2006 John Weissenrieder "Simplicio" SP/CSAR

Klasyczna gitara "Simplicio" Johna Weissenriedera z 2006 r. z płytą wierzchnią ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru CSA, wyprodukowana we Florencji – hołd dla wybitnego barcelońskiego lutnika Francisco Simplicio.

W powyższych filmach LIN Ü gra na tej gitarze utwór „Opening” Philipa Glassa oraz utwór „Garcia” Johna z 2001 roku, a Federica Canta gra Capriccio No. 2 Luigiego Legnaniego. Jest też krótki film przedstawiający Johna przy pracy.

Dzieło sztuki według Simplicio

Model Simplicio Johna to prawdziwe dzieło sztuki, od elegancko rzeźbionej główki po perfekcyjnie wykonaną intarsję. Ten model ma piękny zestaw kluczy z palisandru CSA i Alessi.

Dźwięk i grywalność

Wierna stylowi Simplicio, gitara ma potężny, głęboki bas i okrągłe, liryczne soprany, z precyzyjnym skupieniem i klarownością każdego dźwięku. Ten staromodny, czarujący instrument wciąż ma moc i projekcję na każdy koncert, a elegancki gryf i łatwa mechanika sprawiają, że jest bardzo poręczna.

John Weissenrieder: Od mistrza kolarstwa do florenckiego producenta gitar

John Weissenrieder (1964–2017) był amerykańskim lutnikiem, który budował swoje gitary we Florencji we Włoszech. Urodzony w Pensylwanii, a później mieszkający w Boulder w stanie Kolorado, dorastał w otoczeniu stolarskim – jego ojciec był utalentowanym stolarzem amatorem, a dziadek, który wyemigrował ze Szwajcarii, był mechanikiem i stolarzem. Zaczął jeździć na rowerze szosowym w wieku 14 lat, był członkiem reprezentacji USA Juniorów i został zawodowym kolarzem górskim, przechodząc na emeryturę w 1996 roku w wieku 32 lat. Studiował również architekturę przez dwa lata i zbudował buzuki z George'em Diamesisem na greckiej wyspie Poros.

Praktyka u Andrei Tacchiego i jego hołdy dla Garcii, Simplicio i Boucheta

We wrześniu 1998 roku przybył do Florencji i rozpoczął współpracę z Andreą Tacchim , który został jego nauczycielem i przyjacielem. Razem studiowali kunszt wielkich lutników przeszłości – wizyta w muzeum muzyki w Barcelonie w 1999 roku ze Stefano Grondoną, kopie Simplicio, wyprawy w Alpy w celu zakupu drewna – a po kilku latach spędzonych w warsztacie Tacchiego, John otworzył swój własny we Florencji. Zasłynął przede wszystkim z gitar, które były hołdem dlaEnrique Garcíi , Francisco Simplicio , a przede wszystkimRoberta Boucheta : wierny duchem swoim modelom, a jednocześnie o własnym brzmieniu i wyglądzie. Zmarł w 2017 roku; przeczytaj wspomnienia Andrei Tacchiego o Johnie na naszym blogu.