza I, warsztat Ramíreza produkuje gitary od ponad wieku, przez pięć pokoleń rodziny. José Ramírez III (1922–1995) objął stanowisko maestro w 1957 roku i opracował gitarę koncertową Ramíreza, którą znamy dzisiaj – o dużym pudle rezonansowym, długich strunach i płycie wierzchniej z cedru lub świerku, charakteryzującą się dużą mocą, sustainem, słodyczą i równowagą w całym rejestrze. Spopularyzował zachodni czerwony cedr jako drewno na pudło rezonansowe, a od lat 60. XX wieku Andrés Segovia grał na gitarach José Ramíreza do końca życia.

Rzemieślnicy z Ramírez i następne pokolenia

Od lat 60. do 90. XX wieku w warsztacie wykształciło się wielu najzdolniejszych gitarzystów tamtych czasów, w tym Paulino Bernabé i Manuel Contreras . W 1995 roku warsztat przeniósł się z Calle Concepción Jerónima 2 na Calle de la Paz 8, a od śmierci José Ramíreza IV w czerwcu 2000 roku firmą kieruje jego siostra,Amalia Ramírez , która dokonuje przeglądu każdej gitary w trakcie i po zakończeniu budowy.

Warsztat pod kierownictwem Amalii Ramírez

Pod kierownictwem Amalii Ramírez warsztat zachował klasyczną gitarę koncertową w sercu swojej oferty – „1a” (pierwsza klasa) w konstrukcji „Tradicional”, której kod modelu został ręcznie wypisany na etykiecie: C650 dla płyty wierzchniej z cedru z palisandrem indyjskim, „-A” dla płyty wierzchniej ze świerku (abeto), „-P” dla palisandru CSA (palosanto) i „-AP” dla obu, z F656 i F656-A dla flamenco z cedru i świerku. Wokół niej zbudowała szerszą rodzinę modeli: „Centenario” i „Elite”, wykonane z najcenniejszych gatunków drewna warsztatu; wznowione „SP” i „2a”; „Auditorio”, „Antigua” i „Guitarra del Tiempo”; serie rocznicowe, takie jak „125 Años” i „130 Años”; repliki historycznych gitar, od Manuela Ramíreza z 1912 r., na którym grał Segovia, po „Guitarra de Tablao” José Ramíreza I z 1913 r.; oraz linie studyjne NE, R i FL. Gitary koncertowe noszą etykietę Calle de la Paz 8, podpisaną przez Amalię Ramírez swoim podpisem gwiazdy i ponumerowane kodem literowo-cyfrowym (Centenario i Elite mają własne numery), natomiast gitary studyjne mają pomarańczową etykietę „Guitarras de Estudio” „Diseñada, Revisada y Certificada por Ramírez” z czerwonym znaczkiem „Calidad Ramírez”.